Listy wierszowane dla żony... część szesnasta

 

Wiersze z cyklu   Spotkanie z Friedrichem Schillerem w Marbach

 

 

Zygmunt Jan Prusiński


TAM GDZIE SZMER O TOBIE SŁYSZĘ

Katarzynie Prusińskiej


Blisko Muzeum Literatury usiadłem na ławce,
zimna ławka milczała, liście na ziemi także
naprzeciwko pomnika Friedricha Schillera.

Dostojny był Friedrich, jak paw dumny
w parku królewskim,
przyglądałem się twarzy z kamienia -
nie była zimna jak ta samotna ławka.

Pisałem wiersz o tobie Katarzyno,
krew twoja w nim płynie.
Całowałem twe dłonie w iście głodu pewnego,
jak lot ptaka nade mną snującej się liryki,
gdzieś w zakleszczonych pragnieniach.

Nie gniewaj się że opuściłem cię na chwilę,
motyle dawno poszły spać bez wiersza.
Twoje piersi są w moich rękach -
moduluję pieszczoty w naszych pieśniach.

Tylko ten dziwny szmer z drzew się wydobywał,
jakbyś chciała na odległość coś powiedzieć.
Mgła przyszła, pokryła moją myśl i twarz Friedricha.


19.11.2010 - Marbach
Piątek 22:09

 

 

 

Zygmunt Jan Prusiński


SŁONECZNE CHMURY

Katarzynie Prusińskiej


Motto: Czy wiesz, że ptak jest szczęśliwszy ode mnie,

a moja intymna rozpacz, nieznaczący skrawek,

jakby rysa na szkle pędzącego pociągu - tyle z człowieka !

- Z.J.P.


Byłem na spacerze w Marbach.
Oglądałem rzekę Neckar, spisywałem
nutki zagubione kilka lat temu.

Pozdrowiłem Friedricha Schillera,
odpowiedział mi ukłonem z daleka.
Poszedłem dalej w głąb kamieniczek,
bylem w jego domu gdzie się urodził
wielki pisarz - dramaturg tamtych lat.

Brakowało tu ciebie i twego uśmiechu.
Wyobrażałem sobie cię w złotej sukni,
tłum gapiów, lustra i ogrodowe kwiaty,

orkiestrę ludową która do tańca zaprasza.

- Ile bym dal nieprzespanych nocy Bogu,

by zatańczyć z tobą i polki i walczyki.
Och, moja drogocenna pani, uśmiech zostaw
na tych drogach, gdzie się spóźniam
z wierszami, tylko z wierszami.


19.11.2010 - Marbach
Piątek 21:01