Repolonizacja Kresów Zachodnich, od Wyszomierza do Jarobrodu.

    Repolonizacja Kresów Zachodnich dotyczyć ma tych obszarów, które już wcześniej wchodziły w skład państwa polskiego, czyli Pomorza Wołogojskiego, Milska i Łużyc. Jednocześnie, w przypadku np. Połabia czy Rujany chodzi o reslawizację w granicach Rzeczpospolitej – co obecnie będzie oznaczało opanowanie przez żywioł polski.

    Ekspansja terytorialna Polski w najbliższym czasie nie będzie skierowana na Wschód. Dawne Kresy Wschodnie wchodzą dziś w skład niepodległych republik Ukrainy i Białej Rusi. W państwach tych trwa obecnie intensywny proces dojrzewania politycznego i narodowego tamtejszych narodów. Istnienie silnych i suwerennych państw pomiędzy Polską a Moskwą jest dla Polski bardzo pożądane.

    Zupełnie inaczej sprawa przedstawia się na zachód od granic Polski. Niemcy jako państwo i naród przechodzą obecnie okres smuty. Państwo niemieckie wciąż pozostaje silne gospodarczo, ale jego struktura społeczna i narodowościowa, a także kondycja moralna, dają nadzieję na szybki upadek. W takiej sytuacji Rzeczpospolita powinna być przygotowana, w tym militarnie, na przejęcie ziem słowiańskich, pozostających pod panowaniem niemieckim od ok. X wieku.

Proces kulturowej walki o wspomniane ziemie może rozpocząć się już teraz. Jakie kroki powinien obejmować?

a) rozbudzenie słowiańskiej tożsamości u Niemców słowiańskiego (połabskiego, wieleckiego, łużyckiego) pochodzenia,

b) wsparcie dla istniejących instytucji łużyckich oraz dla upowszechnienia języka łużyckiego wśród zwłaszcza młodego pokolenia Łużyczan,

c) upowszechnienie polskiego nazewnictwa geograficznego na Kresach Zachodnich – niech w powszechnym odbiorze dzisiejszych wschodnich Niemiec zaczną funkcjonować takie nazwy miast jak: Branibór, Lipsko, Kamienica, Wyszomierz, Podstąpin, Roztoka, Boczów, Drezdany, Budziszyn, Chociebuż, Jarobród,

d) aktywizacja, poprzez kontakty gospodarcze i kulturalne, mniejszości polskiej w Niemczech, oraz osób pochodzenia polskiego,

e) działania na rzecz autonomii Łużyc w ramach państwa niemieckiego (np. utworzenie osobnego autonomicznego landu), w perspektywie niepodległość na wzór Kosowa lub przyłączenie do Polski po stosownym referendum.

Pozostaje mieć nadzieję, że najwyższe władze Polski posiadają przygotowane scenariusze działań w sytuacji utraty władzy nad terytorium państwa niemieckiego przez rząd federalny w Berlinie. Oraz, że Polska osiągnie dzięki tym działaniom maksymalne korzyści, w tym terytorialne.