Nie każdy, nie zawsze i nie z taką wyrazistością może sobie z tego zdać sprawę, ale wydaje mi się, że każdy, że zawsze i że bardzo wyraźnie zaprzeczy temu, jeśli te odkrywcze słowa zostaną skierowane do niego.
Coż jednak robić, gdy słowa te kieruje głowa do ciała, które ją nosi? Nie pozostaje nic innego niż sprowokować ją do "zwierzeń", czyli zapytać: "Jak żeś na to wpadła?".
Ach, nie było to takie trudne, skazała kokieteryjnie ona. Gdy się ma takich nauczycieli jak Atej, który w jednym ze swoich komentarzy napisał cytowane poniżej słowa, to można jeszcze wielu innych odkryć dokonać (http://autodafe.salon24.pl/index.html#comment_1272633):
Rozróżnienie pomiędzy małpą a człowieczeństwem przebiega nie przez konkretnie oznaczalne obszary jak u goebbelsów, a przez rozumienie jakościowo istotnych różnic występujących w rozróżnianych procesach. Ta różnica tkwi właśnie w tym, czy bodziec - reakcja (przyczyna - skutek) jest oparta na sprzężeniu informacyjnym, czy polowym/energetycznym. Homo sapiens jest małpą (niezależnie od jakichkolwiek konkretów) dokładnie wtedy, gdy realizuje pierwszą wersję (postępuje instynktownie). Jest człowiekiem, gdy drugą (myśli i świadomie reaguje na realia).
Stałeś się małpą 3 sierpnia br., gdy zdając się na intuicję, "chlapnąłeś" w komentarzu pod notatką Arkadiusza Jadczyka "Spóźniony nekrolog" następujące słowa "Stosowne obliczenia na mojej stronie!" (http://arkadiusz.jadczyk.salon24.pl/86792,index.html#comment_1270861):
Tam ich jednak nie ma! Nie chciało mi się tracić czasu na "poboczne" rozważania i dlatego w pierwszych rozdziałach "Teorii Rzeczywistej Fizyki" postanowiłem opuścić opis dochodzenia do tej prawdy. Zamieściłem tylko dwie informacje sygnalizujące, że problem ten był, a więc i jest, jednym z kluczowych dla tej teorii.
Stosowne cytaty (nie będę się zdawał na głowę, która mnie potem epitetami obrzuca) są tego najlepszym potwierdzeniem:
1. Rezultaty te jednoznacznie świadczą o tym, że molekuły gazów poruszają się oscylacyjnym ruchem o wysokiej częstotliwości, oraz że gaz to ciągłość globul posiadających koordynacyjną liczbę K=12 (http://www.electrino.pl/2.1.html)
2. Przy tym, elektron i elektrino to rzeczywiście elementarne cząstki, które nie ulegają dzieleniu, nie poddają się ściskaniu i są idealnie okrągłe, a więc w neutronie, między stykającymi się ze sobą, sferycznymi ciałami elektrino muszą być wolne przestrzenie, które trzeba uwzględnić w obliczeniach, jeśli się chce ustalić precyzyjny wymiar średnicy neutronu. (http://www.electrino.pl/2.4.html)
Po ponownym przeanalizowaniu całej sprawy doszedłem do wniosku, że z głową nie ma co wchodzić w spór, ale gdy zacytowałem jej fragment swojej wypowiedzi (To się bardzo łatwo sprawdza.) i reakcję osoby do której te argumenty były kierowane, tj. Tichego (gdzie "na mojej stronie"?BTW, 12 kul przypiąć - żadna sztuka. Pokazać, że 13-tej się nie da - o, to sztuka.), to ona zgodziła się, że jestem małpeczką, ot taką sobie niegroźną kapucynką.(http://arkadiusz.jadczyk.salon24.pl/86792,index.html#comment_1271338)
Faktem jest, że oprócz wielu czysto matematycznych i graficznych analiz, przeprowadziliśmy też wiele eksperymentów, które miały nas jednoznacznie przekonać, że kula o określonej średnicy może się stykać tylko z 12-stoma kulami o tej samej średnicy.
Tichy twierdzi, że "pokazać" iż 13-tej się nie da, to sztuka i ja domyślam się, że chodzi mu o dowód matematyczny, ale ponieważ termin "pokazać" można rozumieć obrazowo-manualnie, więc korzystając z tej możliwości robię maleńki, ale skuteczny unik.
Pokazaliśmy sobie tą "sztuczkę" następująco: wzięliśmy dwie kule metalowe o jednakowej średnicy i podłączyliśmy do nich odpowiednie końce baterii. Do jednej z metalowych kul leżących na stole przykleiliśmy 6 plasytkowych kul o takiej samej średnicy i na otrzymaną figurę nakleiliśmy jeszcze trzy plastykowe kule (Rys. – 9 kul). Gdy figura wyschła obróciliśmy ją tak, że na wierzchu mieliśmy 7 kul i nakleiliśmy na nie jeszcze trzy plastykowe kule (Rys. – 12 kul). Otrzymaliśmy figurę o liczbie koordynacyjnej K=12 ! Próby znalezienia miejsca, w którym dwie metalowe kule mogą się zetknąć, zamykając obwód i zapalając żaróweczkę zakończyły się niepowodzeniem.
Od momentu zamieszczenia tej notatki, dokazującej, że etap intuicyjnego chlapania językiem mam już za sobą, zabraniam mojej głowie traktować mnie jak bananaożerne stworzenie.
P.S.: Do kwestii tej liczby koordynacyjnej jeszcze wrócę na mojej stronie.
P.S.S: Rysunki można obejrzeć pod adresem:
http://www.electrino.pl/Forum/viewtopic.php?p=375#375
Komentarze
Pokaż komentarze (24)