Oddajcie nam Ojczyznę

 Jak może się czuć Polak o prawicowych poglądach po przeżyciu tego roku?? Ja czuję się fatalnie. Czuję się wyobcowany wśród powszechnej głupoty i PRLowskiej PrOpagandy. Na moich oczach upadają kolejne bastiony państwa polskiego. Nie tylko państwo jako instytucja wchodzi w fazę recesji. To "naród" staje tym bardziej dekadencki im bardziej pragnie być przyszłościowy. 

Czyja to wina? - Nas wszystkich. Jednych mniejsza, innych większa. Czy sami nie sprzedajemy tego co nas ukształtowało? 

Przeglądając kolejną porcję informacji w internecie trudno nie natknąć się na komentarze. Ten przeczytany wczoraj mocno mnie zbulwersował. Mianowicie notkę o Powstaniu Warszawskim z '44 ktoś skwitował zdaniem, że nie po to głosował za wejściem do Unii, żeby mu teraz klechy organizowały uroczystości patriotyczne z okazji głupiego zrywu. 

Często zastanawiam się czy mi takie "wyznanie" przeszłoby przez gardło. Nigdy odpowiedź nie była pozytywna. 

Jak bardzo można być głupim i krótkowzrocznym aby tak nienawidzić swojej Ojczyzny? Ojczyzny, która od zawsze była prawdziwą stolicą tolerancji religijnej. Tej samej, z której zrodzili się Kochanowski, Norwid, Chopin czy Łukasiewicz. Czy pół wieku wyniszczania tego co tradycyjne i Polskie dało naprawdę tak wielkie skutki? 

Przegraliśmy bitwę, oj tęgo przegraliśmy. Wcale nie dlatego, że przegrali nasi kandydaci, ale dlatego, że zamiast silniej i mądrzej działać, tak jak w czasie kampanii zaczęliśmy się dzielić od środka. Rysa w prawicy biegnie dalej, stopniowo zgodzimy się na wszystko co nam narzucą. Będziemy niewolnikami nie Polski, ale ignorantów zasiadających na najważniejszych urzędach. Damy sobie zabrać to co nas łączy, w przypływie uwsteczniającej "nowoczesności" będziemy albo dryfować na falach konformizmu i Tusk Vision Network, albo zejdziemy pod wodę, gdzie zabraknie nam powietrza na kolejne wynurzenie.

Dziś mamy Polskę i "polszę", podobnie jak mamy dwa Kościoły - ten, w którym liczy się prawda i ten, w którym zamiata się wszystko pod dywan. Oba noszą tą samą nazwę, ale tylko jeden jest pełen dźwięcznych nazwisk karierowiczów nieustannie szukających poklasku na łamach Gazety Wyborczej czy Wprost. Niedługo notkę arcybiskupów będziemy mogli znaleźć w "Faktach i Mitach" albo w "NIE". Smutne jest to, że Ci którzy krytykują lustrację jednocześnie chronią kompromitujące nadużycia, czy sami się ich dopuszczali. 

To na co jeszcze mnie stać to ciche marzenie wypowiedziane do wszystkich: wróćcie mi Polskę, wróćcie mi Kościół, wróćcie mi sprawiedliwość i mądrość w życiu społecznym. Wróćcie mi miejsce z dzieł poetów, muzyków czy uczonych. Niech słowo Ojczyzna wyjdzie z ram utartego frazesu i wejdzie na ołtarz chwały.