Redaktor Dominik Zdort napisał na swoimblogu w portalu “Rzeczpospolitej” o istnieniu lewackiego spisku, wymierzonego w Boże Narodzenie i w chrześcijańską tożsamość naszego narodu. Co tam narodu, w całą europejską tożsamość.
Nie przeczę, że są na lewicy i tacy, którzy w pogardzie mają i święta (nie tylko katolickie czy chrześcijańskie) i tradycyjną polską kulturę. Upatrywanie jednakże zakulisowych spisków mających na celu dezawuację całości wszelkich wartości za bardzo przypomina mi działanie ludzi na każdym kroku wietrzących żydowsko-masoński spisek. Trochę to mało poważne, zwłaszcza gdy nie tak przecież dawno na tych samych łamach dawano odpór określaniu całej prawicy mianem faszystów. Niestety, tak dla jednej jak i drugiej strony, świat nie jest czarno-biały.
Pan redaktor zdaje się zapominać, że to z chwilą transformacji ustrojowej i przyjęciu bez żadnej refleksji założeń kapitalizmu tradycja zaczęła odchodzić w cień. Cień, wywołany przez konsumpcjonizm i ideologię zysku za wszelką cenę. Cień, który dziś zmusza związki zawodowe do prowadzenia akcji “Nie przehandluj pierwszej gwiazdki”. Cień, który z niedzieli uczynił święto zakupów, bo przecież nie można ograniczać wolności działalności gospodarczej jednostki. Cień, który każe zsyłać “nierobów i meneli” do kontenerowych gett, jednocześnie fundując tak zwanym elitom zamknięte osiedla. Ale tych oznak niszczenia więzi społecznych pan redaktor zdaje się nie dostrzegać. A czy one nie zagrażają wartościom?
Przywołany w tekście czerwony(no przecież!) Mikołaj z jakiejś tam podobno Laponii ma być jednym z elementów lewicowego spisku. Prawda jest niestety inna - nasi rodzimi bolszewicy chcieli co prawda wprowadzić Dziadka Mroza, ale im się nie udało. A czerwonego Mikołaja, będącego zawłaszczeniem postaci świętego biskupa Miry,wprowadziła do powszechnej świadomości tak mało lewicowa firma jak Coca-Cola, reklamując swoje produkty. Ale kto by tam się spierał o fakty w chwili, gdy trzeba udowodnić tezę.
Podobnie z resztą felietonu. Bo dla pana Zdorta wszystko rozbija się o podstawowe wartości. Godne to pochwały postępowanie. Szkoda tylko, że przy okazji robi się czytelnikom wodę z mózgu. Z mojego punktu widzenia większym zagrożeniem dla rodziny jest bowiem postępująca deregulacja rynku pracy, uprawiana pod płaszczykiem “konieczności reform”. Czy to, że ojciec i matka muszą w pracy spędzać coraz więcej czasu nie niszczy rodziny? Czy brak pewności zatrudnienia i związanego z nim poczucia bezpieczeństwa nie jest czynnikiem hamującym proces zakładania tychże rodzin? O ile bowiem wartości moralne można mieć z różnych źródeł, o tyle kwestii dachu nad głową i pełnego garnka nie da się ominąć. A krzyż w sejmie i tak będzie wisiał, niezależnie od tego ile razy różne oszołomy będą mówić, że im przeszkadza.
Święta - nie tylko Bożego Narodzenia zresztą - zostały zawłaszczone przez agresywny globalny kapitalizm. Nie idzie o świętowanie, idzie o wydawanie i zarabianie. To chęć zysku, a nie lewacka propaganda zmuszają właścicieli sklepów do wystaw świątecznych montowanych już 3 listopada. To chęć zysku sprawia, że produkuje się setki wariantów świątecznych ozdób, kartek i czego tam jeszcze. I śmiem wątpić, czy ci właściciele tych firm to lewacy. A do takiego paradoksalnego wniosku można dojść idąc tropem tekstu pana Dorta.
Paradoks ten bierze się zaś z uogólnień, jakimi naszpikowany jest wywód pana redaktora. Uogólnień krzywdzących, bo tak jak nie każdy prawicowiec jest faszystą, tak nie każdy na lewicy nie może spać z powodu obecności krzyża w sejmie. I o tym dobrze jest pamiętać na co dzień, nie tylko od święta. Bo seanse nienawiści fundują nam już nasi parlamentarzyści. Niezależnie od opcji politycznej.
Pan redaktor zdaje się zapominać, że to z chwilą transformacji ustrojowej i przyjęciu bez żadnej refleksji założeń kapitalizmu tradycja zaczęła odchodzić w cień. Cień, wywołany przez konsumpcjonizm i ideologię zysku za wszelką cenę. Cień, który dziś zmusza związki zawodowe do prowadzenia akcji “Nie przehandluj pierwszej gwiazdki”. Cień, który z niedzieli uczynił święto zakupów, bo przecież nie można ograniczać wolności działalności gospodarczej jednostki. Cień, który każe zsyłać “nierobów i meneli” do kontenerowych gett, jednocześnie fundując tak zwanym elitom zamknięte osiedla. Ale tych oznak niszczenia więzi społecznych pan redaktor zdaje się nie dostrzegać. A czy one nie zagrażają wartościom?
Przywołany w tekście czerwony(no przecież!) Mikołaj z jakiejś tam podobno Laponii ma być jednym z elementów lewicowego spisku. Prawda jest niestety inna - nasi rodzimi bolszewicy chcieli co prawda wprowadzić Dziadka Mroza, ale im się nie udało. A czerwonego Mikołaja, będącego zawłaszczeniem postaci świętego biskupa Miry,wprowadziła do powszechnej świadomości tak mało lewicowa firma jak Coca-Cola, reklamując swoje produkty. Ale kto by tam się spierał o fakty w chwili, gdy trzeba udowodnić tezę.
Podobnie z resztą felietonu. Bo dla pana Zdorta wszystko rozbija się o podstawowe wartości. Godne to pochwały postępowanie. Szkoda tylko, że przy okazji robi się czytelnikom wodę z mózgu. Z mojego punktu widzenia większym zagrożeniem dla rodziny jest bowiem postępująca deregulacja rynku pracy, uprawiana pod płaszczykiem “konieczności reform”. Czy to, że ojciec i matka muszą w pracy spędzać coraz więcej czasu nie niszczy rodziny? Czy brak pewności zatrudnienia i związanego z nim poczucia bezpieczeństwa nie jest czynnikiem hamującym proces zakładania tychże rodzin? O ile bowiem wartości moralne można mieć z różnych źródeł, o tyle kwestii dachu nad głową i pełnego garnka nie da się ominąć. A krzyż w sejmie i tak będzie wisiał, niezależnie od tego ile razy różne oszołomy będą mówić, że im przeszkadza.
Święta - nie tylko Bożego Narodzenia zresztą - zostały zawłaszczone przez agresywny globalny kapitalizm. Nie idzie o świętowanie, idzie o wydawanie i zarabianie. To chęć zysku, a nie lewacka propaganda zmuszają właścicieli sklepów do wystaw świątecznych montowanych już 3 listopada. To chęć zysku sprawia, że produkuje się setki wariantów świątecznych ozdób, kartek i czego tam jeszcze. I śmiem wątpić, czy ci właściciele tych firm to lewacy. A do takiego paradoksalnego wniosku można dojść idąc tropem tekstu pana Dorta.
Paradoks ten bierze się zaś z uogólnień, jakimi naszpikowany jest wywód pana redaktora. Uogólnień krzywdzących, bo tak jak nie każdy prawicowiec jest faszystą, tak nie każdy na lewicy nie może spać z powodu obecności krzyża w sejmie. I o tym dobrze jest pamiętać na co dzień, nie tylko od święta. Bo seanse nienawiści fundują nam już nasi parlamentarzyści. Niezależnie od opcji politycznej.
Komentarze
Pokaż komentarze (10)