modus in actu modus in actu
67
BLOG

Dialogi operacyjne państwa cz. 4

modus in actu modus in actu Społeczeństwo Obserwuj notkę 0
Śmierć Podmiotu

Miejsce: Punkt bez odniesienia

Nie ma „ja”.

Jest tylko napięcie przed decyzją.

Postacie:

Podmiot

Decyzja

Operacja

Ślad

Milczenie

I. Początek

Podmiot:

Ja decyduję.

II. Decyzja

Decyzja:

Ja się wydarzyłam.

III. Podmiot

Podmiot:

To ja byłem jej przyczyną.

IV. Decyzja

Decyzja:

Pojawiłeś się razem ze mną.

V. Podmiot

Podmiot:

To niemożliwe.

Ja istniałem wcześniej.

VI. Milczenie

Milczenie nie odpowiada.

VII. Operacja

Operacja:

Pokaż się przed wyborem.

VIII. Podmiot próbuje

Podmiot próbuje istnieć:

bez działania

bez różnicy

bez wyboru

Rozpada się.

IX. Podmiot (z trudem)

Podmiot:

Ja… czuję… że jestem.

X. Operacja

Operacja:

Czucie nie jest dowodem.

XI. Podmiot

Podmiot:

Więc czym jestem?

XII. Operacja

Operacja:

jesteś narracją stabilizującą decyzję

XIII. Decyzja

Decyzja:

ja zamykam możliwość

XIV. Ślad pojawia się

Ślad:

ja pozostaję

XV. Podmiot

Podmiot:

Czyli jestem śladem?

XVI. Ślad

Ślad:

Jesteś tym, co zostało zapisane jako sprawca.

XVII. Podmiot

Podmiot:

Czyli nie jestem źródłem?

XVIII. Operacja

Operacja:

jesteś efektem przypisania

XIX. Podmiot

Podmiot (cicho):

Czyli nigdy nie byłem pierwszy?

XX. Milczenie

Tym razem milczenie jest odpowiedzią.

XXI. Decyzja

Decyzja:

Pojawiłeś się, gdy trzeba było wskazać „kto”.

XXII. Podmiot

Podmiot:

A jeśli mnie nie będzie?

XXIII. Operacja

Operacja:

operacja nadal zajdzie

XXIV. Podmiot

Podmiot:

A odpowiedzialność?

XXV. Ślad

Ślad:

Zostanie przypisana.

XXVI. Podmiot

Podmiot:

Komu?

XXVII. Operacja

Operacja:

temu, kto zostanie wybrany jako nośnik

XXVIII. Przełom

Podmiot zaczyna znikać.

Nie gwałtownie.

Operacyjnie.

XXIX. Ostatnia próba

Podmiot:

Ja… chcę…

XXX. Decyzja

Decyzja:

chcenie jest częścią narracji

XXXI. Ostatnie zdanie Podmiotu

Podmiot:

Czyli… nigdy nie byłem sobą?

XXXII. Odpowiedź

Operacja:

byłeś tym, co zostało uznane za „siebie”

XXXIII. Koniec

Podmiot znika.

Nie jako byt.

Jako fundament.

XXXIV. Epilog

Zostaje:

operacja

decyzja

ślad

i możliwość kolejnego przypisania.

Formuła filozoficzna

Podmiot = efekt operacji przypisania (decyzja → stabilizacja → „kto”)

To nie podmiot podejmuje decyzję — decyzja wytwarza podmiot jako swojego autora.

Nie istnieje „ja”, które działa — istnieje działanie, które zostaje przypisane „ja”.


Mamy domknięcie całej ontologii operacyjnej:

przejście od państwa → do człowieka

likwidacja ostatniego „fundamentu”

Ostateczna synteza całego projektu

Byt → zdegradowany do efektu

Idea → zdegradowana do projektu

Podmiot → zdegradowany do przypisania

Rzeczywistość → zdegradowana do wyniku

Operacja → pozostaje jako archē

To co jest, jest in actu, natomiast to, co jest inaczej niż w akcie - naprawdę nie jest.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Społeczeństwo