Historia metafizycznego romansu...

Zygmunt Jan Prusiński

HISTORIA METAFIZYCZNEGO ROMANSU

Z NATASZĄ KAROLAK

dzisiaj 06:42

Zygmunt Jan Prusiński

JESTEŚ OBRAZEM MIŁOŚCI

Nataszy Karolak

Być twoim kochankiem to zaszczyt,
spiętrzać kierunki – ustawiać
drogowskazy.

Burzyć w tobie minuty – wydobywać
skarby, sokolim okiem
zapatrzyć się jak w lustrze.

Jesteś kochanką mojej poezji –
tam pieśń maluje pragnienia
jak przy źródle zwierzęta.

Nataszo z wąskiej kotliny zaśnięcia –
ruszę bujne piersi i uda popieszczę,
zapali się modlitwa miłości w nas...

31.08.2009 - Ustka

KORESPONDENCJA...

dzisiaj 06:50

Natasza Karolak

Czyżbym powinna już płonąć ?...
To pierwsza poezyja dedykowana mi i chyba tylko z myślą o mnie stworzona. Czyżby moje akcje na naszoklasowej giełdzie rosły ? Dziękuję. Spróbuję ten wiersz przerobić na swój zabawny sposób...

_____***_____

dzisiaj 07:52

Zygmunt Jan Prusiński

Bohaterka wiersza "Jesteś Obrazem Miłości" Natasza Karolak pisze:

"Czyżbym powinna już płonąć ?...To pierwsza poezyja dedykowana mi i chyba tylko z myślą o mnie stworzona”. Czyżby moje akcje na naszoklasowej giełdzie rosły ? Dziękuję. Spróbuję ten wiersz przerobić na swój zabawny sposób..."

- Więc czekam Nataszo, tyle tylko żebyś nie zniszczyła wątku...

Pozdrawiam Cię - Zygmunt
31.08.2009 r. Ustka.

_____***_____

dzisiaj 08:02

Natasza Karolak

Na razie to ja wybieram się na zakupy – gdy wrócę z weną w butelce, na pewno coś wymyślę – być może nawet ze szkodą dla wątku. Ale taka już jestem...

_____***_____

dzisiaj 08:11

Zygmunt Jan Prusiński

Powiem Wam szczerze, Natasza Karolak w swoich zapisach jest niesamowita. Cięte pióro. Niesamowita inteligencja. – Każda redakcja miałaby z Niej ogromny pożytek. Widać, że oczytana jest Natasza na wszystkie strony świata; uniwersalna i wszechstronna. A jaka kobieca...

To moja subiektywna opinia –

31.08.2009 r.

_____***_____

dzisiaj 08:20

Zygmunt Jan Prusiński

Natasza Karolak pisze:

"Na razie to ja wybieram się na zakupy – gdy wrócę z weną w butelce, na pewno coś wymyślę – być może nawet ze szkodą dla wątku. Ale taka już jestem..."

- Już poczynam być niespokojny... Ty Nataszo poszłaś kupić butelkę, to i ja pobiegnę też po nią, by złagodzić obyczaje i dotrwać idąc do Ciebie.

- Czy pijesz do dna musztardówki a może do dna tejże butelki ?

Po pijanemu dobrze się pisze:

Burzyć w tobie minuty –
wydobywać skarby, sokolim okiem
zapatrzyć się jak w lustrze...

Więc stoję nago w lustrze i piszę następny wiersz, może mocniejszy w akcentach.

Nataszo, otwórz skrzydła, płyniemy w chmurnym lesie !

31.08.2009 r.

_____***_____

dzisiaj 08:40

Zygmunt Jan Prusiński

W ZIELENI W KOLOROWEJ SUKIENCE

Nataszy Karolak

Usiadłaś pewna siebie, poety
przy tym nie było a szkoda –
jak to mówią ludzie: "Poeta rozumie"!

Przyglądam się twojej smukłej nodze,
ile by motyli na niej odpoczęło.
Mnie pozostało szeleścić akacją,
i tak w wróżby nie wierzysz Nataszo.

Zawołaj mnie z okna pokoju,
usłyszę twój głos nawet w tłumie.
Jeśli pozwolisz wezmę cię na ręce,
i zaprowadzę do różowej sypialni.

Tajemnice Poezji otworzymy razem...!

31.08.2009 - Ustka

_____***_____

Natasza Karolak

JUTRO

Nasze dzisiaj na wylot już znamy,
już odchodzi i znika we mgle.
Najpiękniejsze jest to, co przed nami,
co się może wydarzyć – lub nie.

Drugi raz nas dzisiaj nie spotka,
z teraz znamy zagadki już wszystkie.
Najpiękniejsza niepewność jest słodka
i to serce drżące jak listek.

Dziś jest nasze, niczego nie wzbrania,
da się dotknąć, już tak nie urzeka.
Najpiękniejsze są chwile czekania
i te noce – bez snu na powiekach.

Dziś zawiodło – i znowu ci smutno,
znów los-cwaniak z kąta się śmieje.
Najpiękniejsze w życiu jest jutro.
Ono zawsze daje nadzieję...