Wstęp.
Nie spodziewałem się, że moje teksty o mechanice zechce ktokolwiek komentować (jakoś tak wydawało mi się, że już wszystkich zniechęciłem do śledzenia za moim tokiem myśli), a tu "masz babo placek". :)
Doszło do tego, że o mały włos komentatorzy przejęliby inicjatywę i w potoku słów zgubiłbym się ja, a nie oni, o czym świadczy ostatni komentarz Absolwenta jakiegoś uniwerku, który wskoczył do pędzącego pociągu po tytułem "waldemar.m" i był przekonany, że wyjdzie z tej przygody bez siniaków.
Nie tu to było!
Doszedłem do wniosku, że bez wyjaśnień nie ma sensu brnąć dalej, a więc to one będą treścią tego wstępu.
1. Jeżeli ja analizuję jakieś zjawisko i rozważam rolę tego czy innego uczonego w rozwoju danej dziedziny, lub jego wpływ na określone zdarzenia, to staram się to robić "in statu", a nie gotować "siódmą wodę po kisielu".
A więc Einstein w 1935 r. i konsekwencje w 2008 r.
Newton w 1687 r. i to jak rozwinęła się mechanika przez 320 lat.
Stąd właśnie moje przekonanie, że Einstein nie napisał w 1905 r. wzoru E=m*c2, a Newton absolutnie sztucznie napisał swoją II Zasadę.
2. Jednoznacznie deklaruję: Nie jest moim celem podważać autorytet jakiegokolwiek uczonego, a w szczególności tych, którzy są wpisani w annały historii nauki. Ja po prostu odsyłam te annały do archiwum, żeby wstyd nie było za przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.
3. Jednocześnie absolutnie jednoznacznie deklaruję, że nie ustanę w walce z "twardogłowymi" fundamentalistami, którzy uzurpowali sobie prawo do "jedynie słusznej" interpretacji naukowych prawd i kierunków rozwoju.
4. Swoje uwagi do indoktrynowanej nam wiedzy opieramy na zebranym za 400 lat materiale eksperymenatlnym, który uznajemy, odrzucając pomyłkowe, lub celowo fałszowane interpretacje rezultatów.
5. Jestem absolutnie przekonany, że pomimo szaleńczego wręcz oporu dzisiejszych "funckjonariuszy" nauki (profesorów, pracowników PAN, Ministerstwa Nauki), prawda znajdzie sobie drogę w świat i zwycięży tak samo, jak w trudnych czasach Inkwizycji. Pierwsze dowody na to już posiadam i to mnie przekonuje, żeby nie ustawać w wysiłkach.
6. Fizyka nie powinny być nauką, w której jacyś "einiści" mogą próbować robić idiotów z ludzi myślących, manewrując informacją tak, żeby "ichnie" zawsze było na wierzchu, o czym mogą przekonać się wszyscy, którym nie leń będzie zajrzeć do dyskusji jednego z salonowych liderów fundamenatlistów naukowych z komentatorką "staraola":
http://autodafe.salon24.pl/102355,index.html#comment_1477872
7. Nasza "krucjata" ma bardzo prosty cel i bazuje na bardzo trywialnych podstawach:
a. Prawda i tylko prawda
b. Nauka dla cywilizacji, a nie cywilizacja dla twardogłowych funkcjonariuszy nauki.
Kończę ten przydługi trochę wstęp i przechodzę do konkretów, które zakończą się prezentacją nowego spojrzenia na mechanikę – "Pełna mechanika makroświata". Nie, nie zapomniałem Panie Januszu G o swoim "motoryzacyjnym" zadaniu. Korzystając z tego, że zaproponował Pan określony styl podania rozwiązania
http://manipulatorzy.salon24.pl/103849,index.html#comment_1500647
podaję swój wariant rozwiązań, w tej samej (lub minimum podobnej) konwencji:
I. Rozwiązanie dla odcinka s1
1. Dv1 = v1 (ponieważ v0=0)
2. Dt1 = t1 (ponieważ t0=0)
3. średnia prędkość = 11,111 m* s^-1
4. a = 0,74074 m*s^-2
5. F1 = m*a1 = 75,5088 N
6. p1 = m*pręd. śr. = 1132,622 kg*m*s^-1
7. s1 = pręd. śr.*t1 = 333,3 m
8. L = F1*s1 = 25169,574 J
9. E = m* (pręd. śr.)^2/2 = 6292,2815 J
Z porównania rezultatów otryzmanych dla pądu i siły samochodu na odcinku rozpędzania wynika, że |p| = 15*|F1|
II. Rozwiązanie dla odcinka s2
1. a2 = 0
2. F2 = 0
3. p2 = m*v1 = 2265,244 kg*m*s^-1
4. s2 = v1*t2 = 666,66 m
5. L = 0
6. E2 = m*(v1)^2/2 = 25269,125 J
Z tego drugiego rozwiązania wynika, że samochód, który porusza się z prędkością jednostajną posiada pęd, ale nie posiada siły dynamicznej. Przebywa odcinek drogi długości 666,6 m, ale praca przemieszczenia masy m równa się zero.
Stąd wniosek: Tak zwane przyśpieszenie "a" jest wielkością sztuczną i nie ma żadnego odnoszenia do wyznaczenia siły dynamicznej.
Czy to oznacza, że my staramy się przekreślić mechanikę klasyczną i Zasady Newtona?
Nie! Jeszcze raz powtarzam, że nie!
My rozwinęliśmy tą mechanikę i zapraszam do zapoznania się z naszymi propozycjami.
Komentarze
Pokaż komentarze (29)