Jestem tylko człowiekiem i to tylko blog

Skłamałbym twierdząc, że czuję się mocno atakowany w Salonie24. Jak dotąd nigdy nie wyciąłem ani jednego komentarza. Na ważny zarzut, że niepoważnie traktuję swój zawód, już odpowiedziałem. Parę innych zarzutów musi niestety poczekać, gdyż jestem tylko człowiekiem, a to jest tylko blog.

Myśl o blogowaniu krążyła po mym łbie od paru lat, ale trzeba było zaproszenia do Salonu, bym się zdecydował. Nawet się nie spodziewałem, jaka to radocha, jak fajny jest ten rodzaj kontaktu z... ano właśnie, z kim? Gdy kontakt jest dwustronny, interkatywny, to nikt nie jest już tylko odbiorcą :)

Bywa jednak, że czuję się popędzany. 10 godzin przerwy w sprawdzaniu nowych komentarzy - i już zarzuty, że lekce sobie ważę. Obecne moje zaległości to odpowiedź na wpisy pod paru poprzednimi postami, w tym dość poważne zarzuty dotyczące 30 minut z ostatniej soboty, oraz żądanie, bym ustosunkował się do słów pewnego posła SLD na tenże temat. Zrobię to wszystko, ale nie tej nocy.

Autor zarzutów, o których wspomniałem u góry, postawił mi je dokładnie 115 godzin po ukazaniu się postu, który tak go oburzył. W międzyczasie miał zapewne coś innego do roboty. Mnie też się to zdarza, a nie tylko pracą i Salonem żyję :)

Za nami niedziela. Mój pierwszy dzień wolny bodajże od 24 stycznia, i na razie ostatni. Dzieci wyjechały, więc wraz z K. wyspaliśmy się solidnie - do wczesnego popołudnia. Potem wpadli nasi przyjaciele i zafundowaliśmy sobie serię czterech (!) zapewne odmóżdżających, ale zabawnych komedii na DVD. Ponadto usiłowałem (jeszcze bez skutku) opanować naraz PHP i CGI - ten drugi chyba odpuszczę. A teraz wybieram się lulu, bo rano do roboty. Dobranoc, Szmajdziński poczeka :)