Perła i ......

Nie minęło wiele czasu od tego dnia, gdy tichy zarzucał mi szczególną antypatię do profesorskiego korpusu, sugerując mi wręcz patologiczną nienawiść o psychologicznym podłożu.

Ja kilka razy starałem się wyjaśnić swoje spcyficzne wymagania, jakie stawiam ludziom noszącym ten zaszczytny tytuł, który na moje przekonanie powinien być przyznawany tylko nauczycielom i wychowawcom (czyli etyczno-moralnym autorytetom), ale sądząc po reakcji przedstawicieli tego korpusu, moje argumenty nie były zbyt przekonywujące.

Od jakiegoś czasu toczą się dyskusje na temat nauki filozofii w średniej szkole, poprzeplatane analizami stanu polskiego szkolnictwa i kadrowego zabezpieczenia procesu dydaktyczno-wychowawczego, w których nie biorę udziału z dwóch powodów:

- moje zdanie radykalnie różni się od przeciętnie prezentowanego i wygłoszone, mogłoby niepotrzebnie podnosić tempearturę dyskusji;

- dyskusje odbywają się na blogu specyficznego przedstawiciela tego korpusu.

Czemu o tym wszystkim piszę? Przecież mam co robić. Obiecałem, że napiszę o świetle. Dałem słowo, że wyjaśnię swoje dziwne stanowisko w sprawie tak "bezdyskusyjnej", jak serie Balmera, a znowu zajmuję się czymś, co teoretycznie powinienem obchodzić szerokim kołem.

To co się zdarzyło przedwczoraj – to nie przypadek. Widocznie tak właśnie miało być. Oceńce sami.

Przedwczoraj dostałem list. Nie zdradzę nadawcy (ale to naprawdę fizyczna osoba, z krwi i kości), oraz ukryję nazwę Uniwersytetu i są na poważne powody: opisani w tym liście przedstawiciele profesorskiego korpusu jednego z polskich uniwersytetów, do których był adresowany ten list, przesłali go do swoich kolegów z tego Uniwersytetu, do którego zdaje egzaminy nadawcyzni listu, a ci poczuli się na tyle obrażeni wypowiedziami tej młodej, unikalnej Polki, że pozwolili sobie napisać list z pretensjami do dyrekcji Liceum, w którym ona się uczy.

Mam nadzieję, że ludzie inteligentni potrafią dopisać słowo, które ja w tytule notatki zastąpiłem kropkami. Na końcu postawię do całego Salonu24 jedno pytanie. Oto ten list:

Witam!

Nazywam się ................................. Jestem uczennicą II klasy Liceum Ogólnokształcącego.

Rok temu zaproponowano mi wcześniejsze rozpoczęcie studiów na Uniwersytecie ..................... kierunek: fizyka.

Obecnie kontynuuję naukę w Liceum, w tym samym czasie ucząc się i zdając egzaminy na Uniwersytecie. Utrzymuję kontakty z wieloma profesorami. Mam mnóstwo pomysłów, plany budowy przeróżnych urządzeń, projekty…

Wszystkie moje „wymysły” konsultuje z profesorami. Niestety, często bywa tak, że wykracza to poza ich wiedzę i nie potrafią mi odpowiedzieć na stosunkowo (jak dla mnie) proste pytania! Zdarza się tak, ze na mój widok uciekają, żeby tylko nie musieć odpowiadać na moje pytania, co przyznam, bywa śmieszne.

Tym bardziej, iż wydaję mi się, że skoro fizyk posiada cały szereg tytułów przed nazwiskiem, jest zobowiązany to wykazywania się zdobytą wiedzą w odpowiedni sposób.

Fizyka to moja pasja. W szkole prowadzę grupę osób zainteresowanych fizyką, na marzec przyszłego roku zaplanowałam międzynarodową debatę fizyczną w naszej szkole. Co nie zmienia faktu, że mam dopiero 17 lat i strasznie utrudnia mi to pracę.

Osoby wysokiej rangi naukowej często, po prostu nie traktują mnie poważnie..

Od dziecka interesuję się fizyką i astronomią- poświęcam temu naprawdę dużo czasu. Mam wielkie plany na przyszłość.

Nie chcę nigdzie wyjeżdżać dzisiejszych czasach wbrew pozorom, ludzie nie chcą inwestować w naukę, tym bardziej w jakąś tam fizykę, dlatego radzę sobie jak tylko mogę.

Piszę, ponieważ chciałabym przedstawić komuś swoje projekty, przemyślenia, których mam sporo. Czy byłaby taka możliwość?

Dzisiaj ta osoba przedstawiła mi pierwsze swoje rozwiązania i projekty . Uwierzcie mi – JESTEM W SZOKU!

Kiedyś o tym napiszę, ale oczywiście po konsultacjach tego problemu z autorką tych rozwiązań, projektów i pomysłów. Ta młoda osoba zadała mi jedno pytanie: "Co mam o tym myśleć?"

Ja zadaję Wam również jedno pytanie: Dla kogo powinny być te lekcje filozofii?