Dla tych, którzy chcą zrozumieć

Jeden Szanowny Profesor Fizyki (i to nie żart – są tacy), odpowiadając na moją uwagę o tym, że klasyczna fizyka uczyła mnie iż światło jest falą, napisał do mnie takie słowa: 

"Światło jest falą" -- tak sie mówi w kregach amatorów może. Żaden zawodowiec dziś tak nie powie. Światło nie "JEST" falą, tylko ma falowa nature -- a to jest bardzo zasadnicza różnica. 

Jak Państwo widzą, klasyczni fizycy znajdą wyjście z każdej sytuacji, a Ci, którzy będą kojarzyć światło z falą, będą dla nich "profesjonalnymi" amatorami.

Ja na amatorstwo jestem za stary, więc moje światło nie ma nawet falowej natury. 

Gdzieś tam, na jakimś forum, jeden taki, co chyba tylko dzięki temu, że zostawił globus w szkole (czytać – nie zdążył ukraść, czego do dzisiaj "ma buć" nie może sobie wybaczyć, jeśli jeszcze to wydarzenie wspomina) poucza mnie dystancyjnie o tym, że ja: nie rozróżniam pojęć "cząstka" [elementarna = "particle"] i "cząsteczka" [związku chemicznego, "molecule"], przy czym pluje na mnie z taką intensywnością że już ślina kapie jemu z brody, zamiast zastanowić się nad przyczyną takiego mojego postępowania.

Inna sprawa, gdyby zadał sobie trochę trudu, to znalazłby na stronie www.electrino.plstosowne wyjaśnienie. 

Jednym słowem: nikomu nie chce się niczego porządnie przeczytać, ale wszystkim wydaje się, że już mogą zgłaszać pretensje do nagródy Nobla. To za "falową naturę" to za cząsteczkę Higgsa (ha!ha!ha!). 

quaestio, w swoim komentarzu do struktury światła napisał: "Ale w porządku, jeśli pan nie chce abym "obrażał" electrina pisząc "fale" to proszę zaproponować inną nazwę dla fal radiowych (przepraszam) (i w ogóle dla całego widma)."

http://manipulatorzy.salon24.pl/index.html#comment_1370919 

Dla tych, którzy chcą zrozumieć to, co staram się przekazać, gdy mówię o elektrino wyjaśniam: 

1. Termin "cząsteczka" wykorzystuję tylko do obiektów będących elementarnymi składnikami materii. Są tylko dwa takie składniki – elektron i elektrino, gdyż tylko one przenoszą ładunki. 

2. Termin "cząstka" wykorzystuję do obiektów kompozycyjnych, to jest takich które składają się z minimum dwóch cząsteczek (elektron-elektrino lub elektrino-elektrino).  

Sytuacja, w której możliwe jest istnienie ciała kompozycyjnego składającego się z dwóch dodatnio naładowanych cząstek jest możliwa tylko podczas destrukcji materii, np: w LHC.

Podczas zderzeń protonów będzie dochodziło do ich destrukcji i jednym z "produktów" będzie taki właśnie układ. On wystąpi na ostatniej stadii destrukcji fragmentu składającego się z samych elektrino. 

Spyta ktoś - "Jak mogą zbliżyć się do siebie dwie tak samo naładowane cząsteczki?". Odpowiedź może być tylko jedna – NIE MOGA!!! Jednak opisany wyżej przypadek to nie fikcja.

Wystarczy popatrzeć na rysunek neutronu. Tam trzy elektrony utrzymuja bez ruchu ponad 241 milionów elektrino, z których ogromna większość styka się ze sobą.  Jeśli teraz oderwiemy od tego neutronu fragment składający się z samych elektrino, to właśnie mamy omawiany przypadek – bardzo krótko "żyjącą" cząsteczkę, którą jądrowcy odnotowują na scyntylacyjnych rejestratorach, ale która nie istnieją w normalnym stanie w przyrodzie. 

3. Fala – termin ten używam tylko i wyłącznie dla opisania specyficznego, symetrycznego ruchu ośrodka, a nie jego elementów. 

4. Ruchu jednej cząsteczki, cząstki, atomu, mołekuły, itd – nie nie można nazywać falą, a termin, czy też pojęcie "falowa natura" insynuuje, że wewnątrz kołowej orbity takiego obiektu, też zachodzą jakieś zjawiska odpowiedzialne za przenoszenie np. energii czy pędu – co jest ewidentną bzdurą o czym wielokrotnie przekonali się wszyscy, którzy przebywali na trasie przelotu np. armatniego pocisku i pozostali żywi. 

5. Promieniowanie naturalne – promieniowanie gwiazd, w tym Słońca, np. światło naturalne 

6. Promieniowanie techniczne – promieniowanie wytworzonone urządzeniami wyprodukowanymi przez człowieka, np. światło lasera, "fale" radiowe. 

Tak więc, strukturą światła naturalnego nie można tłumaczyć zjawisk w których udział biorą promieniowania techniczne. 

Wszystkich, martwiących się stanem mojego zdrowia psychicznego, informuję: całe życie miałem wątpliwości dotyczące stanu nauki, a więc nic dziwnego, że przy poszukiwaniu swojej drogi kierowałem się własnymi, wypracowanymi latami kryteriami, które mnie nigdy nie zawiodły.  

To że wyniosłem na publiczną dyskusję TRF Profesora Bazijewa, nie wynika z tego, że zostałem przekonany przez Profesora, albo też wpłynął on na stan mojego zdrowia  psychicznego metodą hipnozy. Rzeczywisty powód jest trywialny – teoria ta wpisała się w te kryteria.