Liberalizm w tradycji klasycznej

Liberalizm w tradycji klasycznej

Ludwik von Mises

Arcana 2004

Książki Misesa powinny być lekturami obowiązkowymi wszystkich patriotów czujących odpowiedzialność za Polskę i Polaków. Zawierają bowiem wiedzę niezbędną do budowy dobrobytu i mocarstwowości Polski. Ukazują niemoralność i nieefektywność socjalizmu, moralność i efektywność kapitalizmu. Wolność gospodarczą jako jedyna drogę do dobrobytu i postępu naukowo technicznego, rozwoju kultury, władzy konsumentów decydujących swoimi wyborami co ma być produkowane, suwerenności gospodarczej obywateli. Kapitalizm jako system przede wszystkim współpracy, współdziałania a nie konkurencji i walki (bo zachowania społeczne są ekonomicznie korzystniejsze od egoizmu).

Mises ukazuje totalitarną i destruktywna tożsamość socjal liberalizmu powszechnie nazywanego liberalizmem, prowadzącego do nędzy i dehumanizacji. Socjalizm jako patologie psychiki wyrosłą z zawiści, prowadzącą do szkodzenia innym nawet własnym kosztem. Socjalizm jako kłamstwo, obsesyjny strach przed wolnością i odpowiedzialnością, szkodliwą utopie sprzeczna z rzeczywistością, opartą na irracjonalnym optymizmie i braku krytycyzmu.

Książka Misesa pokazuje też jak socjaliści swoimi kłamstwami kupują poparcie oszołomionego i ogłupiałego elektoratu. Jak wolność jest bardziej efektywniejsza i bardziej korzystna dla społeczeństwa od zniewolenia, niewolnictwa. Korzyści płynące dla społeczeństwa ze znienawidzonego przez socjalistów prawa własności. Korzyści płynące dla obywateli z państwa chroniącego wolność, własność obywateli przed kryminalistami i atakiem zewnętrznym bo (str.74) „Jedynym sposobem na skuteczny opór wobec brutalnej napaści jest przemoc. Przeciwko broni bolszewików w odwecie również trzeba użyć broni, błędem bowiem byłoby okazywanie słabości wobec morderców”.

Mises w walce z destruktywna rolą lewicy sprzymierzeńców dostrzega również w faszystach których program dla wielu (str.74) „jest daleki od praktykowania bezsensownego i niczym nie ograniczonego niszczycielstwa, które napiętnowało komunistów jako arcy wrogów cywilizacji”. Faszyzm dla Misesa był jednak prowizorką w walce z komunizmem. Jedyna skuteczną broń dla anty komunistów Mises widział w klasycznym liberalizmie (antytezie socjal liberalizmu), braku państwowego interwencjonizmu, wolnym rynku, swobodnym kształtowaniu się cen, wolności wyznania.

„Liberalizm w tradycji klasycznej” jest jedną z gorszych książek Misesa. Można ją odebrać jako anachroniczną, niesmaczną, utopijną, nachalną, ślepą na determinanty zachowań, liberalną propagandę. Liberałowie (klasyczni) twierdzący że pokojowa koegzystencja jest najefektywniejsza, zdają się nie zauważać że wielu, dążących do dominacji, nie ma ochoty koegzystować i szanować wolności, przez co koegzystencja nie jest możliwa a zachowanie wolności wymaga zdominowania potencjalnego agresora. Liberałowie (klasyczni) są niebezpieczni swą ślepotą wobec wrogów wolności, swym nie dostrzeżeniem potrzeby walki z wrogami wolności, swoją tolerancją dla zła jakim są wrogowie wolności. Wolnym jest ten kto zachował swą suwerenność, suwerenność wymaga dominacji, siła jest gwarantem wolności i zachowania własnej tożsamości.

Jan Bodakowski