Zasady Zachowania

Pisząc swoją retrospektywno-osobistą notkę "Wojciech Rubinowicz – bliski i daleki", autor, kontynuator dzieła zaczętego tym niewątpliwym geniuszem z Kresów, przemycił kilka informacji stricte fizycznych, które zmuszają do zastanowienia się, gdyż głębia ukrytego w nich sensu fizycznego, wydaje się być ponad czasowa.

Przytaczam je poniżej w oryginalnym brzmieniu i wyrażam przekonanie, że wychwyciłem wszystkie najistotniejsze momenty, a jeśli nie, to mam nadzieję, że Eine, autor notki zwróci mi na to stosowną uwagę.

W Monachium, Rubinowicz spędził dwa pełne lata(1916-1918) i tam właśnie napisał najważniejszą pracę swego życia [2] formułując w niej –równolegle z W.Paulim- regułę wyboru, nazwaną później w niektórych monografiach regułą Pauliego -Rubinowicza.

Rubinowicz musiał mieć dobre rozeznanie czasów tego przełomu, gdyż przejście w jego pracach z fizyki klasycznej do kwantowej było płynne i obudowane dobrymi intuicjami.

Oryginalność jego pracy (w stosunku do odpowiedniej pracy Bohra) polegała na zastosowaniu po raz pierwszy –obok zasady zachowania energii- zasady zachowania momentu pędu podczas emisji lub absorpcji fotonu przez atom.

Omawiane dokonania badawcze Rubinowicza były wysoko ocenione później przez Einsteina, o czym możemy przeczytać w pracy [4]:

“Byłem bardzo dumny z tego, gdy dowiedziałem się, że Einstein ocenił jako fein moją myśl, aby użyć praw zachowania do wyprowadzenia reguł wyboru i polaryzacji”.

Z bibliografii do tej notki dowiadujemy się, że najważniejsze prace swego życia napisał w latach 1917-18 zeszłego stulecia. Prace te były na tyle nowatorskie i ważne, że pozwoliły wzmocnić pozycję uratowanego przez Sommerfelda bohrowskiego modelu budowy atomu.

Było to więc ponad 90 lat temu, i intuicja podpowiada, że prace Rubinowicza powinny mieć znaczenie ponad czasowe, ale w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w Archiwum Mechaniki Kwantowej mogą mieć dane, świadczące o czymś innym, gdyż inny fizyk brylujący na Salonie, a zdobywający profesjonalne ostrogi w USA napisał w jednym z komentarzy następującą informację, która zmusza do myślenia:

Prof. Gryziński jednak nie wział pod uwagę tego, ze w czasach, kiedy konstruował swój model, to model Bohra-Sommerfelda był juz od pół wieku tylko .... szacownym zabytkiem muzealnym.

A konstruował to swój model Prof. Gryziński już w 1965 r.

Ten rachunek jest prostszy niż pomnożenie ładunku elektrino przez jego ilość, więc pozwolę sobie go tutaj zamieścić:

1965 – 50 = 1915 !!!

Nie mogę nie zapytać:

Panie Eine! Wszystko tam u Pana z bibliografią pod notką poświęconą W. Rubinowiczowi w porządku?

A już tym bardziej nie mogę powstrzymać się od zapytania o historyczną prawdę:

Jeśli model atomu Bohra-Sommerfelda to historia, to na ile ponad czasowe są zasady zachowania wykorzystane przez W. Rubinowicza w pracach nad tym modelem?

Czytelnicy, w tym i ja, z przyjemnością usłyszą od Pana informacje na temat:

1. Rzeczywista historia ewolucji modelu budowy atomu – od Thompsona do dnia dzisiejszego

2. Jakie zasady zachowania obowiązują do dzisiaj i jak one wpisują się w model budowy atomu.

3. Na ile słuszna i zgodna ze stanem wiedzy o Naturze, jest teza "Z generatora czy z baterii wypływa dokładnie taki sam ładunek elektryczny, jaki do niego wpływa"