Fotorelacja – sztuka nowoczesna – za pieniądze podatników

Jan Bodakowski
Fotorelacja – sztuka nowoczesna – za pieniądze podatników

W każdy czwartek można oglądać za darmo wystawy w warszawskiej Zachęcie i Centrum Sztuki Współczesnej.

Finansowana z pieniędzy podatników (zamiast wodociągów, kanalizacji i dróg) sztuka nowoczesna pełni dziś role propagowania nowych wartości i postaw. Likwidowana dziś cywilizacja łacińska opierała się na uznawaniu za wartości piękna i prawdy. Nowa lewicowa kultura opiera się gloryfikowaniu kłamstwa i brzydoty. Finansowanie sztuki nowoczesnej z pieniędzy podatników jest akceptowane przez wszystkie parlamentarne partie (między innymi PIS w swoim programie chce pieniądze podatników wydawać na budowę Muzeum Sztuki Nowoczesnej).

Centrum Sztuki Współczesnej mieści się w ogromnych salach Zamku Ujazdowskiego. Koszty personelu, utrzymania budynku i organizacji wystaw muszą być ogromne. W zamian podatnicy mogą za darmo w czwartek pooglądać materialne przejawy tożsamości establishmentu, tego co lewicowym elitom gra w ciele eterycznym. I tak obecnie w Centrum Sztuki Współczesnej wystawiane są między innymi obrazki z powklejanymi sputnikami.

Krzesła pomalowane we wzorki lakierem do paznokci.

Instalacje artystyczne które podatnikom mogą się wydawać jako inspirowane rzeczywistością śmietników osiedlowych.

W Zachęcie która miała według jej fundatorów służyć promocji młodych polskich twórców (polskich kulturowo i etnicznie) przedstawiane są równie interesujące dzieła sztuki.

Niezwykle rozbawiła mnie instalacja składająca się z napędzanej elektrycznie bramy ogrodzeniowej. Brama ta raz po raz waliła w ścianę, raz po prawej, raz po lewej stronie. Na marginesie dodam że nie zazdroszczę pracownikom ochrony, którzy po osiem godzin dziennie, przez kilka miesięcy muszą oglądać jedną i tą samą instalacje (albo i gorsze – ciemna sala, rozświetlana stereoskopowymi błyskami, ogłuszający jazgot jakby ktoś żywcem psu flaki wypruwał, i tak cały dzień przez kilka miesięcy).

Nowym trendem w obu instytucjach jest budowanie na salach boksów w których puszczane są wideo twórczość. Zazwyczaj w boksach tych jest ciemno i duszno. Czasami instalacja polega na tym że ekran jest ciemny. Spragnieni sztuki widzowie stoją lub leżą na pufach w tych boksach. W duchocie i ciemności.