modus in actu modus in actu
109
BLOG

Spór o istnienie

modus in actu modus in actu Rozmaitości Obserwuj notkę 0
Tomasz z Akwinu – Duns Szkot w ujęciu Étienne Gilson (Byt i istota)

1. Punkt wyjścia Gilsona

Dla Étienne Gilson kluczowy problem metafizyki brzmi:

**czy filozofia odkryła istnienie jako akt, czy zatrzymała się na istocie?**¹

To pytanie organizuje całą jego interpretację średniowiecza.

2. Odkrycie Tomasza: prymat istnienia

W interpretacji Gilsona Tomasz z Akwinu dokonał przełomu:

odkrył, że istnienie (esse) jest aktem realnym, który konstytuuje byt

Struktura bytu (wg Gilsona)

ISTOTA (essentia) + ESSE (akt istnienia) → BYT

Ale:

esse nie jest dodatkiem — jest aktem wszystkich aktów (actus essendi)

Najważniejsze zdanie Gilsona

byt nie jest tym, czym jest (istotą), lecz tym, że jest (esse)

3. Charakter esse u Tomasza

nie jest pojęciem

nie jest relacją

nie jest sposobem

 jest:

aktem aktualizującym całość rzeczywistości

4. Bóg jako czyste esse

U Tomasza:

BÓG = ipsum esse subsistens

Czyli:

czyste istnienie bez istoty ograniczającej

To dla Gilsona:

szczyt metafizyki realistycznej

5. Duns Szkot w interpretacji Gilsona

Duns Szkot według Gilsona dokonuje przesunięcia:

od aktu istnienia

ku strukturze pojęciowej bytu

Główne elementy

univocitas entis — jednoznaczność bytu

distinctio formalis — różnica formalna

modi essendi — sposoby istnienia

Struktura u Szkota

BYT → różnicowany formalnie → sposoby istnienia

6. Krytyka Szkota przez Gilsona

Gilson twierdzi:

Szkot „zapomniał o istnieniu jako akcie” i przeszedł do analizy bytu jako pojęcia

Najważniejszy zarzut

metafizyka przestaje być nauką o istnieniu, a staje się analizą istoty

7. Fundamentalna różnica (językiem Gilsona)

Tomasz:

egzystencjalizm metafizyczny

istnienie jest realne

byt jest aktem

Szkot:

esencjalizm formalny

byt jest analizowany

istnienie traci pierwotność

8. Moment przełomowy

Gilson widzi tu punkt, w którym:

filozofia zaczyna przechodzić od realizmu do idealizmu

9. Rekonstrukcja sporu w czystej formie

TOMASZ:

ISTNIENIE → konstytuuje byt

SZKOT:

BYT → różnicuje się formalnie

10. Kluczowa diagnoza Gilsona

jeśli istnienie nie jest aktem, to metafizyka traci kontakt z rzeczywistością

11. Zderzenie z ontologią operacyjną

I tu pojawia się moment najciekawszy.

Ontologia operacyjna mówi:

RÓŻNICA → OPERACJA → STABILIZACJA → BYT

Porównanie z Gilsonem

image

12. Czy Gilson by to zaakceptował?

Prawdopodobnie nie.

Dlaczego?

bo dla niego akt istnienia jest realny, a nie operacyjny

13. Ale strukturalnie…

Mamy zaskakującą zgodność:

ESSE (Tomasz) ≈ OPERACJA (nowoczesna)

14. Różnica absolutna

Tomasz:

akt = realność

ontologia operacyjna:

akt = proces

15. Najważniejsze zdanie (w duchu Gilsona)

Tomasz odkrył istnienie jako akt, Szkot je zredukował do struktury, a współczesność przekształca akt w operację.

16. Wersja radykalna

ontologia operacyjna jest jednocześnie powrotem do aktu (przeciw Szkotowi) i jego transformacją (przeciw Tomaszowi).

17. Konkluzja

językiem Gilsona: spór Tomasz–Szkot dotyczy tego, czy filozofia mówi o istnieniu czy o istocie — ontologia operacyjna wprowadza trzeci poziom: mówi o operacjach, które dopiero wytwarzają to, co jawi się jako istnienie.

Przypisy

Étienne Gilson, Byt i istota.

Tomasz z Akwinu, De ente et essentia.

Duns Szkot, Ordinatio.

dla Gilsona pytanie brzmi: „co istnieje?” — tutaj pytanie brzmi: „co sprawia, że coś się jawi jako istniejące?”.

To co jest, jest in actu, natomiast to, co jest inaczej niż w akcie - naprawdę nie jest.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości