Dlaczego dla Donalda Tuska tak cenny jest Bogdan Klich? Cenniejszy niż Ćwiąkalski, Czuma, Drzewiecki, a nawet Schetyna?
Dość niespodziewanie, tuż przed rocznicą katastrofy smoleńskiej, wybuchł spór między Klichami. Spiera się Minister Obrony Narodowej z polskim przedstawicielem przy rosyjskim MAKu. Konkretnie ten drugi zarzuca pierwszemu, że próbował wymusić na nim takie postępowanie, które wykazało by, że większość winy za katastrofę spoczywa na Rosjanach. A ściślej na tych, którzy nie zdecydowali o zamknięciu lotniska Siewiernyj. Minister zagroził przedstawicielowi sądem. Ten odpowiedział krótko: myślę, że jakoś się wybronię. Szczerze mówiąc bardzo liczę, że dojdzie do tego procesu. Bo jakoś bardziej wierze Edmundowi Klichowi. A utwierdza mnie w tym to jego przekonanie, że się wybroni. Skąd je ma? Może wie dlaczego ministrowi tak na tym zależy? Może zna rozmiary braku ministerialnego nadzoru nad 36 spec pułkiem? Może zna jakieś kolejne dokumenty wskazujące na to, iż ten świetnie wiedział o tym, że Vipy już dawno nie powinny latać tutką? Nie wiem. Ale wygląda mi jednak na to, że tym razem – wbrew przysłowiu – Klich Klichowi jednak oko wykole. Pytanie jest jednak głębsze. Dlaczego dla Donalda Tuska tak cenny jest Bogdan Klich? Cenniejszy niż Ćwiąkalski, Czuma, Drzewiecki, a nawet Schetyna? Bo przecież ministerialne błędy Bogdana Klicha trudno zliczyć. Casa, Smoleńsk czy choćby ciamajdowate uzawodowienie armii. A jednak, mimo tego wszystkiego, Bogdan Klich wciąż trwa. Skąd bierze się ta jego zaskakująca niezatapialność? Być może jakąś odpowiedź na to ma Edmund Klich. I dlatego spokojnie mówi: myślę, że jakoś się wybronię. Oby się nie okazało, że jednak tym razem – jak już wspomniałem - Klich Klichowi oko wykole. A może nie tylko jemu? Może także samemu Donaldowi Tuskowi?


Komentarze
Pokaż komentarze (12)