11 listopad, 3 maj, tak jak i sierpniowa rocznica "Cudu nad Wisłą" to tradycyjne daty, w których w tak zwanych służbach przydzielane są nagrody i awanse.
Dziennik za pomocą sprytnego zabiegu i przewrotnego tytułu próbuje odwrócić uwagę od sprawy Bondaryka, nad którym powinny się zbierać czarne chmury.
Tak zwany zwykły czytelnik z Parczewa czy Lubartowa ma pomyśleć sobie mniej więcej tak, Co za skandal. Jak można sobie przyznać nagrodę za bitwę, w której nie brało się udziału?
Tyle tylko, że w ten sposób można manipulować informacją w każdym przypadku przyznawania nagród w każdym ministerstwie. W MON na przykład awanse i nagrody pieniężne otrzymują oficerowie w rocznicę odzyskania niepodległości 11-go listopada 1918 roku, mimo iż żadnego z nich nie było wówczas na świecie.
Te 18 tysięcy złotych to rozpaczliwa próba natychmiastowego przykrycia sprawy przemytu 700 kg złota przez brata Krzysztofa Bondaryka, wówczas, kiedy na terenie popełnienia przestępstwa szefem delegatuty UOP był nie, kto inny jak obecny szef ABW, kolega ze studiów Waldemara Pawlaka.
Odwołanie zaś przez Ćwiąkalskiego prokuratora Luksa z białostockiej prokuratury zapewne przyniesie z czasem umorzenie śledztwa w sprawie przemytu. Okaże się też zapewne już niedługo, że śledztwo, które prowadzi ta sama prokuratura w sprawie profesora Widackiego, a dotyczące nakłaniania do składania fałszywych zeznań, umrze śmiercią naturalną i akt oskarżenie w ogóle nie powędruje do sądu..
I nic do rzeczy nie ma w tym wypadku to, że Ćwiąkalski i Widacki to koledzy z Krakowa trzęsący tamta palestrą, a Bondaryk to obecny szef ABW.
W rządzie PO możemy mówić, co najwyżej o zwykłych zbiegach okoliczności, a der Dziennik to oczywiście wspaniała, bardzo obiektywna i jak trzeba dociekliwa gazeta.
Komentarze
Pokaż komentarze (5)