Fronda wiosna 2011

 

Jan Bodakowski

Fronda wiosna 2011

 

Pierwszy artykuł 58 numeru Frondy ukazuje jak w wyniku laicyzacji zanikła moralność a w konsekwencji doszło do powszechnej brutalizacji relacji międzyludzkich. Zmiany cywilizacyjne uczyniły ludzi samotnymi, doprowadziły do rozpadu więzi społecznych. Presja kultury korporacyjnej wymusiła na pracownikach zachowania agresywne i psychopatyczne, wymusiła traktowanie ludzi przedmiotowo. Popkultura uczyniła widzów nieczułymi na cierpienie innych, wyuczyła ich do akceptacji przemocy i mordów. Internet zatarł wielu granice między realiami a fikcją, cyber życie stało się atrakcyjniejsze od realnego życia. Media zalały odbiorców taką ilością informacji że nie są odbiorcy wstanie ich odebrać.

 

W kolejnym artykule czytelnicy mają okazje poznać skalę prześladowań chrześcijan w współczesnym świecie. Chrześcijanie są prześladowani w krajach islamskich (gdzie padają ofiarą mordów, przemocy, są zmuszani do emigracji, a ich dzieci są porywane), buddyjskich (w Kambodży chrześcijanie mają zakaz działalności misyjnej, w Sri Lance w pogromach chrześcijan aktywny udział biorą buddyjscy mnisi, w Birmie chrześcijańskie dzieci są porywane do buddyjskich klasztorów, chrześcijanie padają ofiarą mordów i gwałtów, wioski chrześcijan są palone, pogromy urządza wojsko na zlecenie władz), hinduistycznych (legalne organizacje polityczne organizują pogromy i mordy chrześcijan), laickich (Chiny i Wietnam zwalczają chrześcijaństwo, w komunistycznej Korei chrześcijanie są mordowani lub zamykani w obozach koncentracyjnych) i islamskich.

 

Temat prześladowań chrześcijan kontynuują też zamieszczone w piśmie wywiady. Rocznie na całym świecie 170.000 chrześcijan jest zamordowanych z pobudek religijnych, w Unii Europejskiej dyskryminacje chrześcijan inspiruje masoneria, agresywny islam rozlewa się po Europie a w krajach islamskich chrześcijanie stają się ofiarą agresji.

W latach sześćdziesiątych XX wieku w Sudanie Północnym rozpoczęły się prześladowania religijne – ich największą ofiarą stali się mordowani czarni katechiści. Współcześnie islamiści już nie mordują tylko konfiskują własność chrześcijan, uniemożliwiają zatrudnianie chrześcijan. Rząd prowadzi politykę islamizacji w szkołach i uniemożliwia zdobycie wykształcenia chrześcijanom. W Sudanie chrześcijanie (czarni) są prześladowani z pobudek rasistowskich przez islamistów (arabów). Jest to kontynuacja wielowiekowego arabskiego rasizmu (który zaowocował handlem czarnymi niewolnikami przez arabskich handlarzy – do dziś nieoficjalnie niewolnictwo funkcjonuje w islamskim Sudanie).

Wielkim bólem chrześcijan z krajów arabskich napełnia fakt że wielu hierarchów katolickich kłamie głosząc pokojową naturę islamu podczas (gdy nie ma umiarkowanego islamu, a islam indoktrynuje do prześladowania chrześcijan).

W Egipcie islamska większość (składająca się z napływowej arabskiej ludności) prześladuje rdzenną ludność (potomków Egipcjan Koptów którzy są wyznawcami chrześcijaństwa). Koptowie są niedopuszczani do pracy i edukacji. Cierpienia Koptów wynikają z nienawistnych nauk islamu.

Do tematu prześladowań nawiązują też wspomnienia osób których wiara została prześladowaniami i cierpieniami wzmocniona.

 

Kolejne artykuły Frondy nr 58 poświęcone są antychrześcijańskiej naturze współczesnej chadecji. W Europie chadecja zaakceptowała dyskryminacje chrześcijan w Unii Europejskiej, aborcje, eutanazje i uprzywilejowanie pederastów.

Podobny proces dechrystianizacji chadecji nastąpił w wschodniej Europie. Słowacka chadecja stała się równie patologiczna jak zachodnioeuropejska. Część biskupów na Słowacji wsparła dechrystianizacje życia publicznego [nie da się ukryć że podobną drogą coraz szybciej podążają środowiska PIS, i że taka sama postawa części polskich biskupów miała miejsce w Polsce].

Doskonałym przykładem demoralizacji chadecji stała się niemiecka chadecja. W Niemczech chrześcijańscy demokraci porzucili chrześcijaństwo, wsparli agresje pederastów, eutanazje, usuwanie chrześcijaństwa z życia publicznego.

 

Kolejne artykułu w Frondzie wiosna 2011 poruszyły też wiele innych tematów. Filozoficzne uzasadnienie potrzeby kłamstwa w dyskursie publicznym wywodzące się z nauk Lutra, Hegla, Marksa, Engelsa, Heideggera i współczesnych filozofów. Rozważania o katastrofie Smoleńskiej, zaprzaństwie gazety wyborczej i PO, patriotyzmie środowisk wrogich PO [w smoleńskich artykułach raził brak refleksji nad działalnością Lecha Kaczyńskiego sprzeczną z suwerennością i niepodległością Polski, nauczaniem katolickim – brak tej refleksji prowokują do refleksji nad tym że Polacy są rozgrywani przez różne obce siły – które czasami lubią przybierać pseudo patriotyczną maskę]. Czytelnicy Frondy mają też okazje poznać wkład Polaków w rozwój nacjonalizmu białoruskiego i ukraińskiego, chrześcijańskie kino z Rosji, monarchistyczną prawosławną nacjonalistyczną pop kulturę rosyjską. Niezwykle interesujące są dwa ostatnie teksty zamieszczone w Frondzie.

Pierwszy ukazuje pedofilską propagandę w popkulturze. Współczesna popkultura nadaje i podkreśla seksualność dzieci. Wyucza dzieci do postrzegania siebie jako obiekty seksualne. Pornografia stylizowana na pedofilską wyucza konsumentów do postrzegania niewinnych dzieci jako obiekty prowokacyjnie seksualne.

Drugi artykuł porusza całkowicie nieznany w Polsce problem polityki depopulacyjnej Iranu. Od 1988 roku rządzący Iranem islamiści zalegalizowali aborcje i antykoncepcje. Celem polityki depopulacyjnej miała być modernizacja Iranu. W wyniku tego w 1992 roku 70% irańskich kobiet stosowało antykoncepcje. W wyniku polityki islamistów przyrost naturalny w Iranie wyniósł 0.86% [prosta zastępowalność pokoleń wymaga przyrostu 2,6%]. Aborcji i antykoncepcji nie towarzyszyło jednak równouprawnienie kobiet. 90% irańskich kobiet nie jest aktywnych zawodowo, na pracę kobiety musi wydać zezwolenie mąż lub ojciec. Mąż może kiedy chce rozwieść się z żoną, żona nie ma takiego prawa. Niespełna 9 letnie dziewczynki wydawane są za mąż. Kobieta bez zgody męża czy ojca nie ma prawa otrzymać paszportu i podróżować. Kobiety nie mogą być w towarzystwie nie spokrewnionego mężczyzny, ubierać się zbyt swobodnie i nosić ozdób (karą za złamanie przepisów jest więzienie i 74 baty).

 

Jan Bodakowski

okładka