Rząd antyeuropejski

 To, że rząd premiera D. Tuska, nie ma nic wspólnego z ideami liberalizmu jest faktem ogólnie znanym. Można tu jedynie snuć rozważania, dlaczego liberałowie po zdobyciu władzy stają się populistycznymi etatystami... O tym pisał swojego czasu Milton Friedman w „Potędze status quo”, zainteresowanych odsyłam do lektury.
Rząd pana premiera D. Tuska w dodatku ma szanse przejść do historii jako rząd antyeuropejski. Być może wyprzedzi w tej konkurencji rząd postkomunistycznej lewicy czy rządy, w skład których wchodziły niechętne UE „Samoobrona” i LPR. Stać bowiem rząd na rzeczy przedziwne.
Przez kilka lat priorytetem w polityce polskiej wobec UE było forsowanie idei solidarności dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego. I oto kraj, który z takim mozołem promował solidarności, ostentacyjne narusza jej zasady. Podpisuje umowę energetyczną naruszającą europejskie zasady solidarności i bezpieczeństwa energetycznego. W dodatku z równą ostentacją odmawia KE prawa do informacji o zawartej umowie, zasłaniając się tajemnicą handlową. Robi zatem dokładnie to samo, co niemiecki rząd kanclerza Schroedera, gdy decydował o budowie gazociągu po dnie Bałtyku.
To nie wszystko. Zgodnie z informacją rządową Polska w dniu 15 października 2010 r zalegała z wdrożeniem 28 unijnych dyrektyw regulujących swobodny przepływ towarów, usług, osób i kapitału. Zaległości dotyczą resortów: zdrowia, rolnictwa i rozwoju wsi,infrastruktury, pracy i polityki społecznej, spraw wewnętrznych i administracji oraz finansów. Wielkość zaległości oznacza, że nasz kraj przekroczył dopuszczalny przez Unię Europejską poziom. Prowadzić to może do wszczęcia przez KE postępowania grożącego nałożeniem kar i wstrzymaniem przekazywania środków pomocowych. Takie postępowanie, o bardzo kosztownych skutkach, wszczęte zostanie wobec niedotrzymania zobowiązań dotyczących gospodarki odpadami.
W przypadku odpadów widać wyraźnie jak interes grupowy firm komercyjnych wygrywa ze zdrowym rozsądkiem i zaleceniami unijnymi. Samobójczym działaniem jest także zamrażanie wdrażania dyrektyw ułatwiających budowanie wspólnego rynku.
Swobodny przepływ towarów, usług, osób i kapitału działa w UE na naszą korzyść. To dzięki temu jesteśmy ową chwaloną „zieloną wyspą”. Eksport towarów, usług i osób stał się lokomotywą naszej gospodarki. Nawet popyt wewnętrzny był w dużej mierze zasługą transferów finansowych od miliona naszych rodaków pracujących w Irlandii, Wlk. Brytanii, Hiszpanii i innych krajach unijnych. Skoro korzystamy, powinniśmy być prymusem we wdrażaniu rozwiązań budujących wspólny rynek, a przez to liderem promującym wolność gospodarczą.
Dziwne jest to, gdy polscy eurodeputowani walczą o dyrektywę usługową, otwierającą rynek Francji dla naszych hydraulików. Dziwne jest to, gdy toczy się walka o prawo legalnego zatrudnienia polskich murarzy w Niemczech. Zachowujemy się jak mali cwaniaczkowie, jak się da to gdzieś, coś ugramy, coś, gdzieś chapniemy, ale swego dziadostwa ruszyć nie damy.
Na więcej nas nie stać.