Swojemu czytelnikowi "pups"-owi poświęcam.
Wstęp (fundamentalistów prosi się o przepuszczenie tej notatki. Dla was będzie następna)
Był przełom XIX i XX wieku. Jeszcze nie narodził się ten uniwersytecki profesor, który "prawdę" w głowy studentów fizyki wklepywał linijką przez ich dłonie i to chyba była przyczyna tego, że fizycy zetknęli się z bardzo poważnym problemem: mechanika klasyczna okazała się bezsilna wobec wielu doświadczalnych faktów mających miejsce w mikroświecie.
W 1911 r. Rutherford publikuje artykuł (nie tak jak my!), w którym proponuje dynamiczny model budowy atomu.
Tak, Szanowni Czytelnicy tego, co pisze Wasz pokorny sługa, waldemar.m:
to był pierwszy poważny błąd w rozwoju fizyki teoretycznej XX-go wieku, za którym jak w reakcji łańcuchowej "posypały się" błędy Bohra, Heisenberga, Schredingera, Diraca i innych, które doprowadziły do stworzenia całego szeregu spekulatywnych "prawd", zebranych w "system" pod wspólną nazwą "Mechanika kwantowa" – przystosowaną do opisania zjawisk mających miejsce w mikroświecie – tak, to nie pomyłka – właśnie przystosowaną opisać a nie mogącą odkryć ich fizycznego sensu.
Wśród Koryfeuszy fizyki XX-go stulecia, jedynym, który nie akceptował mechanikę kwantową był A: Einstein, głęboko przekonany, że prawdziwa teoria powinna być przyczynowo-skutkowa.
Apel do czytelników: proszę nie szukać w "Dziełach zebranych" innego stanowiska wyrażonego Einsteinem w tej sprawie. Czas stracicie, a mnie nie przekonacie :)
Dlaczego ja jestem taki "twardogłowy"? Ponieważ prawdy poszukałem u Diraca, a nie u Einsteina.
Pierwszy z nich młodszy, utalentowany, perfekcyjnie władający aparatem matematycznym – prawdziwy "ojciec" mechaniki kwantowej. To on wniósł w jej rozwój największy wkład (1926 r.).
Drugi - rozumiejący, że "dziecko przerosło ojca". Wachający się, poszukujący opór dla "swoich" fundamentalnych osiągnięć.
W 1904 r. podsłuchiwaliśmy rozmowy Einsteina z chorym Mendelejewem.
W 1905 byliśmy świadkami zadziwiającej sytuacji: STW jest przyjęta jednym głosem, chociaż Einstein zdążył zapoznać uczestników Konferencji Akademii Nauk w Paryżu tylko z pierwszą z trzech części swojej teorii.
I oto po siedemdziesięciu latach dane jest nam słuchać wykładu Diraca (sierpień 1975 r.) i podziwiać tą ewolucję poglądów jaka zaszła między młodym i dojrzałym uczonym:
"... ja nie wykluczam tej możliwości, że w końcu może okazać się prawidłowy punkt widzenia Einsteina, dlatego, że aktualny etap rozwoju mechaniki kwantowej nie można uważać za skończony. W tej teorii jest zbyt dużo nierozwiązanych problemów.Współczesna (na 1975 r.) MK – to wielkie osiągnięcie, ale pewnie ona nie będzie obowiązywać wiecznie. Wydaje mi się (Diracowi) wielce prawdopodobnym, że w przyszłości pojawi się ulepszona MK, w której będzie dokonany powrót do przyczynowości i która potwierdzi punkt widzenia Einsteina.Jednak taki powrót będzie możliwy tylko w przypadku rezygnacji z którejś z fundamentalnych ideii, którą my aktualnie akceptujemy bezdyskusyjnie. Jeśli chcemy wrócić do przyczynowości, to musimy za to zapłacić, ale teraz my możemy tylko zgadywać, która idea powinna być oddana na ofiarę."
Absolutnie klarownie widać, że dojrzały Dirac kwestionuje młodego Diraca, uważającego w 1926 r., że "matematyczne piękno teorii pozwala rozwiązać dowolny problem".
Dojrzały i doświadczony uczony rozumie, że u podstaw całej kwantowej teorii jest jakiś fundamentalny błąd, i zrezygnowanie z niego pozwoli rozstawić wszystkie kropki na swoje miejsca.
Kontynuując jego myśl, MY JUZ DZISIAJ MOZEMY POWIEDZIEC, że pierwszym i największym fundamentalnym błędem był jądrowy model budowy atomu.
Drugim "nieśmiertelnym" błędem, bezdyskusyjnie uznanym za nieomylny instrument naukowych badań, było przyjęcie i stosowanie skomplikowanego aparatu matematycznego, stwarzającego pozory rozwiązywania fizycznych problemów, a de facto służącego łatkami dla zasłaniania dziur ziejących z kwantowej teorii.
Kończąc ten "teoretyczny wywód", nie mogę sobie odmówić przyjemności zwrócenia uwagi czytelników na dwuczęściowy komentarz czytelnika, kryjącego sie pod nickiem Greg Levitz.
http://manipulatorzy.salon24.pl/104016,index.html#comment_1508072
i następny.
Szanowny kolego, czytam Pańskie teksty i znajduję w nich wiele mądrych i celnie wyrażonych myśli, które dla wielu mogą być inspiracją do twórczego myślenia, ale ...
I Pan, i tacy jak Pan, i tacy inni, żeby nie wywoływać wilka z lasu, chcąc podkreślić niespełnialność jakiejś ideii mówicie:
"To równoznaczne z tym, żeby uderzeniem pięści w stół kazać odkryć IV Zasadę mechaniki"
Ale wbrew temu co wy twierdzicie, IV Zasada mechaniki już jest odkryta i stało się to możliwe dzięki odkryciu rzeczywistej budowy elementarnego atomu i wszystkich rzeczy zbudowanych z niego.
Przejdę teraz do jej analizy, ale niestety muszą poinformować o następującym:
pełne teksty tej analizy będą dostępne na stronie http://electrino.pl , a tutaj będą tylko ogólne opisy.
Powód jest bardziej niż prozaiczny: po prostu w tekście jest zbyt dużo matematyki.
Komentarze
Pokaż komentarze (12)