prima aprilis

to sobie pofantazjujmy...

 ...w straszliwych latach peerelu, po kolejnym wyjeździe poza granice obozu, zostałem grzecznie zaproszony do biura paszportowego na rozmowę, na którą się udałem z lekkim niepokojem, bo nie znałem celu tej rozmowy.

W pustym pokoiku, umeblowanym stolikiem i dwoma krzesłami, wysoki młodzian w dżinsach zadał mi pytanie, czy podczas wyjazdów studenckich kontaktowali się ze mną jacyś ludzie, wypytujący o sprawy krajowe. Odpowiedziałem nieco surrealistycznie, że niestety nikt i że z tego powodu było mi nieco smutno, bo widocznie uznano, że jestem zupełnie nieważnym nikim. I tu rozmowa się skończyła - widocznie mężny obrońca tajemnic ludowej ojczyzny też uznał, że jestem zupełnie nieważnym nikim.

Ale teraz nie mam już tak czystego sumienia, bo przy sprawie Maćka Damięckiego dowiedziałem się od superznawców peerelowskiej bezpieki, że nie było nieważnych informacji i nieważnych odpowiedzi.  Bezpieka najbardziej nieistotne drobiazgi  potrafiła wykorzystać, więc pewnie i moje odpowiedzi przetworzyła na użyteczną informację typu: "studenci architektury są nieinteresującymi obce wywiady jołopami". Koledzy tego ubola mogli więc skoncentrować się na werbowaniu studentów innych wydziałów, bo dzięki mojej cennej źródłowei i osobowej informacji nie tracili cennego czasu i bezwartościowych złotówek na kaptowanie jołopów!

Teraz codziennie zaczynać będę dzień od Dziennika, bojąc się tytułu na pierwszej stronie: "Jotesz donosił, że nie donosił!". "MYŚLAŁ ŻE NIE SZKODZI A ZASZKODZIŁ INNYM, KTÓRZY SIĘ UGIĘLI...", "niby nie PODPISAŁ, ale ROZMAWIAŁ, zamiast milczeć", "mógł się powiesić a nie odpowiadać" ...

prima aprilis