Ludwik Dorn "uścisnął prawicę"

Przyznam szczerze, że kiedy wczoraj oglądałem program Jankego i Kozaka, i obserwowałem to co wyczynia tam poseł Dorn, coraz bardziej opadała mi szczęka. Coraz bardziej też obawiałem się o Marka Jurka, który siedział obok, i na ktorego to poszła cała fala furii posła Dorna. Marek Jurek na szczęście posiada niezmierzoną siłę spokoju i wytrwał na swoim krześle do końca programu. Ja bym nie wytrwał.

Tak się zastanawiam kiedy Ludwik Dorn założy swoją własną jednoosobową partię. Bo co mu innego zostanie, kiedy po prawej stronie sceny nie będzie już nikogo kto choć raz nie zostałby przez posła Dorna zmieszany z błockiem? We wczorajszym programie pokazał wszystkim widzom przede wszystkim to, że nie zamierza w walce o prawicowe rewiry zachowywać jakichkolwiek skrupułów. Na szczęście jedność prawicy jest chyba niezagrożona, bo główną walkę poseł Dorn i tak musi przede wszystkim toczyć z własnym ogromnym ego.

Nie wiem co się dzieje takiego, że prawicowi politycy po opuszczeniu swojej parti matki jaką jest PiS, natychmiast wybierają tzw. drogę Palikota. Krzyczą, skaczą, lataja po telewizjach, wyciągają zza pazuchy jakieś wewnętrzne przypowiastki - innymi słowy zachowują się jakby się zerwali ze szkoły. No i z dnia na dzień tracą resztki posiadanego wcześniej prestiżu. Tak było z PJN-owcami z Markiem Migalskim i "Miśkiem" Kamińskim jako wyjątkowymi tego syndromu przykładami, tak też działają Ziobro z Kurskim (oni zamieniają się powoli we własne karykatury) i tak też dzieje się z Ludwikiem Dornem. Pokazują tym samym to jak wielką moc zbawczą miał wobec tych wszystkich ludzi, ten przez nich tak odsądzany dziś od czci i wiary J.Kaczyński. Kiedy tam patrzę na tą całą wesołą czeredkę, która sekwencjami zdejmuje sobie ochoczo z głów czapki aby odmrażać sobie uszęta, to nie potrafię uciec od najprostszego skojarzenia pt.: ojciec i dzieciaki.

Bo na czym polega w głównej mierze program tych wszystkich renegatów, którzy wszem i wobec ogłaszają iż to oni pokażą wszystkim czym jest prawicowość? Program ten głównie polega na anty-kaczyńskiej autoterapii. Jako że Pani Pochanke posiada niezmierzone pokłady troski i współczucia, zawsze mogą się u niej wypłakać na ramieniu. Np. o to że oni tak bardzo chcieli poprowadzić samochód, a tata nie pozwolił. Tłumaczenie im, że są za mali i nóżki im nie sięgają do hamulca a rączki do kierownicy ,nic nie pomaga. Te rany może zaleczyć tylko czas. Może kiedyś dorosną.