Ukazała się druga kultowa notka z takiej dziedziny, którą nazywają (nie wiem dlaczego) "fizyka". Oto jej tytuł: "Jak daleko do TOE" i adres: http://autodafe.nowy.salon24.pl/377388.html
Pierwsza, o czym większość pamięta poświęcony była słynnemu i całkowicie błędnie interpretowanemu wzorowi niejakiego Austryjaka z krwi i kości A. Eisnteina – E=mc2.
Coż charakterystyczne w tej notce? To, że oszołomy pobawiły się wymyślonymi przez siebie "zabawkami" (czytaj - teoretyjkami-głupotkami), a jak doszli do wniosku, że babek z tego "piasku" nie da się zbudować (zbyt suchy), to przekazali zabawki nam i śmieją się do rozpuku obserwując, jak sobie do oczu skaczemy.
Jaki ogólny wniosek z tej notatki? Nareszcie zrozumiałem co moja mama (niech jej ziemia puchem będzie) miała na myśli, gdy powtarzała mi w pewnych określonych sytuacjach:
"Waldemar, marcepanów z krowich placków nie zrobisz."
A jaka "mądra" dyskusja? Jakie konwenanse! Jaki "bon-ton"!
Komentarze
Pokaż komentarze