116 obserwujących
687 notek
1567k odsłon
6489 odsłon

Absichtliche Aushungern

Wykop Skomentuj106

Katerina Barley, wiceprzewodnicząca Parlamentu Europejskiego IX kadencji, rocznik 1968, jest z wykształcenia prawnikiem. Doktoryzowała się w 1998 r. na Uniwersytecie w Mūnster, praktykowała jako adwokat, pracowała też w administracji parlamentu Nadrenii-Palatynatu i jako asystent Renate Jaeger, sędzi Federalnego Trybunału Konstytucyjnego. Później orzekała jako sędzia, po czym przeszła do pracy w ministerstwie sprawiedliwości i ochrony konsumentów w rządzie krajowym Nadrenii-Palatynatu. Jest niemieckim politykiem socjalistycznym - w wyborach parlamentarnych w 2013 r. uzyskała mandat posła do Bundestagu, a w 2015 objęła stanowisko sekretarza generalnego SPD. W marcu 2018 została ministrem sprawiedliwości i ochrony konsumentów w rządzie kanclerz Merkel. Ustąpiła z tego stanowiska w maju 2019 r. po wyborach, w których jako liderka listy SPD uzyskała mandat eurodeputowanej IX kadencji.  

Polityk SPD,  Katarina Barley, uważa, że Polskę i Węgry należy "zagłodzić finansowo". Jej stanowisko jest potraktowa-ne troską o praworządność. 1 pażdziernika 2020 r. w wywiadzie dla radia Deutschlandfunk Barley powiedziała, że w PE zostanie podjęta próba zablokowania unijnego budżetu, jeśli nie zostaną uzgodnione wyraźne sankcje za łamanie praworządności.

"Państwa, takie jak Polska i Węgry, trzeba finansowo zagłodzić. Dotacje unijne stanowią bowiem skuteczną dźwignię".

 Wieczorem tego samego dnia redakcja portalu poinformowała, że w pierwszej wersji wyolbrzymiła oświadczenie Barley, która rzekomo miała mówić tylko o Węgrzech, a nie o Polsce.

Na portalu radia Deutschlandfunk opublikowano też krótkie przeprosiny: „Anmerkung der Redaktion: In einer ersten Fassung haben wir eine Aussage von Katarina Barley durch Zuspitzung verfälscht. Wir haben diesen Fehler korrigiert und bitten um Entschuldigung.”

W okresie WW II Niemcy praktykowali głodzenie i prześladowanie Polaków na masową skalę. W tej sprawie Katerina Barley może skorzystać z doświadczeń innego niemieckiego polityka socjalistycznego, kolegi po fachu – prawnika, dr Hansa Franka.

Hans Michael Frank urodził się 23 V 1900 r. w Karlsruhe w rodzinie adwokata. Tuż po pierwszej woj.-nie światowej rozpoczął studia na wydziale prawa i ekonomii, i w 1924 r. uzyskał stopień doktorski na uniwersytecie w Kilonii. Wcześniej w szeregach Freikorps zwalczał tzw. bawarską republikę rad, a w roku 1923 wstąpił do SA i NSDAP i brał udział w monachijskim puczu Hitlera. Przez pewien czas był również osobistym adwokatem Hitlera. W 1928 r. utworzył Związek Narodowo-socjalistycznych Prawników Niemieckich (BNSDJ), który w 1936 r. przemianowano na Narodowosocjalistyczny Związek Strażników Prawa (NSRB). W 1930 r. został deputowanym do Reichstagu, do 1942 r. sprawował ponadto funkcję szefa Urzędu NSDAP ds. Prawa Rzeszy (Reichrechtsamt der NSDAP). W latach 1933-1934 był bawarskim ministrem sprawiedliwości oraz komisarzem Rzeszy ds. ujednolicenia wymiaru sprawiedliwości w krajach Rzeszy. Utworzył też Akademię Prawa Niemieckiego, której został prezydentem. W 1934 r. Hitler mianował go ministrem bez teki.

W chwili rozpoczęcia WW II Frank przebywał jako porucznik rezerwy w Poczdamie, skąd 12 września został wezwany najpierw do Hermana Gōringa, a 15 września do głównej kwatery Fūhrera w Gogolinie. Tam otrzymał polecenie objęcia naczelnego szefa administracji i przejęcia władzy cywilnej na okupowanych terenach Polski.

Po przegranej wojnie obronnej we wrześniu 1939 r. terytorium państwa polskiego zostało zajęte przez wojska dwóch wrogich państw: niemiecki Wehrmacht oraz sowiecką Armię Czerwoną. Na mocy zawartego w końcu sierpnia 1939 r. układu znanego jako pakt Ribbentrop-Mołotow doszło do podziału ziem polskich. Linię graniczną na przeważającym odcinku wyznaczały rzeki Bug i San. Losy terytorium położonego na zachód od wspomnianej granicy nie były jednakowe. Pomorze, Wielkopolska, Kujawy, ziemie północnego Mazowsza, jak też zachodnia Małopolska, Zagłębie Dąbrowskie, Górny Śląsk oraz Śląsk Cieszyński zostały wcielone bezpośrednio do Rzeszy i poddane w całości administracji niemieckiej. Z pozostałych ziem polskich zajętych przez Niemcy, na mocy dekretu Führera i Kanclerza Rzeszy Adolfa Hitlera z dnia 12 października 1939 r. utworzono organizm polityczny o nazwie „Generalne Gubernatorstwo okupowanych ziem polskich” (Generalgouvernement für die besetzten polnischen Gebiete). Dekret ten opublikowano w Dzienniku Ustaw Rzeszy Niemieckiej, był to więc akt o randze ustawy Rzeszy.

Generalnym Gubernatorem z woli A. Hitlera został Hans Frank, prezes niemieckiej Akademii Prawa. Podlegał on bezpośrednio Führerowi. Zakres jego władzy — jak stanowił wspomniany dekret z dnia 12 października 1939 r. — obejmował „wszystkie dziedziny administracji”.

Wykop Skomentuj106
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Polityka