Mój Prezydent

Znane są już wyniki pierwszej (jak się okazało) tury wyborów prezydenckich w kraju. Według oficjalnych danych Jarosław Kaczyński (36,46% głosów) depcze po piętach kandydatowi Platformy Obywatelskiej Bronisławowi Komorowskiemu (41,54% poparcia). Wyścig zaczyna się więc na nowo i najbliższe dwa tygodnie będą obfitować z pewnością w wydarzenia godne uwagi.

 

Jarosław Kaczyński będzie startował z dobrej pozycji do walki o prezydenturę Polski, a jego oddech tuż za plecami z pewnością czuje już kandydat Platformy Obywatelskiej, który wyraźnie nie miał tęgiej miny po ogłoszeniu wstępnych wyników wyborów.

 

Co warte podkreślenia, po pierwszej turze kandydat Prawa i Sprawiedliwości zadał kłam przeważającej ilości sondaży przedwyborczych, które przewidywały o wiele większą przewagę Marszałka Komorowskiego już w pierwszej turze, a niektóre nawet dawały mu zwycięstwo. Wynik pierwszej tury z pewnością udowadnia nieadekwatność sondaży w sytuacji, gdy wybory odbywają się w szczególnych dla narodu okolicznościach i w wyniku niespotykanej w dziejach Polski tragedii. Te szczególne okoliczności musiały wpłynąć na postawy wyborców i doprowadzić do takiego, a nie innego rozstrzygnięcia pierwszej tury.

 

Załóżmy więc na moment, że prezes Prawa i Sprawiedliwości wygrywa wybory i zadomawia się w Pałacu Prezydenckim. Jakim prezydentem będzie? Czy okaże się godny pełnienia najwyższej funkcji w państwie? Jaka jest jego wizja Polski? Pytania te są ze wszech miar uzasadnione i Naród powinien poznać na nie odpowiedź jeszcze przed podjęciem ostatecznej decyzji 4 lipca 2010 roku. Oto 10 dziedzin życia społecznego, o które w moim przekonaniu powinien w pierwszej kolejności zadbać Mój Prezydent:

 

 

1)     Gospodarka – zmniejszenie podatków dla drobnych przedsiębiorców, zmniejszenie składek na ubezpieczenia społeczne, wspieranie drobnej przedsiębiorczości, ukrócenie samowoli urzędniczej, zatrzymanie prywatyzacji kolejnych „klejnotów rodowych” za wszelką cenę, demonopolizacja gospodarki, czyli budowa prawdziwej gospodarki wolnorynkowej opartej na realnej konkurencji, postawienie na rozwój nowych gałęzi przemysłu (np.: narodowy projekt polskiego nowoczesnego samochodu osobowego)

2)     Polityka Prorodzinna – kwestia wydłużenia płatnego urlopu macierzyńskiego, wprowadzenie regulacji prawnych w kwestii bezproblemowego powrotu kobiet do pracy oraz dających pracodawcom wymierne korzyści za prowadzenie w zakładzie pracy polityki prorodzinnej (przyzakładowe przedszkola, punkty opieki nad dzieckiem etc.), propagowanie zdrowego modelu rodziny wynikającego z praw naturalnych i boskich, ochrona i umacnianie prawa rodziców do wychowania własnego potomstwa, program taniego budownictwa mieszkaniowego dla młodych małżeństw z dziećmi.

3)     Uczciwe Państwo – prowadzenie aktywnej polityki zmierzającej do uwolnienia aktywności obywatelskiej poprzez zmniejszanie ilości barier urzędniczych i nieżyciowych przepisów, egzekucja regulacji prawnych mających na celu ukrócenie korupcji we wszystkich obszarach życia społecznego,

4)     Sądownictwo – wprowadzenie i egzekucja regulacji prawnych mających na celu realną ochronę ofiary, a nie przestępcy w postępowaniu sądowym, wprowadzenie zasady „zero tolerancji dla łamania prawa” oraz „nieuchronności kary za każde wykroczenie lub przestępstwo”.

5)     Edukacja – poszerzanie dostępu obywateli do edukacji na poziomie wyższym, utrzymanie nieodpłatności za studia na państwowych uczelniach, wydatne zwiększenie nakładów na edukację podstawową i średnią, opracowanie programów nauczania przystosowanych do potrzeb rynku pracy, wprowadzenie obowiązkowej matury z Historii.

6)     Służba Zdrowia – uzdrowienie tragicznej sytuacji w szpitalach, urealnienie płac dla pielęgniarek oraz lekarzy, wprowadzenie do szpitali zasady odpowiedzialności za powierzone im przez państwo środki finansowe, wyszkolenie i zatrudnienie w służbie zdrowia profesjonalistów od zarządzania placówkami medycznymi, przywrócenie szacunku społecznego dla zawodu ratującego życie, 

7)     Badania naukowe – wydatne zwiększenie nakładów na rozwój nauki, opracowanie realnego programu unowocześnienia kraju, postawienie na innowacyjną gospodarkę, wykorzystanie potencjału polskich informatyków dla rozwoju kraju (budowa polskiej doliny krzemowej), zatrzymanie postępującego „drenażu mózgów”, dostęp do zasobów naturalnych Polski dla polskich firm, a nie zagranicznych podmiotów (vide: sprawa licencji dla Amerykanów na gaz łupkowy)

8)     Polska w świecie – odbudowa niezależności i suwerenności Najjaśniejszej na arenie międzynarodowej. Polskie elity polityczne od 1945 roku począwszy przyzwyczajone zostały do uległości różnym mocarstwom. Komuniści służyli ZSRR, elity III RP służą szeroko pojętemu Zachodowi, a głównie USA. Należy bezwzględnie przeprowadzić rewizję polskiej polityki zagranicznej w kierunku odzyskania realnej podmiotowości państwa. Wymagać to będzie rozważnej polityki, mając na uwadze, że nasze położenie geograficzne jest nieubłagane i pewnych spraw nie da się przeskoczyć.

9)     Odnowienie polskiego patriotyzmu – polityka budowania poczucia dumy z przynależenia do wspólnoty wielkiego narodu, jakim jesteśmy. Obecne elity odeszły od pojęcia wspólnoty narodowej na rzecz wielkiego projektu unifikacji Europy. Pozostaje jednak problem identyfikacji lokalnej. Ten typ identyfikacji musi pozostać głównym jeszcze przez długie lata. Narody, które tracą swoją tożsamość tracą suwerenność. Nie oznacza to oczywiście kwestionowania przynależności do Europy, chodzi tu o odzyskanie podmiotowości w ramach zjednoczonej Europy.

10) Odbudowa Wspólnoty Narodu – po 10 kwietnia 2010 roku nastąpiło w ojczyźnie coś co socjologowie będą jeszcze przez długi czas analizować. Odrodziło się mianowicie w wielu z nas poczucie wspólnoty. Ta tygodniowa msza żałobna po śmierci Prezydenta i tak wielu innych ważnych dla kraju osób okazała się punktem zwrotnym w dziejach Narodu. Od tego momentu Polacy na nowo zaczęli przypominać sobie, co znaczy trwać w zgodzie co do pryncypiów. Zadaniem nowego prezydenta, który przecież zostanie wybrany na zgliszczach rozbitego TU-154M, będzie wspieranie procesu odbudowy wspólnoty narodu, wspólnoty losu każdego Polaka.

 

Te właśnie zagadnienia są kluczowe dla osoby tuż przed 30-tką, dla męża i ojca dwójki dzieci, któremu leży na sercu dobro kraju, w którym się urodził i który wraz ze swoją rodziną pragnie tu żyć i pracować. Wierzę, że Jarosław Kaczyński choć w części podziela poglądy wyrażone powyżej. Ale nawet jeśli nie, to i tak 4 lipca 2010 roku z poczuciem dumy pójdę zagłosować na Prezydenta mojej Ojczyzny. Bo Polska jest Najważniejsza. Zawsze.