Świat się nie rozsypał

Rybak zarzuca sieć. Wyławia... Jest pusta. Nic jest.

Rybak jest smutny.

Rybak ze smutku przechodzi do radosnego śmiechu.

Łapie za telefon komórkowy: "Dzień dobry. Pizzeria?"

***

Pewna dziewczyna miała marzenie.

Zostanie matką.

Została matką.

Miała dwójkę pięknych dzieci.

Miała piękny dom.

Miała pięknego męża.

Miała piękne życie.

Jednego nie miała, pięknej śmierci.

Znaleziono jej ciało w piwnicy. Powiesiła się.

To było całkiem niedaleko mojego domu. W pięknej dzielnicy. Na skraju miasta.

***

Nauczyciel dbał o jedną z uczennic. Kochał ją. Miała 15 lat.

On miał 32 lata.

Ona nie miała nic przeciwko. Rodzice wiedzieli.

Ona dorosła.

Kiedy miał 40 lat. Pobrał się ze swoją uczennicą.

To było 4 lata temu.

On zmarł na zawał. Jej pękło serce. Poszła za nim do grobu. Do piachu. Po tygodniu byli już razem.

Zastanawiam się czym jest miłość. W średniowieczu miłość była towarem. Dzisiaj miłość jest warta tyle ile jedna suszona morela. "Nie warto w naszych czasach wierzyć w wartośc miłości". Miłość ciągle jest towarem luksusowym. Wystawianym w pasażach świata.

Ale może jednak jest też coś co nie jest wystawiane, ale jest nam niedostępne? Czego nigdy nie zrozumiemy. My tak racjonalni do bólu skurwiele.

***

Wydawało mu się, że świat się rozsypał.

Wszystko już było. I śmierć była. I Bóg był. I życie było.

Spojrzał na ludzi obok. Spojrzał jak chodzą - pewnie po ziemi. Bez wachania. Krokiem mechanicznym. Wartym naśladowania.

Ale zobaczył jak jedna osoba się chwieje. Spojrzał na nią.

Wydawało mu się, że świat został rozbity na małe kawałczki i nic go nie może poskładać.

Może to prawda. Ale on wierzy w ten świat. W ludzi. W rzeczywistość. W dobroć nieznajomego.

Spojrzał na nią. I zobaczył spokój na twarzy. Delikatny uśmiech nieznajomego obudził go z letargu. Ruszył dalej. Przed sobą miał tylko jedną niepewną ścieżkę.