Najstarsza interpretacja przykazania miłości bliźniego

Jeśli bowiem wola jest ochocza, to na uznanie zasługuje według tego, co ma, a nie — czego nie ma. Bo nie na to dajecie, aby innym sprawić ulgę, a sobie ucisk, ale dla równości.

2 Kor. 8, 12-13 

Szczęśliwy ten, kto daje według przykazania, gdyż nic mu nie można zarzucić.

Biada temu, kto bierze! Jeśli bowiem bierze dlatego, że potrzebuje, nic mu nie można zarzucić; jeśli jednak nie potrzebuje, zda sprawę z tego, dlaczego wziął i po co.

Wsadzony do ciemnicy, odpowie za wszystkie swoje czyny i nie wyjdzie stamtąd, aż ostatni grosz zwróci.

Powiedziano jednak jeszcze na ten temat: „Niech twoja jałmużna przesiąknie potem rąk twoich, aż będziesz wiedział, komu dajesz”.

Didache

Miłość bliźniego polega także na tym, by bliźniego nie narażać na zgwałcenie, pobicie lub śmierć od noża. Po doświadczeniach dziesięciu lat kryzysu migracyjnego w zachodniej Europie i zagrożeń, jakie przyniosło tamtejszym społeczeństwom sprowadzanie migrantów, nikt już nie może udawać naiwnego. 

# Nie może dobre drzewo rodzić złych owoców, ani złe drzewo rodzić dobrych owoców.