Pytania, pytania, ciągle pytania ...

Szarość mokrego lata i kwiecie ...

*****************************

 

Piękne kwiecie ozdabia wszystkie gaje,

ozdabia też; nas, łąki, lasy, rzeki, ruczaje.

Wszędzie rozsiewa swoje piękno,

i podniecające, aromatu tchnienie.

Wpływa mocno na nasze zmysły

- powoduje, nasze miłosne zbliżenie.

Przez nich widzimy, świat pełen marzeń,

i nie ma z nimi, tej okropnej szarości,

jest za to ten obraz - pięknych zdarzeń!

 

Dostajemy kwiaty z różnych okazji

- myśląc o tych, co nam kwiaty dają;

dają nam te piękne kwiaty szczerze?,

czy nas tylko symbolicznie kochają?

Jaki mają wpływ, te matki natury dary,

na nasz; gust, stan, na nasze zamiary?

Jaki w nich czar?, że wszystko blednie,

że im ulegamy wszyscy - bezwiednie?!

 

Jak się wyrazimy bez istnienia kwiatów?,

co nas zbliży tu, wśród wszechświatów?

Praca?, pieniądze?, przemijająca uroda?

Komfort życia?, i to, że jesteś jeszcze młoda?

Odpowiedzmy na to, tu sobie jeno sami;

przy zastawionym suto, potrawami stole

- kwiaty, to wielka nasza miłość, oddanie?,

czy to są tylko, naszej gnuśności symbole?

A może by teraz tu tak rzec – kochanie?,

lub wyrazić gorzkie słowa; spadaj matole!