5 obserwujących
222 notki
37k odsłon
  66   0

Edukacja dla samorządności

Udomowianie pracy

Przedstawiając w tekście Ekonomia ludzkiej pracy potrzebę przejścia od redukującej nasze relacje kulturowe do dwóch wymiarów czasu Ekonomii pragnień, do właściwej dla relacji kulturowych we wszystkich trzech wymiarach czasu Ekonomii potrzeb, wskazałem na rosnące znaczenie wykonywania pracy w domu (proces udomowiania miejsca wykonywania pracy) dla dobrostanu społecznego. Czyli coraz częstszego wykonywania w miejscu zamieszkania zarówno prac komercyjnych dla uzyskania zarobku jak i prac dobroczynnych dla bezpośredniego zaspokajania potrzeb własnych i swoich bliskich.

image

Rys. 1. Ekonomia potrzeb: infrastruktura samodzielności gospodarowania. Źródło: opracowanie własne Andrzej Madej.

Proces udomawiania pracy może wywoływać dwojakiego rodzaju konsekwencje w kulturze gospodarowania (rys. 1). Z jednej strony rosnąć powinna samodzielność gospodarstw domowych w podnoszeniu poziomu dobrostanu społecznego z drugiej strony rosnąć powinna samodzielność wykonawców zdalnych usług za ich jakość.

Powiększająca się w ten sposób samodzielność a zatem i odpowiedzialność gospodarstw domowych potrzebować będzie wsparcia infrastruktury i usług społecznej gospodarki rynkowej. Rozwijając w ten sposób Sektor dobroczynności, najważniejszy z czterech sektorów gospodarczych.

Powiększająca się w ten sposób samodzielność, a zatem i odpowiedzialność indywidualnych wykonawców usług edukacyjnych, medycznych czy prawnych, potrzebować będzie nowych ośrodków autoryzacji wiarygodności zawodowej i arbitrażu gospodarczego. Co podejmować powinny instytucje samorządu zawodowego.

Argumentując w tekście Edukacja solidarności potrzebę wprowadzenia nowego wymiaru integracji kształcenia rodzinnego i szkolnego, skupiłem się na pierwszej motywacji wykorzystania cyfrowych potencjałów do podnoszenia dobrostanu społecznego pracą solidarną. Uzasadniając w ten sposób sens wprowadzania nowych instytucji infrastruktury Sektora dobroczynności.

Tymczasem dla najlepszego wykorzystania cyfrowego poszerzenia kultury, nie mniej ważny jak rozwój pracy dobroczynnej będzie rozwój zdalnego świadczenia pracy komercyjnej. W tym znaczenie samorządów zawodowych dla jakości i wiarygodności usług świadczonych przez wolne zawody.


Wolne zawody

Termin wolny zawód użyłem dla określenia wykonawców świadczących zdalnie usługi z miejsc nie zorganizowanych przez zatrudniającą instytucję, w domyślnej, publicystycznej formie. Zrobiłem to wiedząc, że termin wolny zawód był i jest definiowany w literaturze i w prawie w sposób precyzyjny i że wśród różnych charakterystyk wolnych zawodów nie ma oddalenia pomiędzy wykonawcą a odbiorcą usługi.

Możliwe, że z uwagi na potrzebę posiadania specjalistycznych umiejętności dla wykonywania takiej pracy oraz co najważniejsze z uwagi na niezbędność zawodowego (korporacyjnego) kodeksu etycznego, lepszą propozycją byłby termin „wolna profesja”. Nie chcę jednak zatrzymywać się przy tych rozważaniach bo sądzę że wkrótce osoby bardziej ode mnie kompetentne przedstawią dojrzalsze propozycje.

Dla moich rozważań, o potrzebach zmianach w systemie edukacji wynikających z cyfrowej modernizacji gospodarowania, kluczową jest obserwacja, że dla dynamiki rozwoju społeczności (korporacji) wolnych zawodów, świadczących usługi edukacyjne, medyczne, prawne, księgowe czy informatyczne koniecznym będzie posiadanie przez nie kodeksów etycznych. Co zapewniać powinny organy samorządowe przygotowujące i egzekwujące ich reguły.

image

Rys. 2. Ekonomia potrzeb: etyki samorządności wspólnot gospodarowania. Źródło: opracowanie własne Andrzej Madej.

Wynika z tego, że przewidywane wprowadzenie samorządowych instytucji cyfrowo poszerzonej infrastruktury społecznej gospodarki rynkowej, wymagać będzie objęcia spójną edukacją ekonomiczną zagadnień etycznych wspólnot zawodowych, podobnie jak i obywatelskich (terytorialnych) czy społecznościowych (medialnych). Że wprowadzenie zagadnień gospodarki opartej na wiedzy do edukacji przez całe życie wymaga określenia wspólnych wartości dla różnych społeczności.


Obowiązkowe lekcje etyki

Ogłoszony na początku wiosny (2021) rządowy plan wprowadzenia obowiązkowych lekcji etyki do szkół podstawowych i średnich rozbudził moje nadzieje na właściwe dla polskiej kultury zbliżenie zagadnień wiedzy do wartości. A w konsekwencji na zbliżenie edukacji szkolnej do edukacji domowej, odpowiednio do propozycji wprowadzenia samokształcenia w rodzinie jako paradygmatu cyfrowo humanizowanego systemu edukacji.

Zbliżenie to powinno rozwijać dialogowe metody refleksji nad konkretami gospodarowania. Gospodarowania podejmowanego we właściwym dla polskiej kultury respektowaniu dzielności pracy (pracodzielności) jako jednej z cnót kardynalnych cywilizacji łacińskiej.

image

Rys. 3. Integracja edukacji domowej i szkolnej przez tematykę ekonomiczną. Źródło: opracowanie własne Andrzej Madej.

Pamiętać przy tym trzeba że domowa edukacja może i powinna być prowadzona w logice pedagogiki zaciekawień bliższej zagadnieniom wizji rozwoju, natomiast edukacja szkolna może i musi być prowadzona w logice pedagogiki efektów bliższej zagadnieniom historii gospodarowania. Dlatego zgodnie z czwartą zasadą integracji uczenia w systemie Edukacja solidarności (por. rys. 3) tematyka Domowej edukacji ekonomicznej powinna skłaniać do omawiania wizji cyfrowej modernizacji gospodarowania we wszystkich wymiarach wspólnot .

image

Rys. 4. Ekonomia potrzeb: kurs samorządności gospodarowania. Źródło: opracowanie własne Andrzej Madej.

Uważam,  że Polscy ekonomiści powinni wykorzystać trwające przygotowania organizacyjne do wprowadzenia podstawy programowej lekcji etyki do postawienia przed nauczycielami etyki zagadnień samodzielności, samorządności i solidarności, w kontekście spodziewanych zmian infrastruktury społecznej gospodarki rynkowej.

Nawiązując do przerwanych przez stan wojenny aspiracji modernizacyjnych Ruchu społecznego solidarność.


Lubię to! Skomentuj2 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Gospodarka