119
BLOG
Natura światła naturalnego
2. Struktura promienia - c.d. Już o tym upominałem, że osią pojedynczego promienia światła naturalnego jest pulsujące elektronowe pole, które na rysunku przedstawiającym Trajektornię elektrino pokrywa się z osią X. "Producentem" światła jest elektron pracujący jak elementarny generator, który odrywa elektrino od oscylatorów i "wmontowuje" je w promień światła. W klasycznej fizyce fotonem nie jest cząsteczka, a porcja energii, którą przenosi promień w ciągu sekundy. E = h*v Nie da się ukryć, że jest to grubą pomyłką. W ramach TRF nośnikiem energii (fotonem) jest cząstka elementarna - elektrino (korpuskuła, przewidziana przez Newtona), poruszająca się wzdłuż osi promienia. Na rysunku przedstawiającym trajektornię elektrino można przeanalizować drogę jaką przechodzi ta cząsteczka za jeden okres. Z punktu "0" elektrino porusza się po orbicie kołowej, przedstawionej na rysunku półokręgiem OA. W punkie przecięcia półokręgu z osią prominia A, elektrino przechodzi w ruch prostolinijny na odcinku AA1 prostopadłym do osi promienia. W punkcie A1 następuje rotacja elektrino i ono po przejściu odcinka A1A kończy swoją drogę w punkcie A, z którego zaczyna się drugi okres, itd.Punkt O1 jest geometrycznym centrum orbity kołowej elektrino, a odcinek 0O1 jest promieniem orbity r.Odcinek OA = AB = BC = lambda jest krokiem elektrino. Do tej pory odcinek ten nazywano długością fali, ale my uważamy, że to błąd, gdyż promień światła żadnej fali nie niesie. Pełna droga elektrino za jeden okres to suma kołowego i dwóch prostolinijnych odcinków. A teraz UWAGA: To co będzie poniżej napisane powinno współczesnym "fizykom" z czymś się kojarzyć: za jeden okres "produkcyjnej działalności" generatora wypromieniowują się dwa elektrino i ich orbity leżą w jednej płaszczyźnie, ale kierunek ruchu antysymentryczny, co oznacza, że jeśli pierwsze elektrino lewe, to drugie prawe, jeśli jedno górne, to drugie dolne, itd. Okres promienia i okres generatora różnią między sobą, a wynika to z tego, że generator za każdy okres dwokrotnie kontaktuje się z oscylatorem wyzwalając i wmontowując w promień dwa elektrino, podczas gdy okres osi promienia zależy od każdego elektrino. Opiszemy rysunek trajektornii pary elektrino stosując te same kryteria jak poprzednio. Rysujemy osie współrzędnych +x ; +y i –y. Nanosimy półokrąg zaczynający się w początku układu współrzędnych, przechodzący przez maksimum (+2,+2) i kończący się w punkcie A. Z punktu A (4,0) rysujemy odcinek prosty kończący się w punkcie A1 (4,-0,5) Rysujemy drugi półokrąg zaczynający się w punkcie A, przechodzący przez maksimum (6,-2) i kończący się w punkcie B (8,0). Z punktu B rysujemy ocinek prosty, kończący się w punkcie B1 (8,+0,5). Nie jest trudno zrozumieć jak porusza się ta para elektrino wzdłuż osi promienia. Kiedy pierwsze elektrino zaczyna ruch w kierunku punktu A, to drugie rusza z punktu A i porusza się w kierunku punktu B. Jednocześnie osiągają punkty A i B, jednocześnie przechodzą prostolinijne odcinki i jednocześnie wracają do osi promienia. W następnym kroku pierwsze elektrino (to, które ruszało się od A do B) będzie się dźwigać od B do C (12,0) przechodząc przez maksimum (10,-2), a w tym czasie, drugie elektrino (to które dźwigało się z punktu 0 do punktu A) będzie się dźwigać od punktu A do B przechodząc przez maksimum w punkcie (6,0 ). Gdy już wiemy jak porusza się pierwsza para elektrino, to oczywiście chciałoby się coś wiedzieć o drugiej i następnych. Druga para identyczna z pierwszą za wyjątkiem jednego elementu – płaszczyzna w której leżą jej orbity nie jest identyczna z płaszzcyzną, w której leżały orbity pierwszych dwóch elektrino, tj. orbitalne płaszczyzny są przesunięte na pewien kąt. Trzecia para jest przesunięta w stosunku do drugiej, itd. Innymi słowami, elementarny promień światła naturalnego ma objętościowo-symetryczną budowę, chociaż wszystkie elementy promienia pulsują z określoną częstotliwością. W pulsacji elementów promienia można wydzielić dwa krajne położenia: - gdy wszystkie elektrino znajdują się na osi promienia, a promień na całej długości od Słońca do Ziemi przedstawia sobą prostą cienką linię o przekroju równym przekroju elektrino 9,6198672*10^-32; - gdy wszystkie elektrino osiągnęły maksima orbit kołowych. W tym położeniu promień przedstawia sobą cylinder o promieniu równym połowie lambda.
Komentarze
Pokaż komentarze (15)