Blog
Matuzalem-in-spe
Jan Herman
Jan Herman filozofia życia codziennego
83 obserwujących 2292 notki 1206788 odsłon
Jan Herman, 6 lutego 2019 r.

Nie ma wysokiego socjalu bez wysokich podatków?

247 11 1 A A A

Przekonanie zacytowane w tytule – które zresztą powtórzył przedwczoraj ktoś bezsprzecznie będący socjalistą – jest zwyczajnie mylne. 

Nauczył nas tzw. kapitał – czyli świat żyjący z potrącania proletariatowi części należnego zarobku – że „socjal” jest podarunkiem budżetu dla tych, którzy sobie nie radzą, w ramach solidaryzmu społecznego. Ale nie jest to pierwsza bzdura, jakiej nas uczy kapitał.

Można sobie wyobrazić świat bez kapitału, taki świat bez posiadaczy. Bo taki świat jest realny, a niegdyś innego nie było. Prawdziwe „posiadactwo” rozpoczęło się za czasów znanych jako niewolnictwo: pierwszymi mega-posiadaczami byli monarchowie (do których należało „wszystko”), a feudalizm powiększał grupę posiadaczy o arystokratów i „szlachetnie urodzonych”. W ten sposób świat „cywilizował się” wyodrębniając Bezmajętnych, Dostatnich, Majętnych, Możnych i Elitę (Parnas, Establishment, Notable).

Bezmajętni od jakiegoś czasu (od kilkudziesięciu stuleci) mogą się już tylko przyglądać grze pozostałych grup o ich – Bezmajętnych – sympatię, np. wyborczą. Mogli też szpetnie zakląć i dać się wmanipulować w „epanastasi”, czyli zamieszki, bunty, rewolucje.

Zabiegi o tę sympatię oraz o tzw. święty spokój finansowano przy pomocy socjalu, który – co tu gadać – zawsze był „resztą” z tego, co Bezmajętnym wcześniej odbierano.

Do Historii w tej sprawie wpisała się „dobrze urodzona” idiotka, która na wieść o tym, że „chleba nie mają” zaproponowała, by „jedli ciasteczka”, ale też wpisał się wybitny mąż stanu, Otto Eduard Leopold von Bismarck-Schönhausen, który wdrożył kilka projektów z zakresu ubezpieczeń społecznych, najbardziej z nich znany jest mechanizm emerytalny.

W tym koncepcie ustrojowym – stulecie później, po podrasowaniu, powracającym w Niemczech jako Soziale Marktwirtschaft – Bezmajętni sami sobie finansowali emerytury i inne gwarancje, ale tak ich ogłupiano, że wyobrażali sobie, iż to Państwo-Establishment im wszystko daruje, z kieszeni Dostatnich, Majętnych, Możnych.

Wobec tego ja się pytam: czy w dobie tele-informatyki naprawdę trzeba redystrybucji, by poprzez Centrum mogła sobie Ludność finansować składkowo emerytury, renty, edukację, opiekę zdrowotną, kulturę fizyczną, wypoczynek i podobne brewerie?

Wszyscy wiedzą, ze mam „hyzia” na tle spółdzielczości. Ale czy tak trudno jest sobie wyobrazić „środowisteczko” (spółdzielcy i wianuszek ich bliskich), które zamiast płacić podatkowe i inne haracze – odkłada sobie własne, lokalno-spółdzielcze fundusze?

Oczywiście, akurat dziś „masy” są obłaskawiane „plusami”, a konkurenci Prezesa plują sobie w brodę, że bali się wyciąć taki sam numer. No, polski „Macron” już zupełnie przegina, instalując w naszej wyobraźni wiosenny socjal nierealny, ale smakowity. Ale i dotychczasowi rwacze chętnie się w tę konwencję wpiszą, właśnie ich fachowcy ślęczą nad słupkami.

Tu mi urośnie, jeśli trafią w sedno. Bo sednem jest – jakkolwiek to zabrzmi – samo zaspokajanie się Ludności w sprawach socjalnych, a dowolny rządzący powinni jedynie znaleźć sposób, by każdy kto zdolny jest unieść łopatę – miał możliwość jej (łopaty) uzycia, by jedna szufle dziennie wsypać na kupkę z napisem „na czarną godzinę”.

To jest proste, jeśli ktoś wreszcie odważy się huknąć na tych, których zaliczamy do Dostatnich, Majętnych, Możnych.

Po pierwsze – nie skubać: to powinni od nas usłyszeć…


Opublikowano: 06.02.2019 06:46.
Autor: Jan Herman
Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

...jaki jestem - nie powiem, ale poczytaj blog... Więcej o mnie znajdziesz w książce Wł. Pawluczuka "Judasz" (autor mnie nie zna, ale trafił w sedno). O czym jest ta książka? O zmaganiu się człowieka z własnym losem, wiecznością, z Panem Bogiem. O miłości, zdradzie, rozpaczy i ukojeniu. Saszka, prosty chłopak z białoruskiej wioski, po rewolucyjnej zawierusze, podczas której doświadczył wszystkiego, wraca w rodzinne strony i próbuje żyć tak jak inni. Ale kiedy spotyka samozwańczego proroka Ilię, staje się jego najwierniejszym uczniem i apostołem... Opowieść o ludzkich głodach - seksualnym i religijnym - o związkach erotyki i polityki, o tłumionej naszej prawdziwej naturze, o nieortodoksyjnej, gnostyckiej i prawosławnej religijności, tajemnicy i manipulacji wreszcie.................................................... UWAGA: ktokolwiek oczekuje, że będę pisał koniecznie o sprawach, które są "na tapecie" i konkurował na tym polu ze znawcami wszystkiego - ten zabłądził. Piszę bowiem dużo, ale o tym najczęściej, co pod skorupą się dzieje, a widać będzie za czas jakiś.

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • @niekompetencja Kupuję to, w całości zacytuję w notce na swoim blogu "prywatnym" (Potargane...
  • @osasunna Ja zajmuję się tzw. funduszami pomocowymi. Zrywam umowy raz na 6-7 przypadków JH
  • @Wolniak Mały drobiażdżek, ale naprawdę mały: mowa jest o spółdzielni komunarnej, która...

Tematy w dziale Gospodarka