Ostatnio podwórko stało się sprawą polityczną. A konkretnie wskazano na zależność między jakością polityki a udziałem tegoż podwórka w procesie wychowawczym przyszłych polityków. Problem to w swej istocie Platoński. Autor Państwa wskazał bowiem na zależność między odpowiednim wychowywaniem młodych obywateli a jakością państwa które w przyszłości będą oni współtworzyć.
Uprawianie polityki w demokratycznym państwie, tak wewnętrznej jak zagranicznej sprowadza się do nieustannej dyskusji, prób przekonania do swoich racji, ciągłych negocjacji, których efektem są rozmaite kompromisy. Z punktu widzenia psychologii rozwojowej zdolności do tego typu działań nabierają dzieci mając lat paręnaście, a więc w okresie swej największej, że tak powiem, podwórkowej aktywności. Mało tego: podwórko, czyli grupa rówieśnicza, środowisko społeczne, jest oczywiście w procesie wychowawczym rozumianym jako proces rozwoju kompetencji społecznych elementem niezbędnym. Bez podwórka rozwój naszych umiejętności politycznych byłby raczej ograniczony. Zatem bez podwórka, można śmiało rzec, demokracja jako system stanowić by mogła spory problem.
Że jest demokracja takim problemem dla Kaczyńskich, to było widać przez dwa lata. Teraz znamy przyczynę.
Komentarze
Pokaż komentarze