Trochę się moi czytelnicy naczekąją, zanim odkryję wszystkie "tajemnice" pełnej mechaniki makroświata.
Przypominam, że podzieliliśmy ją na dwie części:
I część - mechanika stykowego (kontaktowego) oddziaływania);
II część - mechanika ruchu obrotowego
i po wprowadzeniu czytelników w niuanse cz. I, skoncentrowałem się nad zasygnalizowaniem istoty IV Zasady mechaniki, gdyż rozumienie tej zasady pozwala łatwiej zrozumieć zasady ruchu obrotowego.
Teraz, gdy wydało się logicznym, że przejdę do matematycznego uzasadnienia jej położeń, podjąłem decyzję o powrocie do mechaniki ruchu obrotowego, z którą IV Zasada jest integralnie związana.
Przedtem jednak, pozwolę sobie ją zdefiniować.
IV Zasadę mechaniki nazwaliśmy "Zasadą wirowania ciał swobodnych".
Ona kryje w sobie następującą definicję:
Iloczyn promienia wirowania i prędkości kątowej jest fundamentalną stałą dla wszystkich ciał, niezależnie od ich wielkości.
Można tą zasadę wyrazić również tak:
Srodek masy wszystkich swobodnie poruszających się ciał ma jednakową prędkość liniową.
Zwracam jednak uwagę na ten fakt, że "Srodek masy" według TRF i obowiązujący w klasycznej fizyce "geometryczny środek masy", to dwa różne pojęcia.
Ten drugi wyraża jeden punkt wewnątrz ciała, podczas gdy "Srodek masy" mówi nam o takim promieniu wirowania, który dzieli masę ciała na dwie części: połowa wiruje wewnątrz tego promienia, a połowa na zewnątrz.
Interesujące jest to, że IV Zasada była odkryta podczas badań mikroświata, ale sprawdzona podczas badań ruchu wirowego Ziemi, potwierdzając dokonane odkrycie.
Cz.3. Mechanika ruchu obrotowego
I. Hierarchia ruchu w Galaktyce.
Zanim przystąpię do omówienia zasad (praw) ruchu orbitalnego, jestem zmuszony wprowadzić czytelników w hierarchię obiektów kosmicznych i hierarchię ich ruchu w Galaktyce, będącej "atomem" Wszechświata.
Detalniej problemami astrofizyki i astronomi jeszcze się będę zajmował, ale w tym miejscu skorzystam z niektórych rezultatów wyprowadzonych matematycznie w odpowiednich rozdziałach TRF bez ich udowadniania, gdyż one są niezbędne dla zrozumienia niektórych praw ruchu orbitalnego.
1. Głównym obiektem w Galaktyce jest posiadające masę "Ciało Centralne". Jest to ciało "Pierwszego rzędu". Ono jest nieruchome w przestrzenie, nie tylko w stosunku do Ciał Centralnych innych, okrążających nas galaktyk, ale i w absolutnym wymiarze, gdyż Wszechświat jest nieruchomy.
2. "Ciało Centralne" Galaktyki generuje grawitacyjne tło dla wszystkich ciał systemu tworzącego Galaktykę.
3. Dookoła "Ciała Centralnego" (ciała "Pierwszego rzędu"), poruszają się gwiazdy – ciała "Drugiego rzędu". Ciała te poruszają się po trajektoriach drugiego rzędu, przedstawiających elipsy lub kołopodobne tory.
4. Każda gwiazda posiada system ciał poruszających się dookoła niej, jak np. planetarny system dookoła Słońca.
5. Planety są ciałami "Trzeciego rzędu" i poruszają się dookoła "Ciała Centralnego Drugiego Rzędu" (dookoła gwiazdy) po trajektorii trzeciego rzędu, którymi są linie śrubowe, nakręcane w przestrzeni dookoła trajektorii drugiego rzędu.
6. W swojej kolejności, dookoła planet poruszają się ich naturalne sputniki, utworzone "Ciałami Czwartego rzędu", które albo "nakręcają się" na trajektorię trzeciego rzędu swoich planet, albo (jeśli nachylenie orbity sputnika w stosunku do orbity planety jest małe) przedstawiają sobą sinusoidalną krzywą.
7. Na zakończenie wspomnimy o "Ciałach Piątego rzędu", którymi są sztuczne (bywa, że naturalne) sputniki, kręcące się dookoła sputników planet, czyli ciał czwartego rzędu, jak np. sztuczne sputniki Księżyca.Trajektoria "Ciał Piątego rzędu" przedstawiona jest krzywymi trzeciego rzędu.
Po takim przygotowaniu, możemy przejść do omówienia praw ruchu obrotowego, których jest 9 (dziewięć).
Komentarze
Pokaż komentarze (21)