Przygody Weryfikatora: Paryż i Expo! Ach!

Senator z Pułtuska, teraz już Premier, siedział w swym wielkim fotelu, wpatrywał się w mapę Europy i palił ogromne cygaro. Nie tak daleko, bo tylko dwa kroki za nim, na swym przenośnym krzesełku, siedział On. Grzesiu. Grzesiu wyglądał ślicznie. Te rozczapierzone włosie, to mętne i zaspane spojrzenie, może coś brał, nikt tego sprawdzić nie mógł. Wpatrywali się z przejęciem w mapę która nie zmieniała swych kolorów. Granice były czarne a państwa szare. Nie wyglądało to zbyt wesoło.

- Więc Grzesiu – Senator, a właściwie już Premier, wypuścił ogromne kółko z ogromnego cygara – Powiedz mi, ale tak zupełnie szczerze, gdzie jest ten Paryż do którego mam jechać, a przynajmniej powinienem według Bogdana.

- Paryż – Grzesiu zrobił minę świadczącą o jego niewiedzy w sprawie – Jaki Paryż?

- Wiesz, tam gdzie królowie i królewny się zjeżdżają, szampan leje się strumieniami zaś arystokraci są nadal arystokratami. Geje siedzą w meczecie popijając kawkę, na placu Świnki są najlepsze kasztany, artyści sprzedają swoje wspaniałe prace... Paryż! Centrum kultury! Rozwoju! Gdzie jest Paryż!

Grzesiu się zamyślił. Nie podobało mu się, że Bogdan, ten stary ciul, chce wysłać Senatora, a właściwie już Premiera, do Paryża. Na zatracenie chce go wysłać! Nie może przecież Grześ pozwolić, by Bogdan, ten stary kutwa co ciągle knuje, wysłał Senatka gdzieś daleko. Gdzieś, gdzie nie wiadomo jak można dojechać. A już na pewno lodów tam nie okręci. Lody kręci się włoskie, a Paryż jest paryski.

- Chwilka Senatku, sprawdzę na mapie – Grześ siadł przy klawiaturze. Ukradkiem, tak by Senator, a już właściwie Premier, go nie mógł dojrzeć, wpisał „Paryż” i „Polska” – Spójrz! Są dwa Paryże. Jeden na północ od Poznania, drugi na wschód od Wrocławia.

- Dwa Paryże? – Senator zakrztusił się. Nikt go jeszcze nie nauczył, że cygarem nie można się zaciągać – Dwa Paryże... To jak myślisz, który z nich Bogdan miał na myśli?

- Ten na północ od Poznania. Ale nie jedź tam, to bez sensu.

- Bez sensu? Muszę jechać! Nie mogę sprawić ludziom zawodu!

- I nie sprawisz. Umieścimy tam wielki, o taki wielki, telebim. Będziesz przemawiał. Oni Cię będą widzieć, Ty ich niestety nie. Ale cóż z tego. Liczy się efekt.