Szlachetność

Mam taka próśbę -- niech Pan będzie tak szlachetny ...

Ze strachem cytuję tytuł i piersze słowa komentarza blogera TzK (powyżej), które zamieścił on wczoraj na swoim blogu, ale działa to jak narkotyk - strach strachem, a ile jest warte to drżenie kolan i niepokój: zbanowali czy nie, zbanowali czy nie ....

Nie mogłem zostawić tych słów bez uwagi.

Sobota rano. Na termometrze -1. Lodnikowy period jak narazie tylko na dysku DVD.

Wstałem dzisiaj w dobrym humorze i takim nastroju, o którym mówią, że "aż ręce świerzbią, żeby mądra głowa zdążyła przemyśleć wszystko to, co jeszcze dzisiaj wypaple ten niewyparzony język".

Jednym słowem nic - tylko twórczo żartować, lub z żartem tworzyć!!!

Spałem jakoś niespokojnie. Coś mnie uwierało, ale rannne przeszukiwania tego tapczanu, na którym spałem, nie obnarużyły (moja bizantyjskość!!!) ziarenka grochu.

I wtedy przyszło olśnienie!!! To przypisana mi przez TzK "szlachetność" wbiła mi się w głowę, ale ta część po przecinku, która z niej wystawała, stukała przy każdym obrocie (jak ,14... od Pi o szyny kolejowe), wystukując taki rytm:

Polsko, Ojczyzno moja!

Ty jesteś jak zdrowie

Ile cię trzeba cenić ten tylko się dowie,

Kto szlachetność swą w całej ozdobie

Widzi i opisuje, gdyż ceni ją w sobie.