Wiedzący, a może nie wiedzący, rozumiejący, a może nie rozumiejący, logiczny, a może nielogiczny, ale za to "predyspozycją swoją wewnętrzną" otwierający innych, bloger Arkadiusz Jadczyk, wczuł się w nastrój chwili i wydał z siebie na świat notatkę pod znamiennym tytułem "Nauka zdrowa i nauka chora".
Nie podaję zsyłki, gdyż wiem, że informacja jest prawdziwa, a jak pisze tichy ... też sobie poszukajcie co pisze, gdzie pisze i dlaczego on pisze.
Znamienność tego tytułu polega na tym, że w strefie językowej, w której przyszło mi żyć, bardzo popularne jest powiedzonko o "przekładaniu problemów z chorej głowy na zdrową".
Co się kryje pod tym powiedzonkiem najlepiej zilustrować przykładem. Bloger, prof. Arkadiusz Jadczyk, dzieli naukę na zdrową i chorą, a kryterium podziału miałoby być coś, co się kryje w główkach ludzi i uwidocznia się już w najmłodszych latach, o czym przekonać ma nas niejaki niemiecki matematyk (Hilbert), którego najważniejszym osiągnięciem chyba trzeba uznać to, że wymyślone nim, było nieprzygodnie do zrealizowania.
Nasz profesor powtarza za tym niemieckim matematykiem jakieś bzdury o znikającej na horyzoncie wyobraźni, nie zastanawiając się nad tym, że normalny człowiek może z tego podziału zrobić taki wniosek: jeśli moje dzieciątko nosi czapeczkę, w której można przynieść ze sklepu warzywnego 5 kg kartofli, to najprawdopodobniej bliżej mu do matematyków niż do poetów.
Swoją notatkę, naszpikowaną jak zwykle cytatami i goebelsowską propagandą, o dwóch naukach (czystość których jest zagrożona aktem s........a się) rozpoczął on od przypisania mi tekstu o "zbędnym teoretyzowaniu", którego doczytał się niby w moich komentarzach.
"Niby" - pojawiło się nieprzypadkowo w poprzednim zdaniu. Gdyby mógł w moich komentarzach znaleźć takie słowa, to posłużyłby się cytatem, a tak ... to i przyjaciele z TWA nie pomogli.
Ponieważ pan polski profesor traci swój drogocenny czas na taką gnidę jak jakiś pan polski magister, i pisze swoje teksty tak, że z nich jasno wynika obowiązek zajęcia stanowiska, to wyjaśniam, że mnie jest absolutnie obojętnie ile teorii zawiera jaka nauka.
Mnie, na szczęście, nauczyli uczyć się i kierować się w życiu zdrowym rozsądkiem (nie mylić z tanim kunktatorstwem). Mnie nauczyli rzucać losowi wyzwania i odpowiadać za swoje decyzje. Mnie nauczyli darzyć ludzi zaufaniem i wyciągać do nich pomocną dłoń.
Mnie nauczyli szukać w ludziach DOBRO lub ODKRYWAC w ludziach DOBRO, więc jak czytam takie teksty jak ten o zasyfionej nauce, to człowiek sam sobie przestaje wierzyć.
Nasz pan polski profesor zasiedziały we francuskiej prowincji znalazł i ogłosił na świat, że na witrynie Instytutu Mechaniki MPU nie ma informacji o eksperymencie, jaki przeprowadził tam w dniu 7 czerwca niejaki wróg ludzkości nr 1, Bazijew - nieponiatno czy profesor.
Temu poszukiwaczowi obiektywnej prawdy powinno być ciekawe, że gdy ja szukałem na witrynie Politechniki Wrocławskiej informacji o ważnych wydarzeniach, jakie mogłyby przeważyć szalę zwycięstwa w gonitwie za lokalizację EIT, to znalazłem tam ... sensacyjne doniesienie o umowie z producentem pralek i żadnej informacji o jakimkolwiek eksperymencie, który mógłby mieć miejsce na jednym z wielu wydziałów.
Czy pojawi się na tej witrynie taka informacja, pyta złośliwie autor notatki, znając środowisko, które sam tworzy i rozumiejąc to bagno?
Nie, nie pojawi się, jeśli jej tam jeszcze nie ma i winę za ten stan rzeczy ponosi autor tej witryny, a nie postrach nr 1 dla polskich profesorów uważających się za fizyków – Bazijew.
Martwi się nasz poszukiwacz (pominiemy czego - narazie), czy dane mu będzie poznać nazwiska osób, które obserwowały epokowy eksperyment i które w tej sytuacji zostały nazwane nim "Swiadkami" (uwaga do innych utytułowanych polskich pracowników naukowych – nie mylić ze Swiadkami Jehowy).
Fałszuje rzeczywistość, nasz zatroskany o prawdę obiektywną (nie, nie świętą i nie g......ą), pisząc, że ich było 15, oraz że wspomniany protokół jest dostępny w witrynie profesora B., ale nie mam do niego pretensji, gdyż w odróżnieniu od innych, ja już rozgryzłem ten orzeszek ze stylem pracy takich poszukiwaczy.
Tym bardziej, że kłamstwo o tym, ilu było świadków, jest drobiazgiem w porównaniu z tym świństwem, które ma miejsce przy omawianiu rezultatów eksperymentu i formułowaniu hipotezy, cytuję:
Moja hipoteza (chora): kolor electrino jest skorelowany (splątany?) z długością jego nóżek. .
Jest poniżej mojego honoru omawiać takie świństwa i dlatego zakończę tą notatkę następującą konkluzją:
Chore hipotezy (patrz wyżej) mogą się rodzić tylko w chorych główkach.
Komentarze
Pokaż komentarze (21)