Państwo Informacyjne

Sprawność działania Państwa opiera się w dużej mierze na funkcjonujących przepisach prawa. Ich ilość, stopień skomplikowania, nakładane obowiązki wpływa na działalność człowieka w sferze zarobkowej. Firma doradcza Deloitte opublikowała w roku 2009 raport pokazujący obciążenia administracyjne nakładane właśnie na obywatela, w związku z jego działalnością zarobkową. Wnioski są dosyć jasne. Nasz system nakłada tyle obowiązków, że trudno nie ulec wrażeniu, że jest się zwierzyną, na które państwo poluje.

Trzeba jednak zauważyć, że obywatel tutaj nie ma równych szans, bo państwo wytacza przeciwko niemu ciężką broń. Tą bronią są podatki. Stare powiedzenie mówi, że w życiu możemy być pewni tylko dwóch rzeczy : podatków i śmierci. Nie wiem czy nie bardziej trafne byłoby stwierdzenie, że możemy być pewni śmierci przez podatki. Taki nadmiar przepisów o wysokim stopniu skomplikowania zabija naturalną przedsiębiorczość Polaków. Jesteśmy narodem bardzo przedsiębiorczym, to trzeba przyznać, bo kto inny w tym gąszczu przepisów umiałby jeszcze cokolwiek zrobić? Tylko my. Tutaj trzeba nam przyznać, że doświadczenie chorego systemu socjalistycznego i przez to naturalnie wykształconej umiejętności radzenia sobie z patologiami biorą górę. Jednak nie należy poprzestać na byciu dumnym, że umiemy sobie poradzić w tak trudnych warunkach. System ogranicza przedsiębiorczość, powoduje, że niektóre osoby w ogóle rezygnują z podejmowania działalności gospodarczej.

To specyficzne radzenie sobie niestety posiada i swoje wady. Dzisiaj mówimy o „kombinowaniu”, aniżeli rozwiązywaniu problemów. To jest złe podejście. Rodzi zachowania bezprawne, w tym oszustwa podatkowe, korupcję. Zamiast skupiać swoją energię na właśnie takim zachowaniu, powinniśmy skupić ją na zmianie systemu. Myślę, że jest niewiele osób, które popierają skomplikowany system podatkowy – w zasadzie to znam jednego, jego twórcę – dlatego powinien to być postulat ponadpartyjny, wszystkich obywateli.

Należy również rozróżnić podejścia doktrynalne. Keynesiści twierdzą, że w czasach kryzysów należy rozwiązywać problem przez aktywność państwa na rynku (inwestycje, zatrudnienie w sektorze publicznym itp.). Liberałowie, że Państwo powinno zostawić w tym czasie jak najwięcej środków do dyspozycji obywatelom przez ograniczanie fiskalizmu. Obie teorie koncentrują się na prawie popytu i podaży. Keynesiści tworzą popyt rękoma państwa, zwolennicy rynku rękoma obywateli. Jednak nie jest rozwiązaniem rozsądnym obciążać całym tym ciężarem przedsiębiorców i osoby pracujące, które stanowią kręgosłup gospodarki.

Ile kosztują te obowiązki informacyjne (rocznie), wg ustaw:

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych -14 861 789 744 złotych

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych - 12 925 755 442 złotych

Ordynacja podatkowa - 1 430 745 669 złotych

 To nie miliony, to miliardy. To zaledwie 3 z 311 pozycji raportu Deloitte.