Ostatnia z tych, które mam obowiązek wyjaśnić na Salonie.
Uwlekł się dzisiaj jeden specyficzny komentator, pracownik naukowy (i to go tłumaczy) "borkowski", słowem prostytucja, odmnieniając go we wszystkich przypadkach, czym potwierdził spostrzeżenie Ateja, że nie ma wielkiej różnicy między polskim naukowcem a małpą.
Dlaczego tak uważam? Gdyż ja mówię o "prostytucji naukowej", a on o prostytucji jako takiej, czym rozszerza zakres tematu, ale odwleka czytelników od prawdziwej przyczyny pojawienia się tego terminu na moim blogu.
Przyszedł więc czas wyjaśnić moje rozumienie tego terminu, żeby nie dać tym kreaturom możliwości manipulowania opinią publiczną.
Nie ma gorszych rzeczy niż:
1. Kłamstwo pedagoga.
2. Fałszerstwo rezultatu eksperymentu, lub takie jego przeprowadzenie, żeby uzyskać założony z góry rezultat.
3. Prostytucja naukowa uczonego.
Pierwsze dwa zagadnienia nie wymagają, moim skromnym zdaniem, żadnych wyjaśnień. Pozostaje zdefiniować "prostytucję naukową".
Długo czekałem na ten dzień, żeby znaleźć ewidentny przykład autentycznej prostytucji naukowej, a gdy już on nastąpił, to mam do przedstawienia aż dwa przykłady ścicśle pasujące pod ten termin.
Przykład 1. Z Eine
Profesor fizyki, pedagog, a więc wychowawca młodych pokoleń Polaków, wykorzystuje informację "podsuniętą mu" przez jego ucznia i pisze recenzję pewnej teorii fizycznej, mając przekonanie, że została ona napisana przez innego profesora fizyki.
Cytuję fragment notki napisanej przez Eine 29.11.2007 r.:
Pierwszym, który wprowadził do dydaktyki radarową ( lub inaczej- radiolokacyjną) wersję STW był H.Bondi [5]. Później wkład do niej wnieśli Polacy [6] , Niemcy[7] i Rosjanie[8]. A.Staruszkiewicz przebija jednak swych poprzedników, gdyż podejmuje jawną krytykę einsteinowskiej STW ze stanowiska ontologii tradycyjnej fizyki. Po prostu – wykazuje zbędność lub wręcz bezsens wprowadzania geometrii czterowymiarowej o metryce pseudoeuklidesowej do wykładu STW oraz jego ujemne skutki teoriopoznawcze w postaci paradoksów kinematycznych (dylatacji sekundy, kontrakcji Lorentza-Fitzgeralda).
A.Staruszkiewicz ma cięty język i żywą inteligencję ,wobec tego nie pudłuje, gdy ustala dwa wielkie postulaty ,które przytoczę, gdyż świetnie ilustrują jego metodologię i filozofię fizyki.
NADRZĘDNY POSTULAT FIZYKI WSPÓŁCZESNEJ
*akceptuj świat taki jakim jest czyli nie wiadomo jaki
*świat jest zupełnie inny niż nam się zdaje i nie ma sensu dociekać
świat jest z zasady niewyobrażalny (beznadziejnie)
wszystko niby tak jakoś jest, ale jakby w jakimś innym sensie czyli wiem, że nic nie wiem
siedź i nie podskakuj, nawet sam Einstein...
x = ? (x równa się około nie wiadomo co)
Komentarz autora postulatu: Bez tego postulatu fizyka współczesna nie przetrwała by nawet sekundy.
NADRZEDNY POSTULAT FIZYKI GALILEUSZOWSKIEJ
*naszą inteligencję stworzył nasz Świat,więc musi ona wystarczać do jego poznania
*im model prostszy tym bliższy prawdy. Bo natura nie jest taka głupia, by trwonić się w jakichś zawiłościach relatywistycznych
model nie wyobrażalny, to po prostu brak modelu.
Byłoby bardzo cennym, gdyby ktoś włączył “Euklidesową teorię względności “ A.Staruszkiewicza do programów kształcenia nauczycieli. A w wielu audytoriach fizyki teoretycznej powinien wisieć na stałe prawdziwy, acz bolesny slogan:
Bo fizyka współczesna coraz lepiej liczy
Ale nadal nie wiadomo co.
Za to jedno zdanko mam ochotę klepnąć go w plecy i krzyknąć:
“ stary, ty jesteś best. Zapraszam na piwko”.
Gdy się okazało, że autorem "Euklidesowej teorii względności" jest jakiś nieznany nikomu bloger (chociaż uważny czytelnik jego bloga znajdzie infomację o tym, że na początku lat 80 zeszłego stulecia stukał on do wielu drzwi instytucji naukowych, w tym PAN), to nabrał wody w usta i już nie usłyszymy od niego, że tak zachwalany przez niego slogan:
Bo fizyka współczesna coraz lepiej liczy
Ale nadal nie wiadomo co.
Powinien wisieć w audytoriach fizyki teoretycznej.
On tak się wyparł tego sloganu, że nawet nie chce napisać przeprosin za kradzież własności intelektualnej w tym miejscu, gdzie rozmieścił pierwotną notkę.
To jest właśnie prostytucja naukowa.
Przykład 2. z borkowskim
W swojej notce podałem link do tego miejsca, gdzie znajduje się ta fatalna dla Eine notka (każdy ze wstydu zamilczałby na jakiś czas, ale nie ten wściekły osobnik – jeszcze się odgryza!), a więc nie przedstawiało żadnych trudności sprawdzić informację.
Okazuje się, że to nie tak. Borkowski znajduje czas i siły żeby wyciągnąć na światło dzienne jeszcze jeden link, który ma służyć nie tyle obronie dobrego imienia Eine, ile poniżeniu mnie.
To jest właśnie klanowa prostytucja, a ponieważ dotyczy naukowców, więc z definicji nazywam to "prostytucją naukową".
Na tym mógłbym skończyć, ale coś czuję, że jestem coś winien jakiejś babie. Acha – tej będącej ciągle młodym fizykiem. Ją przecież też nazwałem prostytutką naukową. Dlaczego?
Za próbę dyskredytacji i opluwania personalnego bez wyłuszczenia jednego chociażby argumentu.
Notkę tą kończę oświadczeniem: Jest poniżej mojej godności babrać się w tym gównie, które "naukowcy" sieją tam gdzie się pojawiają. Od teraz zajmuję się swoim.
Komentarze
Pokaż komentarze (3)