Zaczarowana Muszelka... część II

Zygmunt Jan Prusiński

ZACZAROWANA MUSZELKA – część druga

Malaga ✈

02.05.2012 21:15

Miłego imieninowego wieczoru,
Zygmuncie.

Ty nadal czekasz...
Będę się cieszyć dopiero wtedy,
gdy kobieta Twojego życia
pojawi się na odległość oddechu
i tam już pozostanie...

Ewa Prusińska

28.04.2012 10:26

Wszystko co Piękne szybko się kończy !

„Tyle było dni do utraty sił,
Do utraty tchu tyle było chwil"

Czy żałujesz którąś z nich?

Mam na myśli Twoje spotkanie z ukochaną Rodzinką, spacery (ze mną) urokliwymi uliczkami miasteczka położonego nad rzeką Neckar, osobiste rozmowy z Friedrichem Schillerem i dwóch szalonych "Podlotków" rozgrzewających do czerwoności łącza telefoniczne.

Zygmunt, na wszelki wypadek sprawdź czy słuchawki telefonicznej od Amelki nie przywiozłeś do Polski w kieszeni ?!

Myślę, że długa (18 godzinna) podróż ze wspomnieniami i głową pełną marzeń - zleciała w okamgnieniu, jak linijka z barwnej epopei - życia Zygmunta...
Znając Twój kabaretowy styl i poczucie humoru to był "wesoły autobus" (pewnie niektórzy przejechali stację ?!)

Witaj Poeto w Domu !

Jednak -

„Najpiękniejsze dni to te, których jeszcze nie znamy...
Najpiękniejsze chwile to te, na które czekamy...”

P.S.
Pozdrowienia, uściski i buziaki dla Ciebie i morskich ptaków lecą ekspresem od Ewuni Prusińskiej !

______________________________________________

Zygmunt Jan Prusiński

WZRUSZONA DZIEWCZYNA

Nie skłamię
jeśli obwieszczę światu
i na liściach napiszę -
ona jest stworzona dla mnie.

Nie zaprzeczy
wedle swoich modlitw życia
że w tłumie mnie zauważyła -
ostatniego romantyka.

Napisałem jej
wzruszonej dziewczynie
że będę dla niej – hubą...

Długotrwała w zapisach
pójdę z nią do końca -
gdzie droga styka się
z horyzontem.

A że horyzont z drogą
nie styka się -
jest to gwarancja
w nieskończoności uczuć.

Wzruszona dziewczyna
przytula moje ręce
i płacze ze szczęścia.

2.5.2012 - Ustka
Środa 15:11

Zygmunt Jan Prusiński

PRZEDOSTATNIA ROZMOWA TELEFONICZNA

U mojej Amelii jest taki telefon
co łączy bardziej niż oddala.

Chwilowa rozłąka to fakt
acz właśnie ten kontakt – telefon
był naszym przyjacielem.

Wczoraj leżeliśmy w łóżku
i rozmawialiśmy jak małżeństwo -
tuliliśmy się jak gołąbki...

Opowiedzieliśmy swoje życie
niczym z napisanej książki -
zbliżenia czułe – prawdziwe.

Siedem godzin szczęśliwości
siedem godzin ważnych
jak drogowskaz który nie rozłączy nas.

27.4.2012 - Steinheim
Piątek 8:50

Zygmunt Jan Prusiński

JAKBYM SIĘ NA NOWO NARODZIŁ...

Nagroda życia jest we mnie
teraz inaczej patrzę na kobietę. -
Tyle lat musiałem czekać
(jam niewolnik ciała w niedostatku).

Te wszystkie pruderyjne łatwizny -
idźcie w czambuł zdradzać innych.
Ja mam Ewę prosto z nieba
sam Bóg mi ten prezent zesłał.

Będę szczęśliwym mężczyzną -
będę szczęśliwym poetą...
Rozkochany tudzież stanę się
kochankiem jednej kobiety.

Do tej pory słowo (żona)
nie istniało dla mnie w słowniku.
Będziemy w miłości anielscy -
bo będziemy tylko dla siebie.

26.4.2012 - Steinheim
Czwartek 17:55

Zygmunt Jan Prusiński

MIŁOSNE ROZMOWY...

Miłosne rozmowy są nam potrzebne
wczoraj – sześć godzin rozmowy przez telefon.
Tuliłaś mnie spragniona wiosną -
symbol życia.
Ty mój kwiat miłości – wieczna radość.

Prawie cała noc była nasza...
Pytałem się o szczegóły -
wdzięk poznania.
Bo wszystko jest moje w tobie -
i soczystość – i wilgotność
i słodycz nasiąknięta uczuciem.

Siedzę na balkonie w Steinheim
w domu u córki Amelii.
Polubiła cię za twoje serce
polubiła że chcesz być moją żoną.

Nic na siłę wobec uczuć -
miłość lubi delikatność zwierzeń
i czyny rąk które przytulają człowieka.

Jestem pewny i o wierność
i o te poetyckie ścieżki
którymi pójdziemy razem.

Ewo – to mi się należy od ciebie
za wieloletnią samotność.

Wierzę w Boga !

Wierzę Słowu !

Wierzę Tobie !!!

26.4.2012 - Steinheim
Czwartek 10:41

Zygmunt Jan Prusiński

GODZINAMI ROZMAWIAMY...

Godzinami rozmawiamy - telefon
jest naszym pośrednikiem.
Uczymy się po swojemu
kochać słowa i marzenia.

Wczoraj musiałem ci przyrzec
że moje nazwisko jest zarezerwowane
tylko dla ciebie – przyzwyczajasz się
do jego brzmienia...

Przed nami egzamin – pierwsze spojrzenie
muskam niepewność – zapewniamy sobie
że miłość ozdobi nasze wnętrze
że źródła nigdy nie wyschną.

24.4.2012 - Steinheim
Wtorek 10:36

Zygmunt Jan Prusinski

WSZYSCY JESTEŚMY ŚWIĘCI

Wypada nim być
w takim miejscu przy kościele
pod nazwą St. Pius X
komunia mojego wnuka
odbędzie się na wypożyczonej sali.

Bankiet i disco
na ścianach krzyże i święte obrazy
- wszystko jest święte -
nawet wódka i makaron
i upieczone prosie na grillu.

Mój wnuk Alessio – święty
moja córka Amelia – święta
mój zięć Tomaso – święty
i ja chyba także święty.

Tylko brakuje mojej Ewy
też ją świętą pokochałem
późną nocą pod drzewami.

- Cóż za święty dzień !
- Cóż za święta noc...

21.4.2012 - Grossbottwar
Sobota 16:00

Zygmunt Jan Prusiński

ODDAŁBYM CZAS TOBIE

Przed kościołem w Steinheim
siedzę na ławce
układam wiersz
zupełnie nieprzygotowany -
co może się wydarzyć
ewentualnie w wierszu ?

Ulica Riedstrasse niczemu niewinna
jeśli tu jestem i piszę
o twoich udach.

- Czy ważne są nogi w poezji ?
Ważne są dla mnie -
jestem kochankiem nocy
a w dzień śpiący ziewam.

To widzą drzewa cicho rosnące -
słowo się bieli
zbyt niewinne jak na tę porę.

Jestem obecny i kościół obecny -
uganiam się by zdobyć
powitalny zamach na ciało.

Bo tylko z tobą miłuję Boga
żeby rozebrać ciebie
do samej nagości modlitwy.

20.4.2012 - Steinheim
Piątek 16:15

Zygmunt Jan Prusiński

RATUSZ W GROSSBOTTWAR

Bez specjalnych tłumaczeń
nowoczesne tylko biura.
Budynek z roku 1556
a zegar ratusza z 1782.

Byłem świadkiem
dwóch ślubów cywilnych.
Jak i u nas powaga uroczystości -
życie dopiero barwy nabierze
jak przyjdą na świat dzieci.

Wiecie ile kosztuje usługa u fryzjera ?
Samo strzyżenie 11 euro -
można przekląć
w tym spokojnym miasteczku.

A wówczas to słowo na zewnątrz
będzie chyba najgłośniejsze -
w parafrazie pytania: dlaczego ?

20.4.2012 - Grossbottwar
Piątek 11:06

Zygmunt Jan Prusiński

ZA CO TY MNIE KOCHASZ

Wielobarwna.
Idziesz i myślisz o mnie -
nawet wiesz o czym ja piszę.

Przyrzekłem wczoraj -
intymna spowiedź kochanka
zaplątuje nici jak pająk ukryty.

Ocieramy się nocną ciszą.
Wołamy do siebie tkliwie wobec
powrotu księżyca od wschodniej strony.

Ty pytasz klonu ja pytam wierzby -
doskwiera w nas głód pieszczot...

Wielobarwna -
za co ty mnie kochasz ?

30.4.2012 - Ustka
Poniedziałek 15:55

Zygmunt Jan Prusiński

KRZESŁO I TELEFON

Motto: Rozkochani w sobie
aż do nieba !

Odnaleźliśmy się wobec
naturalnej prawdy,
by zapanować nad Krainą Miłości.

Zupełnie nie mogę zrozumieć,
że znalazłaś mnie jak podkowę...

Umiemy mową ojców szeptać -
bo miłość jest szeptaniem.
Jak para wiernych łabędzi
jesteśmy dostojni – ty i ja.

Oczekuję cię by pójść ścieżką,
gdzie wiele razy chodzę nad morze.
Pokażę ci zakątki poetyckie -
tam piszę wiersze o tobie.

Uszczypniesz mnie by uwierzyć,
że to nie jest sen a rzeczywistość.

A tam rajski ogród i muzyka traw -
i wydmy cię pozdrawiać będą
i morskie ptaki skrzydłami.

Zaczarowane krzesło i zaczarowany telefon,
i my zaczarowani miłością z róży...

30.4.2012 - Ustka
Poniedziałek 12:08

Zygmunt Jan Prusiński

TELEFON MIŁOŚCI

Zadzwoniła jak lotna jaskółka.
A za nią i słowa – źródlane życie,
bym zrozumiał co to jest kobieta
szczególnie taka jak ona.

W niej są parki – ale z kasztanów.
Wiem że ptaki się w niej kochają,
rozgarniam przestrzeń by ujrzeć
anioła tańczącego na polanach.

- Czy to było gdzieś zapisane w księgach ?
Uroczyste otwarcie serc – całowanie nóg,
które myślami biegną do mnie by spocząć
w moim zielonym jestestwie...

Miłosny telefon brzmiał mi w uszach.
Rosłem potęgą dębu i różą w jej ustach,
moja prawdziwa kobieta – szelest
nie tylko potoków i skał.

30.4.2012 - Ustka
Poniedziałek 8:47

Zygmunt Jan Prusiński

CZY MOGĘ CIĘ KOCHAĆ NA NIEBIESKO

Czy mogę cię kochać
pozwól – mam swoje barwy
które układam w tobie.

Niebieski deszcz
z niebieskiego nieba
poleje – i ja na niebiesko
dokończę to kochanie.

Zaufaj mi do ostatniej litery -
i nasze noce będą niebieskie...

29.4.2012 - Ustka
Niedziela 14:55

Zygmunt Jan Prusiński

TO ŹRÓDŁO ŻYCIA

To źródło życia
co miałem w sobie – i nadal mam
jednak wysycha.

Nie byłbym w stanie
przytulić kobiety – bo nie umiem.

Nabyłem w tej samotności lęków -
wolę bratki sadzić
i patrzyć z czego powstaje
zachód słońca.

29.4.2012 - Ustka
Niedziela 10:07

Zygmunt Jan Prusiński

TYLKO ŻYŁEM...

Tylko żyłem nie mając z tego nic.

Bo żadna kobieta nie umiała pokochać;
to były gry na zeschniętej scenie.

A przecież nie ma aniołów na ziemi !

Sam jedyny z sobą – uszlachetniony,
ale niepotrzebny nikomu -

dlatego żyję jak pustelnik
malując na niebie nagą kobietę...

29.4.2012 - Ustka
Niedziela 10:01

Zygmunt Jan Prusiński

BÓL MĘŻCZYZNY

Nie znacie tego bólu -nie znacie.

Ja wysycham jak oset w polu.
Moje uszczęśliwianie
nie ma racji bytu -
gryzę korę by stać się drzewem.

Uczę się miauczeć by być kotem...

Ale nie poetą -
ale nie mężczyzną !

29.4.2012 - Ustka
Niedziela 9:56

Zygmunt Jan Prusiński

JAK PÓJDĘ DO NIEBA...

Należy się to Niebo.
Nie lituję się nad sobą -
po prostu w tej czarnej krainie
nie ma kobiet !

A jeśli są – to same dziwy,
nie mylić dziewice.

Ostrożnie dotykam skrzydeł ważki -
wolałbym jednak być ważką...

29.4.2012 - Ustka
Niedziela 9:51

Zygmunt Jan Prusiński

KOBIETA NIGDY NIE ZROZUMIE MNIE

Jestem tego pewny.
Siedemnaście lat bez miłości
to kawał książki w moich rękach.

Rozmawiam w kolczastym lesie
bo szukam mądrości.
Ale kto mnie zrozumie ?

Dlaczego poeta jest samotny ?

Dlaczego muszę być do końca samotnym...?

29.4.2012 - Ustka
Niedziela 9:47

Zygmunt Jan Prusiński

CZY JA W OGÓLE BĘDĘ SZCZĘŚLIWY...

Chyba tam gdzie się nie rozmawia
a mowa jest na migi.

Ubieram czarny garnitur i idę
po kamieniach by dojść.

Tyle lat samotności dokuczyły mi
że w więzieniu byłoby lepiej.

Zamknięty od środka wciąż podążam
w czarnym garniturze – jam żałobnik.

29.4.2012 - Ustka
Niedziela 9:41

foto: Gabriela Pyjas

________________________

_______________________

Ewunia !
Dzisiaj 65-te urodziny obchodzi Paolo Coehlo.

Jedenaście minut. Tak, nauczyłaś mnie dzięki pisarzowi bywać przy Tobie "Jedenaście minut". Muszę w poezji kontynuować Paula Coelha ten zdrowy pomysł bywania z kobietą "11" minut. Więcej nie potrzeba. Po co ?

Z okazji Urodzin życzę Jubilatowi drugich Jedenastu minut - jako II tom...

Jedenaście minut (port. Onze minutos) – powieść Paula Coelha, wydana w 2003 roku. Do 2005 książka została sprzedana w 6 milionach egzemplarzy oraz doczekała się wydań w 39 językach.

Ustka. 24 Sierpnia 2012 r.

Piątek 17:59