Nie chciałem zabierać głosu w kwestii wydarzeń rozgrywającaych się w ostatnich tygodniach przed naszymi oczami. Mowa oczywiście o "walce" o Krzyż, która emocjonuje wielką część społeczeństwa, dzięki codziennym relacjom medialnym serwowanym nam przez różne środki przekazu. Powodami dla których jednak głos muszę zabrać są kwestie fundamentalne.
Oto codziennie przed Pałacem Prezydenckim w kraju, który zwie się katolickim odbywa się festiwal nienawiści w stosunku do osób wyznających wiarę przodków, tę wiarę, która wielokrotnie w dziejach pozwalała przetrwać narodowi zmienne koleje losu. Polska doznawała w swojej historii wielu traum, dramatów i dopustów bożych, ale zawsze dzięki wierze, tej najszczerszej, bo zakorzenionej głęboko w sercach zwykłych ludzi odradzała się i przypominała światu o istnieniu wartości ponadczasowych, takich jak na przykład wolność głoszenia swych poglądów religijnych.
Ludziom, którzy przychodzą pod Pałac w celu lżenia osób modlących się pod Krzyżem Chrystusowym należy wybaczyć, bo nie wiedzą co czynią. Grupy interesu stojące za tego typu prowokacjami mają na celu zasianie zamętu i odwrócenie uwagi od rzeczywistych problemów kraju, takich jak fatalny stan finansów państwa i brak pomysłu rządu Tuska na rozwiązanie tych palących problemów. Propaganda sukcesu tak jak za późnego Gierka już nie działa, używa się więc określonych metody manipulacji zwanej odwróceniem uwagi. Podgrzewa się emocje określonych grup do granic wytrzymałości, a ci tzw "pożyteczni idioci" wykonują już resztę na ulicach.
Mój kraj został postawiony na głowie. Ludzie, którzy powinni głosić dumę z faktu, że Polska zachowuje swój katolicki charakter w przemożnym zalewie indoktrynacji laicyzacyjnej, starają się tą dumę w ludziach stłumić i zepchnąć do tzw zaścianka, czy ciemnogrodu. Te i inne słowa klucze są używane w mediach nagminnie w stosunku do ludzi, którzy odważyli się wierzyć w coś innego niż reklamy, które serwują im korporacje pragnące zrobić z nas idealnych konsumentów. Żyjemy w kraju urojeń i pozornych prawd serwowanych nam przez lewackie media głównego nurtu.
Do tej pory dobrzy ludzie pokornie milczeli. Czas jednak postawić sprawę jasno i wyrazić zdecydowany sprzeciw wobec tyranii relatywizmu moralnego oraz wkraczającej na nowe, coraz bardziej niebezpieczne tory, walki z wierzącymi ludźmi tworzącymi żywy Kościół Chrystusa.
Bądźmy dumni z tego kim jesteśmy. Nie dajmy sobie wmówić, że wymrzemy jak dinozaury. Jesteśmy dobrymi i uczciwymi ludźmi. Jesteśmy też Polakami katolikami, a obowiązkiem katolika jest głosić chwałę Pana wszędzie i w każdych okolicznościach. Dlatego będziemy bronić Krzyża do skutku. Jeśli to wymagać będzie od nas zniesienia obelg, wyzwisk, a czasami fizycznych napaści niech i tak będzie. Ofiara Jezusa Chrystusa przyćmiewa wszystkie cierpienia i daje nam siłę, aby wytrwać.
Komentarze
Pokaż komentarze (10)