Oświadczenie wstępne: w adwencie śpiewamy adwentowo, ale do kolęd się gotujemy. Co czyni autor, zapodając zawczasu płytkę swą właśnie wydaną, której można posłuchać , którą można zakupić, albo samemu pośpiewać ze śpiewnika staropolskiego, darmowo do wzięcia w pdf-ie.
- - - - - - - - - - - - -
Jedną z pierwszych czynności jezuickich po przybyciu do miasta Poznania w wieku XVI okazało się zaprogramowanie publicznych przedstawień w wykonaniu uczniów nowo otwartego Collegium.
Był to wytrych codzienny Towarzystwa Jezusowego, by nie rzec: medialny taran. I jak zwykle – uwieńczony sukcesem. Już na pierwszym tego rodzaju (w skali polskiej!) przedstawieniu, kiedy to prezentowano Dialog o Narodzeniu Pańskim, zrobiło się arcytłoczno. I któż to się tłoczył? Ku jezuickiej uciesze – łyczkowscy heretycy. Media audio-wizualne zawsze okazywały się atrakcyjne, jak widać. Z czasem, nie tylko dzięki sile inkwizycji (która w Polsce była raczej słaba i znikoma) lecz przede wszystkim dzięki propagandzie i medialnej mocy oddziaływania na oko, ucho i wyobraźnię, utracone pole duszpasterskie w miastach i wsiach polskich zostało heretykom odebrane przez jezuitów.
I to po części właśnie za pomocą mniej lub bardziej uczonych (jak te pierwsze, humanistyczno-łacińskie) dysput pasterskich, które z czasem przerodziły się w ucieszne, mniej lub bardziej głupkowato-rubaszne (zwłaszcza w tych barokowo-późniejszych). Pastuchy, teoretycznie żydowskie (bo wszak wszystko dzieje się w Palestynie) w praktyce okazywały się podhalańsko-mazowieckie (rozmawiają ze sobą mową polsko-wieśniacką, mazurzą) i zabawne niezwykle.
A jednak, a jednak, a przecież: nie są to bohaterowie negatywni, przeciwnie: oni to przecie będą pierwsi oglądać Pana. I na przekór swojemu rzekomemu prostactwu zawsze mają pomiędzy sobą jakiegoś „Bartosa starego”, który potrafi wyjaśnić im wszystkie niezwykłe znaki, jakie się na ziemi i niebie pokazują.
Lubiano potem te „pastorałki” przez wieki, śpiewając chętnie i po pięćdziesiąt zwrotek, a nie nudziło się: tak było z załączoną (na www.kresy), osiemnastowieczną, cośmy ją na naszej płycie zamieścili.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
W załączeniu – na stronie www.kresy.pl, w dziale felietonów – skrótowa empetrójka pastorałki osiemnastowiecznej z płyty naszej: „Rozmowa pasterzów”.
Komentarze
Pokaż komentarze