(...) Taką oazą w naszych poszukiwaniach jest nowa antologia rzetelnej publicystyki patriotycznej pod redakcją Barbary Nowak pt. „Dokąd zmierzamy? Wiara, edukacja, tradycja” (wyd. Biały Kruk).(...).
Dokąd zmierzamy?”, czyli nowa książka Barbary Nowak! Była kurator o przyszłości Polski i naszej edukacji. W obliczu nurtujących nas pytań o naszą tożsamość, wartości i kierunek naszych działań, kiedy bardzo często czujemy się zagubieni, zdezorientowani i manipulowani, czasem wystarczy spojrzeć na znaczące wydarzenia i refleksje znanych myślicieli, aby odnaleźć właściwą drogę. Taką oazą w naszych poszukiwaniach jest nowa antologia publicystyki patriotycznej pod redakcją Barbary Nowak pt. „Dokąd zmierzamy? Wiara, edukacja, tradycja” (wyd. Biały Kruk). Była małopolska kurator oświaty wspólnie z innymi autorami (prof. Andrzejem Nowakiem, prof. Ryszardem Kantorem, Adamem Bujakiem, Hanną Dobrowolską, Jolantą Sosnowską, Leszkiem Sosnowskim oraz Joanną Wieliczką-Szarkową) prowokuje do refleksji nad naszym życiem, zastanawiając się nad przyszłością Polski i edukacji w naszym kraju.
Dbałość o odpowiednie wykształcenie i wychowanie młodych ludzi jest powinnością państwa, ale także wyrazem odpowiedzialności rządzących za naród, państwo i społeczeństwo. Niestety właśnie teraz, kiedy paradygmat szkoły jako instytucji kształcącej w wiedzy, wychowującej na wzorcach cywilizacji chrześcijańskiej ma zostać zlikwidowany, a nowa władza, nazwana trafnie koalicją 13 grudnia, sprintem usiłuje nadrobić opóźnienia w pogoni za ideologicznymi celami, konieczny jest zdecydowany głos i sprzeciw. „Potrzebny jest zryw całej zdrowej części naszego społeczeństwa – milionów matek, ojców, dziadków, nauczycieli – wszystkich w obronie młodych Polaków, bo Polska i tę zawieruchę pokonać musi. Wspólnie i solidarnie dla Boga i Ojczyzny ze wsparciem z nieba św. Jana Pawła II, św. Andrzeja Boboli, św. Stanisława i wielu innych” – pisze Barbara Nowak w pierwszym rozdziale niniejszej książki. „Na to czekam z utęsknieniem i do tego pragnę się przyczynić”. Dzieło pod redakcją Barbary Nowak słusznie przypomina, że nawet w chaosie zmian i manipulacji istnieją pewne niezmienne punkty odniesienia, na których możemy zbudować nasze życie. Poprzez pryzmat wiary, edukacji i tradycji antologia ta odsłania fundamenty, na których opiera się polska tożsamość.
Zawarte w książce eseje, artykuły i refleksje wybitnych pisarzy i publicystów skupionych wokół Białego Kruka i miesięcznika „Wpis”, ukazują bogactwo różnorodnych perspektyw i głosów, które dotykają istotnych kwestii społecznych, kulturowych i religijnych. Dodatkowo element wizualny w postaci 65 świetnych zdjęć uatrakcyjnia czytelnicze doświadczenie, dodając głębi treści. „Dokąd zmierzamy?” to zbiór tekstów oraz przewodnik po drodze do zrozumienia naszej tożsamości, naszych korzeni i naszego potencjału. To książka, która inspiruje do refleksji, prowokuje do działania i przypomina, że w krainie stałych wartości zawsze znajdziemy schronienie przed zmiennością świata.
„Nauka to pokarm dla rozumu.” „Nauka nie ma żadnej ojczyzny, gdyż wiedza ludzka obejmuje cały świat.” „Nie wystarczy dużo wiedzieć, ażeby być mądrym.” „Co my wiemy, to tylko kropelka.
Adam Bujak, Hanna Dobrowolska, prof. Ryszard Kantor, prof. Andrzej Nowak, Barbara Nowak, Jolanta Sosnowska, Leszek Sosnowski, Joanna Wieliczka-Szarkowa, „Dokąd zmierzamy? Wiara, edukacja, tradycja”, wyd. Biały Kruk, 256 str., format 16,5 x 23,5 cm, miękka oprawa. Więcej na:
Lech Galicki, ur. 29 I 1955, w domu rodzinnym przy ulicy Stanisława Moniuszki 4 (Jasne Błonia) w Szczecinie. Dziennikarz, prozaik, poeta. Pseud.: (gal), Krzysztof Berg, Marcin Wodnicki. Syn Władysława i Stanisławy z domu Przybeckiej. Syn: Marcin. Ukończył studia ekonomiczne na Politechnice Szczecińskiej; studiował również język niemiecki w Goethe Institut w Berlinie. Odbył roczną aplikację dziennikarską w tygodniku „Morze i Ziemia”. Pracował jako dziennikarz w rozmaitych periodykach. Był zastępcą redaktora naczelnego dwutygodnika „Kościół nad Odrą i Bałtykiem”. Od 1995 współpracuje z PR Szczecin, dla którego przygotowuje reportaże, audycje autorskie, słuchowisko („Grona Grudnia” w ramach „Szczecińskiej Trylogii Grudnia.”), pisze reżyserowane przez redaktor Agatę Foltyn z Polskiego Radia Szczecin słuchowiska poetyckie: Ktoś Inny, Urodziłem się (z udziałem aktorów: Beaty Zygarlickiej, Adama Zycha, Edwarda Żentary) oraz tworzy i czyta na antenie cykliczne felietony. Podróżował do Anglii, Dani, RFN, Belgii; w latach 1988 – 1993 przebywał w Berlinie Zachodnim. Od 1996 prowadzi warsztaty dziennikarskie dla młodzieży polskiej, białoruskiej i ukraińskiej w Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej. Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i Związku Zawodowego Dziennikarzy. W 1994 otrzymał nagrodę specjalną SDP za różnorodną twórczość dziennikarską i literacką. Wyróżniany wielokrotnie przez polskie bractwa i grupy poetyckie. Od 2011 prowadzi w Szczecińskim Domu Kombatanta i Pioniera Ziemi Szczecińskiej: Teatr Empatia (nagrodzony za osiągnięcia artystyczne przez Prezydenta miasta Szczecin), pisze scenariusze, reżyseruje spektakle, w których także występuje, podobnie okazjonalnie gra główną rolę w miniserialu filmowym. Jako dziennikarz debiutował w 1971 roku w tygodniku „Na przełaj”. Debiut literacki: Drzewo-Stan (1993). Opublikował następujące książki poetyckie: Drzewo-Stan. Szczecin: Szczecińskie Wydawnictwo Archidiecezjalne „ Ottonianum”, 1993; Ktoś Inny. Tamże, 1995; Efekt motyla. Szczecin: Wyd. „PoNaD”, 1999. Cisza. Szczecin: Wyd. Promocyjne „Albatros”, 2003, KrzykOkrzyk, Szczecin: Wyd. „PoNaD”, 2004. Lamentacje za jeden uśmiech. Szczecin: Wyd. „PoNaD”, 2005. Tentato. Zapamiętnik znaleziony w chaosie. Szczecin: Wyd. „PoNaD”, 2007. Lawa rozmowy o Polsce. Współautor. Kraków: Solidarni 2010, Arcana, 2012, Antologia Smoleńska 96 wierszy. Współautor, wyd. Solidarni 2010, rok wyd.2015. Proza, reportaże, felietony: Trzask czasu, Czarnków: Interak, 1994; Na oka dnie (wspólnie z Agatą Foltyn) Szczecin: Wydawnictwo Promocyjne „Albatros”), 1997, Jozajtis, Szczecin, Wyd. „PoNaD”, 1999, Sennik Lunatyka, Szczecin: Wyd. Promocyjne „ Albatros”, 2000, Dum – Dum. Szczecin: Wyd. „PoNaD”, 2000, Dum –Dum 2. Tamże, 2001, Punkt G., Tamże, 2002, Dziękuję za rozmowę. Zszywka czasu. Tamże, 2003. RECENZJE Charakterystyczne dla „metafizycznych” tomów poezji Galickiego jest połączenie wierszy oraz fotografii Marka Poźniaka (w najważniejszym tomie Ktoś Inny są to zdjęcia kostiumów teatralnych Piera Georgia Furlana), stanowiących tyleż dopełniającą się całość, co dwa zupełnie autonomiczne zjawiska artystyczne, jednocześnie próbujące być świadectwem poszukiwania i zatrzymywania przez sztukę prześwitów Wieczności. Marzenia mają moc przełamania własnego zranienia, ocalenia świadomości boleśnie naznaczonej czasem, przemijaniem, śmiercią. Prowadzą do odnajdywania w sobie śladów nieistniejącego już raju i harmonii. Charakterystyczna jest przekładalność zapisu słownego na muzyczny i plastyczny. Reportaże i felietony Galickiego dotyczą zawsze najbliższej rzeczywistości: ułamki rozmów i spotkań w tramwaju, migawki spostrzeżeń, codzienność w jej często przytłaczającym wymiarze. Zapiski zaskakują trafną, skrótową diagnozą sytuacji życiowej bohaterów. Galicki balansuje pomiędzy oczywistością a niezwykłością zjawiska, powszedniością sytuacji, a często poetyckim językiem jej przedstawienia. Oderwanie opisywanych zdarzeń od pierwotnego kontekstu publikacji („Kościół nad Odrą i Bałtykiem”, PR Szczecin) czyni z minireportaży swoistą metaforę, usiłującą odnaleźć w ułamkach codzienności porządkujący je sens. Podobnie dzieje się w felietonach z założenia interwencyjnych (Dum – Dum, Dum – Dum 2): autor poszukuje uogólnienia, czy też analogii pomiędzy tym co jednostkowe a tym, co ogólne, wywiedzione z wiersza, anegdoty, symbolu, przeszłości. Galicki buduje świat swoich mikroopowiadań również z ułamków przeszłości (np. historia Sydonii von Borck w Jozajtisie), a także z doświadczeń autobiograficznych (pamięta dzień swoich urodzin, przeżył doświadczenie wyjścia poza ciało, oraz groźną katastrofę). Piotr Urbański Powyższy artykuł biograficzny pochodzi z Literatury na Pomorzu Zachodnim do końca XX wieku, Przewodnik encyklopedyczny. Szczecin: Wydawnictwo „Kurier – Press”, 2003. Autor noty biograficznej: Piotr Lech Urbański dr hab. Od 1.10.2012 prof. nadzw. w Instytucie Filologii Klasycznej UAM. Poprzednio prof. nadzw. Uniwersytetu Szczecińskiego, dyrektor Instytutu Polonistyki i Kulturoznawstwa (2002-2008), Dokonano aktualizacji w spisie książek napisanych po opublikowaniu notatki biograficznej Lecha Galickiego i wydanych. Recenzja książki Lecha Galickiego „Dziękuję za rozmowę. Zszywka czasu”. Wydawnictwo „PoNaD”. Szczecin 2003 autorstwa (E.S) opublikowana w dwumiesięczniku literackim TOPOS [1-2 (74 75) 2004 Rok XII]: Dziękuję za rozmowę to zbiór wywiadów, artykułów prasowych, które szczeciński dziennikarz, ale także poeta i prozaik, drukował w prasie w ostatniej dekadzie. Mimo swej różnorodności, bo obok rozmowy z modelkami znajdziemy np. wywiad z Lechem Wałęsą, z chaotycznego doświadczenia przełomu wieków wyłania się obraz współczesności targanej przez sprzeczne dążenia, poszukującej jednak własnych form osobowości. Legendarne UFO, radiestezja, bioenergoterapia, spirytualizm – zjawiska, które Galicki nie obawia się opisywać, niekiedy wbrew opinii publicznej i środowisk naukowych. Prawie każdy czytelnik znajdzie w tej książce coś dla siebie – wywiady z wybitnymi artystami sąsiadują z wypowiedziami osób duchowych, opinie polityków obok opowieści o zwykłych ludzkich losach. Galicki, mimo iż w znacznej mierze osadzony jest w lokalnym środowisku Pomorza Zachodniego, dąży do ujmowania w swoich tekstach problematyki uniwersalnej i reprezentuje zupełnie inny, niż obecnie rozpowszechniony, typ dziennikarstwa. Liczy się u niego nie pogoń za sensacją, a unieruchomienie strumienia czasu przy pomocy druku. Pisze na zasadzie stop – klatek tworząc skomplikowany, niekiedy wręcz wymykający się spod kontroli obraz naszych czasów. (E.S.).
Zawarte w książce eseje, artykuły i refleksje wybitnych pisarzy i publicystów skupionych wokół Białego Kruka i miesięcznika „Wpis”, ukazują bogactwo różnorodnych perspektyw i głosów, które dotykają istotnych kwestii społecznych, kulturowych i religijnych. Dodatkowo element wizualny w postaci 65 świetnych zdjęć uatrakcyjnia czytelnicze doświadczenie, dodając głębi treści.
Zawarte w książce eseje, artykuły i refleksje wybitnych pisarzy i publicystów skupionych wokół Białego Kruka i miesięcznika „Wpis”, ukazują bogactwo różnorodnych perspektyw i głosów, które dotykają istotnych kwestii społecznych, kulturowych i religijnych. Dodatkowo element wizualny w postaci 65 świetnych zdjęć uatrakcyjnia czytelnicze doświadczenie, dodając głębi treści.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)