4 obserwujących
135 notek
23k odsłony
67 odsłon

Język samorządności nestorów

Wykop Skomentuj

Nestorzy powinni wspierać naukowców w powstawaniu cyfrowych słowników.

Samorządność nestorów

W pięciu wcześniejszych tekstach pisałem o powiązaniu polityki przestrzennej i pracy organicznej, dla zapewnienia równości w korzystaniu z postępu technicznego oraz o aktywnym uczestnictwie nestorów w instytucjach samorządowych. Co ukazują schematy samorządności nestorów, jako elementu społeczno-gospodarczej polityki wolności i równości .

Propozycje te wynikają z diagnozy, że obecne ustroje samorządności terytorialnej i zawodowej nie przystają do dynamiki komunikacji i nie potrafią zapewnić dostatecznej kontroli społecznej nad konfliktami interesów prywatnych i publicznych, w których często znajdują się członkowie władz tych instytucji. Próby rozwiązywania tego problemu wzmacnianiem partyjnej czy policyjnej kontroli nad zagrożeniami korupcyjnymi nie są właściwe. Bezpośrednio powodują one spowolnienie decyzyjnej, a w dłuższej perspektywie poprzez realizację administracyjnych programów ograniczenia wolności z poprzez wykorzystanie cyfrowych technologii, prowadzą do segmentacji, segregacji i wykluczania społecznego.  

Stąd propozycja Powiatowych Rad Pamięci Krajobrazu, w których prawo udziału posiadają osoby powyżej 55 roku życia, podejmujące zobowiązanie pracy organicznej dla powiększania cyfrowych zasobów kultury narodowej w lokalnych Klubach Rozwoju Polski. Czyli podejmujące udział w dobroczynnym powiększaniu narodowych zasobów treści solidarnego rozwoju wiedzy.

Zagadnienie braku kontroli nad konfliktami interesów prywatnych i publicznych dotyczy wszystkich obszarów polityk publicznych czy usług społecznych. Dlatego propozycja cyfrowych repozytoriów pamięci (publicznych bibliotek) obejmuje wszystkie zagadnienia potrzeb związanych z lokalnymi rynkami.

Wskazanie na krajobraz jako na najważniejszy przedmiot nowego wymiaru ustroju lokalnej samorządności, wynika z fundamentalnego znaczenia obrazowania w przestrzeni dla języka rozwoju wiedzy. Nauczali tego tacy nauczyciele moich małopolskich dziadków jak: Wincenty Pol, Jan Matejko czy Jan Sas Zubrzycki.

W mojej rodzinnej kulturze pamięci, termin „Małopolska” obejmuje nie tylko Ziemię Krakowską, czy Przemyską ale też Podole.

Słowa języka solidarności

Europejska wymiana narodowych doświadczeń organizacji życia publicznego, doświadczeń wypływających z tego samego fundamentu cywilizacyjnego, odbywa się również poprzez przenoszenie nowych słów, czy też poprzez nadawanie słowom nowych definicji.

W 4 czerwca 1979 w Gnieźnie Jan Paweł II mówił o wymianie z sąsiadami tego co dobre, ja przypomnę trzy złe przypadki.

Od 20 lat pisuję o osłabiającym etykę pracy pomieszaniu pojęć "pracodawca" i "pracobiorca" w polskiej kulturze, jako o ubocznym skutku XIX-wiecznej walki propagandowej Szkoły Frankfurckiej z marksistami. Oto dla wzmocnienia moralnego znaczenia kapitalistów w społeczeństwie, terminem „praco-dawcy” określono zatrudniającego. Pomimo, że oczywistym dawcą pracy jest osoba zatrudniana do jej wykonania, a nie osoba która sprzedaje efekty wykonania pracy. To niemieckie propagandowe skorumpowanie języka kultury gospodarczej przeniosło się do Polski. I uwiera nas coraz bardziej, w miarę wzrostu znaczenia pracy niekomercyjnej dla dobrostanu społecznego.  

Drugi przypadek dotyczy słowa „senior”. Nie wiem konkretnie gdzie i kiedy, ale pewnie to na Zachodzie Europy w związku z promocjami usług czasu wolnego, uznano, że określenie społeczności trzeciego pokolenia terminem „senior” dobrze służy interesom. I znów Polska przyjmuje ten językowy protekcjonalizm za dobrą monetę, nie dostrzegając redukcjonizmu czy wręcz wykluczenia społecznego, które pociąga za sobą zrezygnowanie z zastosowania słowa „nestor”, czy wprowadzenia innego, jednoznacznego określenia.  

Trzeci przypadek dotyczy słowa "równość", a raczej zestawienia „polityka równości”. Odpowiednio do oświeceniowego traktowania społeczeństwa, państwo dbając o równość obywateli, podejmuje się wyznaczania parytetów do różnego uczestnictwa, a w ramach organizowania postępu tworzy mu nowe segmenty i pilnuje powstające w ten sposób segregacje (ekonomiczne, rasowe, płciowe, seksualne). Wprowadzając nowe pojęcia, obyczaje i regulacje.

Jak napisałem w tekście „Polityka wolności i równości”, Polska ma wobec tych dwóch wartości swoją odwieczną tradycję. W tradycję tę powinno obecnie wpisać swoją pracę organiczną trzecie pokolenie, służąc solidarnemu rozwojowi wiedzy w rodzinach i innych wspólnotach solidarności.

A dokładniej służyć powinni nestorzy, jako elita trzeciego pokolenia, korzystając z ustrojowych uprawnień do samorządności.

Ale takie poszerzenie uczestnictwa w rozwoju wiedzy wymaga głębokiej korekty języka kultury gospodarowania. Osadzenia słów w tradycji kultury narodowej.

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Społeczeństwo