Zygmunt Jan Prusiński
WIERSZ DLA BIAŁEJ DAMY...
Gabrieli Sieradzkiej
Nie odeszłaś daleko. Widzę cię w lustrach dnia.
Nie wodzisz ni urokiem, ni kwiatem, ni słowem -
jesteś dla mnie Zatoką Niebieskich Gwiazd.
Chodź Gabrielo w moje posiadanie roślin,
tak tu życie miłością pachnie - morwy szaleją,
akacje wróżą a wierzby przy strumyku nie płaczą.
Rozgość się w ramionach otwartej przestrzeni.
Zamów u mnie miłość inną od innych z rdzą,
podam ci najlepsze desery - i ten wiersz erotyk.
Czy umiesz roztopić usta w pocałunku ? -
Czy umiesz siebie podać wedle modlitw pieśni ?
Na wyschniętym pniu niczym posąg wieczny,
myślę o twoich stopach - o twoich powrotach.
Ta droga jest widna - wystarczy położyć rękę
jak na tafli wody - ujrzysz mnie z wiatrami,
ze wszystkimi aniołami którzy na harfach grają.
22.05.2010 - Ustka
Sobota 17:21
Komentarze
Pokaż komentarze