Awangarda ewolucji i jej przeciwnicy

Na naszych oczach resztki ssaków morskich usiłują dokonać desperackiego aktu doścignięcia kolegów, którzy już od dawna żrą i mnożą się na wolnym powietrzu. Metoda jest prosta jak drut – zbiorowe rzucanie się na plaże. Założenia są natomiast uzależnione od wyznawanego wariantu teorii e. – „przystosuję się!!!” myśli jeden wieloryb; „zmutowałem – zatem nic mi się nie stanie” myśli inny.

 

Jak każde naprawdę nowatorskie przedsięwzięcie, także to trafia na opór rozumowych ułomków. Gdy zatem morświn brnie na brzeg – do wody wrzuca go nazad człek; „nie ma i nie będzie miejsca na lądzie na ryb” zdają się bowiem myśleć Hipki omotane złudzeniem naturalnego porządku rzeczy.

 

Szkoda, że nikt nie dbał o interesy natury, gdy złazilim z drzew.

 

Uściski,

 

megakot