Drodzy czytelnicy, w ten ciepły listopadowy dzień, rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości chciałbym zadać pytanie: Z czego żyje "michnikowszczyzna" a z czego żyje "imperium o. Dyrektora"?
Odpowiedź jest niestety dla niektórych bolesna - otóż ich "idole" trzymają się na szczycie tylko dzięki własnej "nienawiści".
Ma miejsce swego rodzaju teatrzyk. Po jednej stronie sceny mamy fanatyków (nie do końca) religijnych, po drugiej zaś mamy tych, którzy nienawidzą tych pierwszych. A kasa się kręci. Tak naprawdę zarabiają tylko dzięki sobie. Mimo licznych zapowiedzi zamknięcia "jedynego słusznego radia" włos im z głowy nie spadł, podobnie jak nie spadł Michnikowi, Solarzowi czy Walterowi. A my drodzy państwo jesteśmy pomiędzy przysłowiomym młotek i kowadłem. Dajemy się zaszufladkować.
Przykładem pewnej medialnej zmowy jest pewne dokopywanie ludziom niezależnym, wpychanie ich w dłonie przeciwnika.
Tak było z Markiem Jurkiem, Januszem Korwinem-Mikke i wieloma innymi aktorami na politycznej scenie. Tak jest i teraz.
Wyobraźmy sobie partię w której mieliby miejsce Marek Jurek i Jarosław Gowin, Joanna Kluzik-Rostkowska, Marek Migalski i znane choć niedoceniane osobistości - Bugaj, Balcerowicz czy Gilowska.
Fakt faktem, trudno zrealizować takie marzenie, ale mogłaby to być nie tyle partia na scenie politycznej, ale pewien związek o różnych poglądach ale z pewnym celem i zapałem.
Jak pamiętamy choćby z lekcji historii, dwudziestolecie międzywojenne nie należało do spokojnych. Z jednej strony lewica z Piłsudzkim, z drugiej endecja i tak zasłużone nazwiska jak Grabski czy Kwiatkowski. Oni też się nienawidzili, czego skutkiem była śmierć Gabriela Narutowicza. Jacy byli sami wiemy, ale nie można odmówić im jednego - PATRIOTYZMU! Może w różnym wydaniu, może z różnym skutkiem, ale dla Polski zrobili wiele.
Czasami warto popatrzeć z boku na to co się wokół nas dzieje, a nie zakładać klapki na oczy.
Komentarze
Pokaż komentarze (3)