Jedność prawicy, prawica w jedności

jaroslawkaczynski.salon24.pl/401671,w-sprawie-jednosci-prawicy

Zastanawiam się nad jedną rzeczą, czy rzeczywiście interes prawicy leży w jej jedności pojmowanej właśnie w ten sposób. PiS nie ma przychylnych masowych mediów (głównie TV), które w dużej mierze decydują o wyniku wyborów. Stąd ma problem z pozyskaniem nowych wyborców. Może sobie organizować przeróżne konwencje, dyskusje, spotkania z młodymi itd, ale to i tak albo nie zostanie wogóle pokazane w TV, albo będzie wypaczone. Ci co przyjdą, mogą zacząć myśleć inaczej, ale w skali wyborów powszechnych będzie to i tak niewielki odsetek społeczeństwa. Pewnie będą to ci, którym sprawy Polski bardziej leżą na sercu, ale w ostatecznym rozrachunku podczas głosowania będzie ich niewielu. A reszta i tak będzie się kierować intuicją, a ta jest sterowana przez TV. I koło się zamyka. Niezależnie od tego, kto odchodzi z PiS, partia zdobywa podobne poparcie. Czyli trudno się spodziewać, by powrót kilku synów marnotrawnych spowodował jego większy skok. Może wzmocnić partię kadrowo, co się przyda na wypadek wygrania wyborów, ale samych wyborów wygrać nie pomoże.

A co może pomóc?

Na pewno ostre załamanie gospodarczo-ekonomiczne, do czego, mam nadzieję, nigdy nie dojdzie.

Drugim sposobem zwycięstwa prawicy i odsunięcia od władzy amatorów z PO jest właśnie jakieś alternatywne, centroprawicowe ugrupowanie, o sensownym programie gospodarczym, najlepiej (aż boję się użyć tego słowa) liberalnym. Ugrupowanie alternatywne nie względem PiSu, a właśnie wobec PO. Byli członkowie PiSu, tacy jak Cymański, Ziobro czy Kowal wraz z ekipą z Nowej Prawicy mogą stać się gwarantem powstania właśnie takiej organizacji, którą według swoich pierwotnych założeń miało być PO. Czyli partii, która za swój cel stawiałaby sensowany i zbilansowany rozwój, walkę z korupcją, ograniczenie biurokracji, deregulację. W kwestiach światopoglądowych organizacja konserwatywna. Zaletą tej nowej organizacji byłoby to, że jest po prostu nowa. Dogadanie się PJNu, SP i Nowej Prawicy wzbudziłoby zainteresowanie mediów, które nie byłyby w stanie zohydzić tej inicjatywy w takim samym stopniu, w jakim zostało to zrobione w przypadku PiSu.

Najważniejsze, to budować swój elektorat poprzez wyciąganie go z PO, nie z PiSu, gdzie i tak nie da się już nic uszczknąć. Partia Tuska zaczyna coraz bardziej skręcać w lewo, co może być dodatkowym bodźcem dla wielu jej wyborców do zmiany swoich sympatii. Podstawą jest jednak uderzanie w Platformę, bycie realną alternatywą dla obecnego, skostniałego, skorumpowanego układu.

I w ten sposób widziałbym jedność pawicy. Nie jako jedność pod wspólnym sztandarem, ale jako synergię najlepiej dwóch organizacji, wzajemnie się uzupełaniających, różniących się, dyskutujących i wykuwających kompromisy, ale nie zwalczających się. Wiem, że nie opisałem niczego nowego, jest to po prostu POPiS. Idea ta sama, ale z małą różnicą. Od 2005 roku wielu osobom maski spadły z twarzy i teraz wiemy, co ich w pierwszej kolejności interesuje. Nie oznacza to, że sama idea POPiSu jest zła. I nie oznacza to, że ludzie za nią pójdą.