Joasia Lichocka dała wyraz, dam więc i ja. Podobnie jak w przypadku Joasi, będzie to wyraz moich marzeń. Różni nas jednak to, że ja zamierzam te marzenia rzucić na tło rzeczywistości, która okaże się - najpewniej, niestety - bezlitosna i strasburska.
Inwokacji powtarzać nie będę. Pisałem tu już, że przywileje - zwłaszcza emerytalne - byłych ubeków kłują w oczy boleśnie. Czasem bardziej jednak kłuje ich esbecka buta. To nie tylko Grzegorz Piotrowski, który potrafił już za niepodległości udzielić wywiadu, w którym stroił się w piórka nauczyciela etyki. To także jakiś szary esbek, którego pokazały mi Wiadomości bodajże przedwczoraj, a który - zagadnięty o dezubekizację - oburzał się, jak można karać kogoś, kto w legalnej służbie uznanego międzynarodowo państwa robił, co mógł, dla dobra ojczyzny.
Ale dość już łez, pora na realia. Wbrew Joasi nie sądzę, by to PO miała zablokować dezubekizację. Myślę, że parlament uchwali ją w tej czy innej formie, raczej niezbyt odległej od pierwowzoru. Mało tego: sądzę, że jeśli dokonać w tym projekcie paru drobnych poprawek, ustawa ostanie się nawet w Trybunale Konstytucyjnym.
A wtedy ubecy ruszą do Strasburga. I zaczną masowo wygrywać sprawy Ubecy PRL kontra Rzeczpospolita. I pewnie trudno będzie coś zarzucić sędziom, bo strasburski Trybunał orzekać będzie w zgodzie z każdą literką Karty Praw Człowieka i Obywatela. Byłego ubeka także. I choć ONI wsadzali nas do pierdla bez wyroku choćby PRL-owskiego sądu, będziemy musieli uszanować ich prawo do korzystania z demokracji, przed którą przez długie dekady zażarcie chcieli nas obronić.
Komentarze
Pokaż komentarze (121)