Jan Bodakowski
Promocja miesięcznika Egzorcysta 11.09.2012
W warszawskiej sali konferencyjnej Polskiej Agencji Prasowej odbyła się promocja pierwszego numeru miesięcznika Egzorcysta wydawanego przez Polwen (czasopismo wydawane jest w formacie A4, na kredowym papierze i liczy ponad 60 stron).
Czasopismo dziennikarzom prezentowali: ksiądz doktor habilitowany Aleksander Posacki (czołowy polski demonolog i międzynarodowy ekspert wspierający posługę egzorcystów), warszawski egzorcysta ksiądz Andrzej Grefkowicz (opiekun koordynatorów charyzmatycznej Odnowy w Duchu Świętym praktykującej modlitwy o uwolnienie osób opętanych), Grzegorz Górny (były redaktor Frondy),
prezes wydawnictwa Polwen Piotr Wojcieszek (deklarujący że Egzorcysta jest jedynym tego typu pismem na świecie) i redaktor naczelny czasopisma Artur Winiarczyk (który stwierdził ze pismo nie chce schlebiać gustom czytelników tylko ich edukować).
Prezentacja czasopisma wzbudziła ogromne zainteresowanie mediów. Na sali było obecnych kilkudziesięciu dziennikarzy i fotoreporterów, sześć ekip telewizyjnych, przedstawiciele mediów z Polski i zagranicy.
Prezes wydawnictwa Polwen Piotr Wojcieszek stwierdził że pismo skierowane jest do katolików i osób zlaicyzowanych, ma przestrzegać przed zagrożeniami i skłaniać do refleksji. Potrzebę pisma takiego jak Egzorcysta, zdaniem prezesa wydawnictwa, unaocznia to że w Polsce jest ogromny trzy milionowy rynek konsumentów usług okultystycznych.
Ojciec Aleksander Posacki stwierdził że przyczyną opętań są grzechy opętanych (świadomie i dobrowolnie popędzane zło) i promocja okultyzmu w mediach (które propagują rytuały new age otwierające na demony). Zdaniem ojca Posackiego zło popełniane przez ludzi jest często przyczyną ich chorób psychicznych i zniewoleń demonicznych. Ze szkoda dla pacjentów część współczesnych psychologów neguje destruktywny wpływ złych uczynków na psychikę człowieka i zaprzecza możliwości opętań (podczas gdy demony mogą ukrywać swoją obecność pod maską zaburzeń psychicznych). Często nurty psychologii są wrogie chrześcijaństwu i negują etykę chrześcijańską. Ojciec Posacki przestrzegał też przed współczesnym materializmem negującym duchowy wymiar człowieka (rolą „Egzorcysty” ma być obalenie zabobonu materializmu). Zdaniem duchownego egzorcyści powinni współpracować z otwartymi na rzeczywistość duchową psychiatrami, psychologami i antropologami kulturowymi. Konsultacje z psychiatrami nie są jednak obligatoryjne dla egzorcystów.
Ksiądz Grefkowicz podzielił się z dziennikarzami swoimi doświadczeniami z egzorcyzmów, według egzorcysty ludzie zaburzeni psychicznie nie chcą uwierzyć egzorcyście że nie są opętani tylko mają zaburzenia psychiczne, a sam fakt zaburzeń czasami ujawnia się podczas egzorcyzmów.
Źródło zagrożeń dotykających dzieci i młodzież duchowni dostrzegli w pop kulturze promującej seks, przemoc i okultyzm. Do kanałów demoralizacji i zniewolenia zaliczyli współczesną muzykę, gry komputerowe, rozrywkowe filmy i literaturę, sztuki walki, okultystyczne terapie i fałszywe duchowości.
Ksiądz Andrzej Grefkowicz przybliżył dziennikarzom (których pytania bardzo często go rozbawiały): liturgiczny charakter egzorcyzmu (i aspekty prawa kanonicznego tej formy posługi), walkę z demonami w innych wyznaniach chrześcijańskich. Zdaniem egzorcysty opętania dotykają głównie osoby zlaicyzowane które pustkę swojego ducha chcą wypełnić okultyzmem i które są bardzo podatne na myślenie magiczne. „Im bardziej człowiek zatraca wiarę w jednego Boga, tym bardziej wierzy w zabobony i okultyzm”. O skali problemu może świadczyć trzy miesięczna kolejka do egzorcysty warszawskiego. Rolą egzorcysty, zdaniem księdza Grefkowicza jest towarzyszenie ludziom którzy chcą wyzwolić się ze zła. Skuteczność egzorcyzmów wynika właśnie z woli odrzucenia zła (dla tego też egzorcyzmy mogą być skuteczne za pierwszym razem albo wymagać wieloletnich starań). Warszawski egzorcysta do cech niezbędnych dla egzorcysty zaliczył: odwagę, głęboką wiarę i pokorę wobec Boga, dobrą znajomość psychologi i duchowości, realizm osądu, umiejętność korzystania z charyzmatów osób wspierających egzorcystę podczas jego pracy (niektórzy świeccy dysponują zdolnością rozeznania – potrafią mieć olśnienia wskazujące przyczyny opętań).
I ksiądz Aleksander Posacki i ksiądz Andrzej Grefkowicz potwierdzili że ich własne przeżycia związane z egzorcyzmami są podobne do wizji scenarzystów z filmów „Omen” czy „Rytuał”.
Warszawski egzorcysta uznał odpowiadając na zarzut jednego z dziennikarzy o niewystarczającym informowanie przez księży na kazaniach o współczesnych zagrożeniach, że rolą duchownych nie jest edukacja demonologiczna tylko głoszenie Ewangelii. Miejscem edukacji demonologicznej winny być media. Ojciec Posacki zwrócił też uwagę na trudność w mówieniu o zagrożeniach, z jednej strony wyzwania rzeczywistości wymagają mówienia o zagrożeniach, a z drugiej strony w ludziach jest niezdrowa fascynacja złem której nie należy pobudzać. Celem demonologii chrześcijańskiej nie skupianie się na demonach, ale ułatwianie ludziom ich drogi do Boga.
Warszawski egzorcysta rolę świeckich w walce z demonami widzi w: edukacji na temat zagrożeń w mediach, towarzyszeniu opętanemu w dotarciu do egzorcysty, towarzyszeniu w czasie egzorcyzmów (pomocą fizyczną, modlitwą, duchowym rozeznaniem.
Artykuły na łamach Egzorcysty poruszają szeroki wachlarz tematów związanych z zagrożeniami duchowymi. Zagrożeniami jakie może ze sobą nieść: muzyka rozrywkowa (jawnie demoniczną treść, wprowadzenie w autodestrukcyjne lub agresywne nastroje, przenikniętą złem tożsamość twórcy), świeccy „egzorcyści” którzy są marionetkami demonów (podczas gdy egzorcystą może być tylko kapłan wyznaczony przez biskupa), łamanie pierwszego przykazania poprzez korzystanie bluźnierczych praktyk wróżbiarstwa i bioenergoterapii (bo zawsze celem demona zdaniem jest „zawładnięcie człowiekiem, dokuczenie mu [od dręczeń po koszmarne doświadczenia], niszczenie, doprowadzenie do sytuacji potępienia”), posoborowej patologii przemilczania „rzeczywistości opętań, demonów, piekła, cudów, egzorcyzmów”, popularności okultyzmu, powszechne przyzwolenie na grzechy, aborcja, new age, polityczne bezbożnictwo, bezbożnictwo w pop kulturze
W piśmie znalazły się też świadectwa, opisy proroctw, artykuły naukowe przybliżające teologie katolicką i jej nauczanie o zagrożeniach duchowych, ateizmie, modlitwie.
Jan Bodakowski
artykuł na ten temat pierwotnie ukazał się na portalu Prawy.pl http://www.prawy.pl/
Komentarze
Pokaż komentarze (5)