Komentarze pod mym ostatnim postem politycznej natury przeczytałem dopiero dziś. Zatem z małym opóźnieniem, bez większego zdziwienia, ale też nie bez dozy smutku. Nie sądziłem, że aż tyle będzie prób usprawiedliwienia Jarosława Kaczyńskiego.
Tym mocniej trwam przy swoim: nie ma i być nie może tolerancji dla bzdur. Nie wolno udawać, że nic się nie dzieje, gdy ktoś we współczesnej RP insynuuje przeciwnikowi ciągoty totalitarne, powinowactwo z Jaruzelskim, z ZOMO czy stanem wojennym, bądź morderstwo przez zaniechanie remontów dróg.
Wszystko jedno, czy PiS oskarża PO, czy odwrotnie; czy to LPR bije w rząd, czy LiD w Ligę: demagogia jest bezpartyjna, populizm to popularna sztuka. Jedyna różnica w moich oczach to ta, że parze głównych aktorów na scenie uważniej patrzę na ręce. Rzadziej więc łapię za słowa Giertycha, Leppera czy Olejniczaka.
Argumentacja większości prób usprawiedliwienia premiera dowodzi wprost, że takiego usprawiedliwienia być nie może. Kaczyński dziś sprecyzował to, co jego obrońcy wykładali wczoraj - wskazał dokladnie, gdzie widzi analogię między 13 XII 1981 i jedną z opcji na 21 X 2007: Funkcja zwycięstwa LiDu i PO, sojuszu LiDu i PO, może być podobna. To może być zablokowanie zmian w Polsce na wiele lat.
Język polski jest bogaty. W służbie wyobraźni może stworzyć każdy miraż. Premier i jego obrońcy wiedzą, że 13 grudnia w pamięci Polaków to głównie spałowane przez ZOMO strajki, 10 tysięcy internowanych, czołgi na ulicach, godzina policyjna. I to na ten obraz większość najpierw rzuci słowa premiera o PO i LiDzie.
Owszem, Kaczyński miał coś innego na myśli. Banialuki Tuska o 13 tysiącach ofiar PiSu też nie były dosłowne: on tylko skojarzył fakty. Dla posła Grasia słowa o Stasi i Securitate byly impresją na temat. Nawet Lepper, majacząc o staliniźmie, coś pewnie miał na myśli. Kto chce, niech ich rozgrzesza, szuka usprawiedliwień, okoliczności łagodzących. Ja ich wysyłam na drzewo. Wszystkich.
Komentarze
Pokaż komentarze (84)